Mosaico decorativo

1. hlqon de oi duo aggeloi eiV sodoma esperaV lwt de ekaqhto para thn pulhn sodomwn idwn de lwt exanesth eiV sunanthsin autoiV kai prosekunhsen tw proswpw epi thn ghn

1. Pela tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Ló, que estava assentado à porta da cidade, ao vê-los, levantou-se e foi-lhes ao encontro e prostrou-se com o rosto por terra.*

2. kai eipen idou kurioi ekklinate eiV ton oikon tou paidoV umwn kai katalusate kai niyasqe touV podaV umwn kai orqrisanteV apeleusesqe eiV thn odon umwn eipan de ouci all' en th plateia katalusomen

2. “Meus senhores – disse-lhes ele – vinde, peço-vos, para a casa de vosso servo, e passai nela a noite; lavareis os pés, e amanhã cedo continuareis vosso caminho.” “Não – res­ponderam eles – passaremos a noite na praça.”

3. kai katebiazeto autouV kai exeklinan proV auton kai eishlqon eiV thn oikian autou kai epoihsen autoiV poton kai azumouV epeyen autoiV kai efagon

3. Mas Ló insistiu tanto com eles que concordaram e entraram em sua casa. Ló preparou-lhes um banquete, mandou cozer pães sem fermento e eles comeram.

4. pro tou koimhqhnai kai oi andreV thV polewV oi sodomitai periekuklwsan thn oikian apo neaniskou ewV presbuterou apaV o laoV ama

4. Mas, antes que se tivessem deitado, eis que os homens da cidade, os homens de Sodoma, se agruparam em torno da casa, desde os jovens até os velhos, toda a população.

5. kai exekalounto ton lwt kai elegon proV auton pou eisin oi andreV oi eiselqonteV proV se thn nukta exagage autouV proV hmaV ina suggenwmeqa autoiV

5. E chamaram Ló: “Onde estão – disseram-lhe – os homens que entraram esta noite em tua casa? Conduze-os a nós para que os conheçamos”.

6. exhlqen de lwt proV autouV proV to proquron thn de quran prosewxen opisw autou

6. Saiu Ló a ter com eles no limiar da casa, fechou a porta atrás de si

7. eipen de proV autouV mhdamwV adelfoi mh ponhreushsqe

7. e disse-lhes: “Suplico-vos, meus irmãos, não cometais este crime.

8. eisin de moi duo qugatereV ai ouk egnwsan andra exaxw autaV proV umaV kai crhsasqe autaiV kaqa an areskh umin monon eiV touV andraV toutouV mh poihshte mhden adikon ou eineken eishlqon upo thn skephn twn dokwn mou

8. Ouvi: tenho duas filhas que são ainda virgens, eu vo-las trarei, e fazei delas o que quiserdes. Mas não façais nada a estes homens, porque se aco­lheram à sombra de meu teto”.

9. eipan de aposta ekei eiV hlqeV paroikein mh kai krisin krinein nun oun se kakwsomen mallon h ekeinouV kai parebiazonto ton andra ton lwt sfodra kai hggisan suntriyai thn quran

9. Eles responderam: “Retira-te daí! – e acrescentaram: Eis um indivíduo que não passa de um estrangeiro no meio de nós e se arvora em juiz! Pois bem, verás como te havemos de tratar pior do que a eles”. E, empurrando Ló com violência, avançaram para quebrar a porta.

10. ekteinanteV de oi andreV taV ceiraV eisespasanto ton lwt proV eautouV eiV ton oikon kai thn quran tou oikou apekleisan

10. Mas os dois (viajantes) estenderam a mão e, tomando Ló para dentro de casa, fecharam de novo a porta.

11. touV de andraV touV ontaV epi thV quraV tou oikou epataxan aorasia apo mikrou ewV megalou kai pareluqhsan zhtounteV thn quran

11. E feriram de cegueira os homens que estavam fora, jovens e velhos, que se esforçavam em vão por reen­contrar a porta.

12. eipan de oi andreV proV lwt estin tiV soi wde gambroi h uioi h qugatereV h ei tiV soi alloV estin en th polei exagage ek tou topou toutou

12. Os dois homens disseram a Ló: “Tens ainda aqui alguns dos teus? Genros, ou filhos, ou filhas, todos os que são teus parentes na cidade, faze-os sair deste lugar,

13. oti apollumen hmeiV ton topon touton oti uywqh h kraugh autwn enantion kuriou kai apesteilen hmaV kurioV ektriyai authn

13. porque vamos destruir este lugar, visto que o clamor que se eleva dos seus habitantes é enorme dian­te do Senhor, o qual nos enviou para exterminá-los”.

14. exhlqen de lwt kai elalhsen proV touV gambrouV autou touV eilhfotaV taV qugateraV autou kai eipen anasthte kai exelqate ek tou topou toutou oti ektribei kurioV thn polin edoxen de geloiazein enantion twn gambrwn autou

14. Saiu Ló, pois, para falar a seus genros, que tinham desposado suas filhas: “Levantai-vos – disse-lhes – saí daqui, porque o Senhor vai destruir a cidade”. Mas seus genros julgaram que ele gracejava.

15. hnika de orqroV egineto epespoudazon oi aggeloi ton lwt legonteV anastaV labe thn gunaika sou kai taV duo qugateraV sou aV eceiV kai exelqe ina mh sunapolh taiV anomiaiV thV polewV

15. Ao amanhe­cer, os anjos instavam com Ló, dizendo: “Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que estão em tua casa, para que não pereças também no castigo da cidade”.

16. kai etaracqhsan kai ekrathsan oi aggeloi thV ceiroV autou kai thV ceiroV thV gunaikoV autou kai twn ceirwn twn duo qugaterwn autou en tw feisasqai kurion autou

16. E, como ele demorasse, aqueles homens tomaram pela mão a ele, a sua mulher e as suas duas filhas, porque o Senhor queria salvá-los, e o levaram para fora da cidade.

17. kai egeneto hnika exhgagon autouV exw kai eipan swzwn swze thn seautou yuchn mh peribleyhV eiV ta opisw mhde sthV en pash th pericwrw eiV to oroV swzou mhpote sumparalhmfqhV

17. Quando já estavam fora, um dos anjos disse-lhe: “Salva-te, se queres conservar a tua vida. Não olhes para trás, e não te detenhas em parte alguma da planície; mas foge para a montanha senão perecerás”.

18. eipen de lwt proV autouV deomai kurie

18. Ló disse-lhes: “Oh, não, Senhor!

19. epeidh euren o paiV sou eleoV enantion sou kai emegalunaV thn dikaiosunhn sou o poieiV ep' eme tou zhn thn yuchn mou egw de ou dunhsomai diaswqhnai eiV to oroV mh katalabh me ta kaka kai apoqanw

19. Já que vosso servo encontrou graça diante de vós, e usastes comigo de grande bondade, conservando-me a vida, vede, eu não posso me salvar na montanha, porque o flagelo me atingiria antes, e eu morreria.

20. idou h poliV auth egguV tou katafugein me ekei h estin mikra ekei swqhsomai ou mikra estin kai zhsetai h yuch mou

20. Eis uma cidade bem perto onde posso abrigar-me. É uma cidade pequena e eu poderei refugiar-me nela. Permiti que o faça – ela é pequena – e terei a vida salva”.

21. kai eipen autw idou eqaumasa sou to proswpon kai epi tw rhmati toutw tou mh katastreyai thn polin peri hV elalhsaV

21. Ele disse-lhe: “Concedo-te ainda esta graça: não destruirei a cidade a favor da qual me pedes.

22. speuson oun tou swqhnai ekei ou gar dunhsomai poihsai pragma ewV tou se eiselqein ekei dia touto ekalesen to onoma thV polewV ekeinhV shgwr

22. Apressa-te e refugia-te lá porque nada posso fazer antes que lá tenhas chegado”. Por isso, puseram àquela cidade o nome de Segor.*

23. o hlioV exhlqen epi thn ghn kai lwt eishlqen eiV shgwr

23. O sol levantava-se sobre a terra quando Ló entrou em Segor.

24. kai kurioV ebrexen epi sodoma kai gomorra qeion kai pur para kuriou ek tou ouranou

24. O Senhor fez então cair sobre Sodoma e Gomorra uma chuva de enxofre e de fogo, vinda do Senhor, do céu.

25. kai katestreyen taV poleiV tautaV kai pasan thn perioikon kai pantaV touV katoikountaV en taiV polesin kai panta ta anatellonta ek thV ghV

25. E destruiu essas cidades e toda a planície, assim como todos os habitantes das cidades e a vegetação do solo.

26. kai epebleyen h gunh autou eiV ta opisw kai egeneto sthlh aloV

26. A mulher de Ló, tendo olhado para trás, transformou-se numa estátua de sal.

27. wrqrisen de abraam to prwi eiV ton topon ou eisthkei enantion kuriou

27. Abraão levantou-se muito cedo e foi ao lugar onde tinha estado antes com o Senhor.

28. kai epebleyen epi proswpon sodomwn kai gomorraV kai epi proswpon thV ghV thV pericwrou kai eiden kai idou anebainen flox thV ghV wsei atmiV kaminou

28. Voltando os olhos para o lado de Sodoma e Gomorra e sobre toda a extensão da planície, viu subir da terra um fumo espesso como a fumaça de uma grande fornalha.

29. kai egeneto en tw ektriyai kurion pasaV taV poleiV thV perioikou emnhsqh o qeoV tou abraam kai exapesteilen ton lwt ek mesou thV katastrofhV en tw katastreyai kurion taV poleiV en aiV katwkei en autaiV lwt

29. Quando Deus destruiu as cidades da planície, lembrou-se de Abraão e livrou Ló do flagelo com que destruiu as cidades onde ele habitava.

30. anebh de lwt ek shgwr kai ekaqhto en tw orei kai ai duo qugatereV autou met' autou efobhqh gar katoikhsai en shgwr kai wkhsen en tw sphlaiw autoV kai ai duo qugatereV autou met' autou

30. Ló partiu de Segor e veio estabele­cer-se na montanha com suas duas filhas, pois temia ficar em Segor. E habitava numa caverna com suas duas filhas.

31. eipen de h presbutera proV thn newteran o pathr hmwn presbuteroV kai oudeiV estin epi thV ghV oV eiseleusetai proV hmaV wV kaqhkei pash th gh

31. A mais velha disse à mais nova: “Nosso pai está velho, e não há homem algum na região com quem nos possamos unir, segundo o costume universal.

32. deuro kai potiswmen ton patera hmwn oinon kai koimhqwmen met' autou kai exanasthswmen ek tou patroV hmwn sperma

32. Vem, embriaguemos nosso pai e durmamos com ele, para que possamos nos assegurar uma posteridade”.

33. epotisan de ton patera autwn oinon en th nukti tauth kai eiselqousa h presbutera ekoimhqh meta tou patroV authV thn nukta ekeinhn kai ouk hdei en tw koimhqhnai authn kai anasthnai

33. Elas fizeram, pois, o seu pai beber vinho naquela noite. Então, a mais velha entrou e dormiu com ele; ele, porém, nada notou, nem quando ela se aproximou dele, nem quando se levantou.

34. egeneto de th epaurion kai eipen h presbutera proV thn newteran idou ekoimhqhn ecqeV meta tou patroV hmwn potiswmen auton oinon kai thn nukta tauthn kai eiselqousa koimhqhti met' autou kai exanasthswmen ek tou patroV hmwn sperma

34. No dia seguinte, disse ela à sua irmã mais nova: “Dormi ontem com meu pai, façamo-lo beber vinho ainda uma vez, esta noite, e dormirás com ele para nos assegurarmos uma posteridade”.

35. epotisan de kai en th nukti ekeinh ton patera autwn oinon kai eiselqousa h newtera ekoimhqh meta tou patroV authV kai ouk hdei en tw koimhqhnai authn kai anasthnai

35. Também naquela noite embriagaram seu pai, e a mais nova dormiu com ele, sem que ele o percebesse, nem quando ela se aproximou, nem quando se levantou.

36. kai sunelabon ai duo qugatereV lwt ek tou patroV autwn

36. Assim, as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.

37. kai eteken h presbutera uion kai ekalesen to onoma autou mwab legousa ek tou patroV mou outoV pathr mwabitwn ewV thV shmeron hmeraV

37. A mais velha deu à luz um filho, ao qual pôs o nome de Moab: este é o pai dos moabitas, que vivem ainda hoje.*

38. eteken de kai h newtera uion kai ekalesen to onoma autou amman uioV tou genouV mou outoV pathr ammanitwn ewV thV shmeron hmeraV

38. A mais nova teve também um filho, ao qual chamou Ben-Ami: este é o pai dos amonitas, que vivem ainda hoje.*



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.