Mosaico decorativo

1. kai tineV katelqonteV apo thV ioudaiaV edidaskon touV adelfouV oti ean mh peritemnhsqe tw eqei mwusewV ou dunasqe swqhnai

1. Alguns homens, descendo da Judeia, pu­se­ram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: “Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos”.*

2. genomenhV oun stasewV kai suzhthsewV ouk olighV tw paulw kai tw barnaba proV autouV etaxan anabainein paulon kai barnaban kai tinaV allouV ex autwn proV touV apostolouV kai presbuterouV eiV ierousalhm peri tou zhthmatoV toutou

2. Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.

3. oi men oun propemfqenteV upo thV ekklhsiaV dihrconto thn foinikhn kai samareian ekdihgoumenoi thn epistrofhn twn eqnwn kai epoioun caran megalhn pasin toiV adelfoiV

3. Acompanhados (algum tempo) dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.

4. paragenomenoi de eiV ierousalhm apedecqhsan upo thV ekklhsiaV kai twn apostolwn kai twn presbuterwn anhggeilan te osa o qeoV epoihsen met autwn

4. Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.

5. exanesthsan de tineV twn apo thV airesewV twn farisaiwn pepisteukoteV legonteV oti dei peritemnein autouV paraggellein te threin ton nomon mwusewV

5. Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.

6. sunhcqhsan de oi apostoloi kai oi presbuteroi idein peri tou logou toutou

6. Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar dessa questão.

7. pollhV de suzhthsewV genomenhV anastaV petroV eipen proV autouV andreV adelfoi umeiV epistasqe oti af hmerwn arcaiwn o qeoV en hmin exelexato dia tou stomatoV mou akousai ta eqnh ton logon tou euaggeliou kai pisteusai

7. Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: “Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.

8. kai o kardiognwsthV qeoV emarturhsen autoiV douV autoiV to pneuma to agion kaqwV kai hmin

8. Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.

9. kai ouden diekrinen metaxu hmwn te kai autwn th pistei kaqarisaV taV kardiaV autwn

9. Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.

10. nun oun ti peirazete ton qeon epiqeinai zugon epi ton trachlon twn maqhtwn on oute oi patereV hmwn oute hmeiV iscusamen bastasai

10. Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?

11. alla dia thV caritoV kuriou ihsou cristou pisteuomen swqhnai kaq on tropon kakeinoi

11. Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles”.

12. esighsen de pan to plhqoV kai hkouon barnaba kai paulou exhgoumenwn osa epoihsen o qeoV shmeia kai terata en toiV eqnesin di autwn

12. Toda a assembleia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.

13. meta de to sighsai autouV apekriqh iakwboV legwn andreV adelfoi akousate mou

13. Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: “Irmãos, ouvi-me” – disse ele.

14. sumewn exhghsato kaqwV prwton o qeoV epeskeyato labein ex eqnwn laon epi tw onomati autou

14. “Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.

15. kai toutw sumfwnousin oi logoi twn profhtwn kaqwV gegraptai

15. Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:

16. meta tauta anastreyw kai anoikodomhsw thn skhnhn dabid thn peptwkuian kai ta kateskammena authV anoikodomhsw kai anorqwsw authn

16. Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei

17. opwV an ekzhthswsin oi kataloipoi twn anqrwpwn ton kurion kai panta ta eqnh ef ouV epikeklhtai to onoma mou ep autouV legei kurioV o poiwn tauta panta

17. para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.

18. gnwsta ap aiwnoV estin tw qew panta ta erga autou

18. Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade (Am 9,11s).

19. dio egw krinw mh parenoclein toiV apo twn eqnwn epistrefousin epi ton qeon

19. Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.

20. alla episteilai autoiV tou apecesqai apo twn alisghmatwn twn eidwlwn kai thV porneiaV kai tou pniktou kai tou aimatoV

20. Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.*

21. mwshV gar ek genewn arcaiwn kata polin touV khrussontaV auton ecei en taiV sunagwgaiV kata pan sabbaton anaginwskomenoV

21. Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados”.

22. tote edoxen toiV apostoloiV kai toiV presbuteroiV sun olh th ekklhsia eklexamenouV andraV ex autwn pemyai eiV antioceian sun tw paulw kai barnaba ioudan ton epikaloumenon barsaban kai silan andraV hgoumenouV en toiV adelfoiV

22. Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.

23. grayanteV dia ceiroV autwn tade oi apostoloi kai oi presbuteroi kai oi adelfoi toiV kata thn antioceian kai surian kai kilikian adelfoiV toiV ex eqnwn cairein

23. Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: “Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!

24. epeidh hkousamen oti tineV ex hmwn exelqonteV etaraxan umaV logoiV anaskeuazonteV taV yucaV umwn legonteV peritemnesqai kai threin ton nomon oiV ou diesteilameqa

24. Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.

25. edoxen hmin genomenoiV omoqumadon eklexamenouV andraV pemyai proV umaV sun toiV agaphtoiV hmwn barnaba kai paulw

25. Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,

26. anqrwpoiV paradedwkosin taV yucaV autwn uper tou onomatoV tou kuriou hmwn ihsou cristou

26. homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.

27. apestalkamen oun ioudan kai silan kai autouV dia logou apaggellontaV ta auta

27. Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.

28. edoxen gar tw agiw pneumati kai hmin mhden pleon epitiqesqai umin baroV plhn twn epanagkeV toutwn

28. Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:

29. apecesqai eidwloqutwn kai aimatoV kai pniktou kai porneiaV ex wn diathrounteV eautouV eu praxete errwsqe

29. que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!”.

30. oi men oun apoluqenteV hlqon eiV antioceian kai sunagagonteV to plhqoV epedwkan thn epistolhn

30. Tendo-se despedido, a dele­gação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembleia e entregaram a carta.

31. anagnonteV de ecarhsan epi th paraklhsei

31. À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.

32. ioudaV te kai silaV kai autoi profhtai onteV dia logou pollou parekalesan touV adelfouV kai epesthrixan

32. Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiram aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.

33. poihsanteV de cronon apeluqhsan met eirhnhV apo twn adelfwn proV touV apostolouV

33. Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhes tinham enviado.

34. edoxen de tw sila epimeinai autou

34. [A Silas, contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.]*

35. pauloV de kai barnabaV dietribon en antioceia didaskonteV kai euaggelizomenoi meta kai eterwn pollwn ton logon tou kuriou

35. Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.

36. meta de tinaV hmeraV eipen pauloV proV barnaban epistreyanteV dh episkeywmeqa touV adelfouV hmwn kata pasan polin en aiV kathggeilamen ton logon tou kuriou pwV ecousin

36. Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: “Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando”.*

37. barnabaV de ebouleusato sumparalabein ton iwannhn ton kaloumenon markon

37. Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.

38. pauloV de hxiou ton apostanta ap autwn apo pamfuliaV kai mh sunelqonta autoiV eiV to ergon mh sumparalabein touton

38. Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.

39. egeneto oun paroxusmoV wste apocwrisqhnai autouV ap allhlwn ton te barnaban paralabonta ton markon ekpleusai eiV kupron

39. Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.

40. pauloV de epilexamenoV silan exhlqen paradoqeiV th cariti tou qeou upo twn adelfwn

40. Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu. Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

41. dihrceto de thn surian kai kilikian episthrizwn taV ekklhsiaV

41.



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.