Mosaico decorativo

1. idwn de iakwb oti estin prasiV en aiguptw eipen toiV uioiV autou ina ti raqumeite

1. Vio Jacob que se repartía grano en Egipto, y dijo Jacob a sus hijos: «¿Por qué os estáis ahí mirando?

2. idou akhkoa oti estin sitoV en aiguptw katabhte ekei kai priasqe hmin mikra brwmata ina zwmen kai mh apoqanwmen

2. Yo tengo oído que hay reparto de grano en Egipto. Bajad a comprarnos grano allí, para que vivamos y no muramos.»

3. katebhsan de oi adelfoi iwshf oi deka priasqai siton ex aiguptou

3. Bajaron, pues, los diez hermanos de José a proveerse de grano en Egipto;

4. ton de beniamin ton adelfon iwshf ouk apesteilen meta twn adelfwn autou eipen gar mhpote sumbh autw malakia

4. pero a Benjamín, hermano de José, no le envió Jacob con sus hermanos, pues se decía: «No vaya a sucederle alguna desgracia.»

5. hlqon de oi uioi israhl agorazein meta twn ercomenwn hn gar o limoV en gh canaan

5. Fueron, pues, los hijos de Israel a comprar con otros que iban, pues había hambre en el país cananeo.

6. iwshf de hn arcwn thV ghV outoV epwlei panti tw law thV ghV elqonteV de oi adelfoi iwshf prosekunhsan autw epi proswpon epi thn ghn

6. José era el que regía en todo el país, y él mismo en persona era el que distribuía grano a todo el mundo. Llegaron los hermanos de José y se inclinaron rostro en tierra.

7. idwn de iwshf touV adelfouV autou epegnw kai hllotriouto ap' autwn kai elalhsen autoiV sklhra kai eipen autoiV poqen hkate oi de eipan ek ghV canaan agorasai brwmata

7. Vio José a sus hermanos y los reconoció, pero él no se dio a conocer, y hablándoles con dureza les dijo: «¿De dónde venís?» Dijeron: «De Canaán, para comprar viveres.»

8. epegnw de iwshf touV adelfouV autou autoi de ouk epegnwsan auton

8. O sea, que José reconoció a sus hermanos, pero ellos no le reconocieron.

9. kai emnhsqh iwshf twn enupniwn wn eiden autoV kai eipen autoiV kataskopoi este katanohsai ta icnh thV cwraV hkate

9. José entonces se acordó de aquellos sueños que había soñado respecto a ellos, y les dijo: «Vosotros sois espías, que venís a ver los puntos desguarnecidos del país.»

10. oi de eipan ouci kurie oi paideV sou hlqomen priasqai brwmata

10. Dijéronle: «No, señor, sino que tus siervos han venido a proveerse de víveres.

11. panteV esmen uioi enoV anqrwpou eirhnikoi esmen ouk eisin oi paideV sou kataskopoi

11. Todos nosotros somos hijos de un mismo padre, y somos gente de bien: tus siervos no son espías.»

12. eipen de autoiV ouci alla ta icnh thV ghV hlqate idein

12. Díjoles: «Nada de eso: a lo que venís es a ver los puntos desguarnecidos del país.»

13. oi de eipan dwdeka esmen oi paideV sou adelfoi en gh canaan kai idou o newteroV meta tou patroV hmwn shmeron o de eteroV ouc uparcei

13. Dijéronle: «Tus siervos somos doce hermanos, hijos de un mismo padre, en el país cananeo; sólo que el menor está actualmente con nuestro padre, y el otro no existe.»

14. eipen de autoiV iwshf touto estin o eirhka umin legwn oti kataskopoi este

14. José replicó: «Lo que yo os dije: sois espías.

15. en toutw faneisqe nh thn ugieian faraw ou mh exelqhte enteuqen ean mh o adelfoV umwn o newteroV elqh wde

15. Con esto seréis probados, ¡por vida de Faraón!, no saldréis de aquí mientras no venga vuestro hermano pequeño acá.

16. aposteilate ex umwn ena kai labete ton adelfon umwn umeiV de apacqhte ewV tou fanera genesqai ta rhmata umwn ei alhqeuete h ou ei de mh nh thn ugieian faraw h mhn kataskopoi este

16. Enviad a cualquiera de vosotros y que traiga a vuestro hermano, mientras los demás quedáis presos. Así serán comprobadas vuestras afirmaciones, a ver si la verdad está con vosotros. Que si no, ¡por vida de Faraón!, espías sois.»

17. kai eqeto autouV en fulakh hmeraV treiV

17. Y los puso bajo custodia durante tres días.

18. eipen de autoiV th hmera th trith touto poihsate kai zhsesqe ton qeon gar egw foboumai

18. Al tercer día les dijo José: «Haced esto - pues yo también temo a Dios - y viviréis.

19. ei eirhnikoi este adelfoV umwn eiV katasceqhtw en th fulakh autoi de badisate kai apagagete ton agorasmon thV sitodosiaV umwn

19. Si sois gente de bien, uno de vuestros hermanos se quedará detenido en la prisión mientras los demás hermanos vais a llevar el grano que tanta falta hace en vuestras casas.

20. kai ton adelfon umwn ton newteron agagete proV me kai pisteuqhsontai ta rhmata umwn ei de mh apoqaneisqe epoihsan de outwV

20. Luego me traéis a vuestro hermano menor; entonces se verá que son verídicas vuestras palabras y no moriréis.» - Así lo hicieron ellos. -

21. kai eipen ekastoV proV ton adelfon autou nai en amartia gar esmen peri tou adelfou hmwn oti upereidomen thn qliyin thV yuchV autou ote katedeeto hmwn kai ouk eishkousamen autou eneken toutou ephlqen ef' hmaV h qliyiV auth

21. Y se decían el uno al otro: «A fe que somos culpables contra nuestro hermano, cuya angustia veíamos cuando nos pedía que tuviésemos compasión y no le hicimos caso. Por eso nos hallamos en esta angustia.»

22. apokriqeiV de roubhn eipen autoiV ouk elalhsa umin legwn mh adikhshte to paidarion kai ouk eishkousate mou kai idou to aima autou ekzhteitai

22. Rubén les replicó: «!? Nos os decía yo que no pecarais contra el niño y no me hicisteis caso? ¡Ahora se reclama su sangre!»

23. autoi de ouk hdeisan oti akouei iwshf o gar ermhneuthV ana meson autwn hn

23. Ignoraban ellos que José les entendía, porque mediaba un intérprete entre ellos.

24. apostrafeiV de ap' autwn eklausen iwshf kai palin proshlqen proV autouV kai eipen autoiV kai elaben ton sumewn ap' autwn kai edhsen auton enantion autwn

24. Entonces José se apartó de su lado y lloró; y volviendo donde ellos tomó a Simeón y le hizo amarrar a vista de todos.

25. eneteilato de iwshf emplhsai ta aggeia autwn sitou kai apodounai to argurion ekastou eiV ton sakkon autou kai dounai autoiV episitismon eiV thn odon kai egenhqh autoiV outwV

25. Mandó José que se les llenaran los envases de grano, que se devolviera a cada uno su dinero en la talega, y que se les pusiera provisiones para el camino; así se hizo con ellos.

26. kai epiqenteV ton siton epi touV onouV autwn aphlqon ekeiqen

26. Ellos pusieron su cargamento de grano sobre los burros, y se fueron de allí.

27. lusaV de eiV ton marsippon autou dounai cortasmata toiV onoiV autou ou katelusan eiden ton desmon tou arguriou autou kai hn epanw tou stomatoV tou marsippou

27. Al ir a hacer noche, uno de ellos abrió su talega para dar pienso a su burro, y vio que su dinero estaba en la boca de la talega de grano.

28. kai eipen toiV adelfoiV autou apedoqh moi to argurion kai idou touto en tw marsippw mou kai exesth h kardia autwn kai etaracqhsan proV allhlouV legonteV ti touto epoihsen o qeoV hmin

28. Y dijo a sus hermanos: «Me han devuelto el dinero; lo tengo aquí en mi talega.» Se quedaron sin aliento, y se miraban temblando y diciendo: «¿Qué es esto que ha hecho Dios con nosotros?»

29. hlqon de proV iakwb ton patera autwn eiV ghn canaan kai aphggeilan autw panta ta sumbanta autoiV legonteV

29. Llegaron donde su padre, a Canaán, y le manifestaron todas sus aventuras, diciéndole:

30. lelalhken o anqrwpoV o kurioV thV ghV proV hmaV sklhra kai eqeto hmaV en fulakh wV kataskopeuontaV thn ghn

30. «El hombre que es señor del país ha hablado con nosotros duramente y nos ha tomado por espías del país.

31. eipamen de autw eirhnikoi esmen ouk esmen kataskopoi

31. Nosotros le hemos dicho que éramos gente de bien y no espías,

32. dwdeka adelfoi esmen uioi tou patroV hmwn o eiV ouc uparcei o de mikroteroV meta tou patroV hmwn shmeron en gh canaan

32. que éramos doce hermanos, hijos del mismo padre; que uno de nosotros no existía, y que el otro se encontraba actualmente con nuestro padre en Canaán.

33. eipen de hmin o anqrwpoV o kurioV thV ghV en toutw gnwsomai oti eirhnikoi este adelfon ena afete wde met' emou ton de agorasmon thV sitodosiaV tou oikou umwn labonteV apelqate

33. Entonces nos dijo el hombre que es señor del país: "De este modo conoceré si sois gente de bien; dejad conmigo a uno de vosotros, tomad lo que hace falta en vuestras casas y marchaos

34. kai agagete proV me ton adelfon umwn ton newteron kai gnwsomai oti ou kataskopoi este all' oti eirhnikoi este kai ton adelfon umwn apodwsw umin kai th gh emporeuesqe

34. a buscarme a vuestro hermano pequeño. Así conoceré que no sois espías, sino gente de bien. Entonces os entregaré a vuestro hermano y circularéis libremente por el país."»

35. egeneto de en tw katakenoun autouV touV sakkouV autwn kai hn ekastou o desmoV tou arguriou en tw sakkw autwn kai eidon touV desmouV tou arguriou autwn autoi kai o pathr autwn kai efobhqhsan

35. Ahora bien, cuando estaban vaciando sus talegas, he aquí que cada uno tenía su dinero en la talega, y tanto ellos como su padre, al ver las bolsas, sintieron miedo.

36. eipen de autoiV iakwb o pathr autwn eme hteknwsate iwshf ouk estin sumewn ouk estin kai ton beniamin lhmyesqe ep' eme egeneto panta tauta

36. Su padre Jacob les dijo: «Me dejáis sin hijos: Falta José, falta Simeón, y encima vais a quitarme a Benjamín. Esto acabará conmigo.»

37. eipen de roubhn tw patri autou legwn touV duo uiouV mou apokteinon ean mh agagw auton proV se doV auton eiV thn ceira mou kagw anaxw auton proV se

37. Dijo Rubén a su padre: «Que mueran mis dos hijos si no te lo traemos. Confíalo a mí y yo te lo devolveré.»

38. o de eipen ou katabhsetai o uioV mou meq' umwn oti o adelfoV autou apeqanen kai autoV monoV kataleleiptai kai sumbhsetai auton malakisqhnai en th odw h an poreuhsqe kai kataxete mou to ghraV meta luphV eiV adou

38. Replicó: «No bajará mi hijo con vosotros, pues su hermano está muerto y sólo me queda él. Si le ocurre cualquier desgracia en ese viaje que vais a hacer, entonces haríais bajar mi vejez con pena al seol.»



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.