Mosaico decorativo

1. egeneto de en tw kairw ekeinw katebh ioudaV apo twn adelfwn autou kai afiketo ewV proV anqrwpon tina odollamithn w onoma iraV

1. Por aquel tiempo bajó Judá de donde sus hermnanos para dirigirse a cierto individuo de Adullam llamado Jirá.

2. kai eiden ekei ioudaV qugatera anqrwpou cananaiou h onoma saua kai elaben authn kai eishlqen proV authn

2. Allí concoció Judá a la hija de un cananeo llamado Súa y tomándola por esposa se llegó a ella;

3. kai sullabousa eteken uion kai ekalesen to onoma autou hr

3. ella concibió y dio a luz un hijo, al que llamó Er.

4. kai sullabousa eti eteken uion kai ekalesen to onoma autou aunan

4. Volvió a concebir y dio a luz otro hijo, al que llamó Onán.

5. kai prosqeisa eti eteken uion kai ekalesen to onoma autou shlwm auth de hn en casbi hnika eteken autouV

5. Nuevamente dio a luz otro hijo, al que llamó Selá. Ella se encontraba en Akzib al darle a luz.

6. kai elaben ioudaV gunaika hr tw prwtotokw autou h onoma qamar

6. Judá tomó para su primogénito Er a una mujer llamada Tamar.

7. egeneto de hr prwtotokoV iouda ponhroV enantion kuriou kai apekteinen auton o qeoV

7. Er, el primogénito de Judá, fue malo a los ojos de Yahveh, Yahveh le hizo morir.

8. eipen de ioudaV tw aunan eiselqe proV thn gunaika tou adelfou sou kai gambreusai authn kai anasthson sperma tw adelfw sou

8. Entonces Judá dijo a Onán: «Cásate con la mujer de tu hermano y cumple como cuñado con ella, procurando descendencia a tu hermano.»

9. gnouV de aunan oti ouk autw estai to sperma egineto otan eishrceto proV thn gunaika tou adelfou autou execeen epi thn ghn tou mh dounai sperma tw adelfw autou

9. Onán sabía que aquella descendencia no sería suya, y así, si bien tuvo relaciones con su cuñada, derramaba a tierra, evitando el dar descendencia a su hermano.

10. ponhron de efanh enantion tou qeou oti epoihsen touto kai eqanatwsen kai touton

10. Pareció mal a Yahveh lo que hacía y le hizo morir también a él.

11. eipen de ioudaV qamar th numfh autou kaqou chra en tw oikw tou patroV sou ewV megaV genhtai shlwm o uioV mou eipen gar mhpote apoqanh kai outoV wsper oi adelfoi autou apelqousa de qamar ekaqhto en tw oikw tou patroV authV

11. Entonces dijo Judá a su nuera Tamar: «Quédate como viuda en casa de tu padre hasta que crezca mi hijo Selá.» Pues se decía: «Por si acaso muere también él, lo mismo que sus hermanos.» Tamar se fue y quedó en casa de su padre.

12. eplhqunqhsan de ai hmerai kai apeqanen saua h gunh iouda kai paraklhqeiV ioudaV anebh epi touV keirontaV ta probata autou autoV kai iraV o poimhn autou o odollamithV eiV qamna

12. Pasaron muchos días, y murió la hija de Súa, la mujer de Judá. Cuando Judá se hubo consolado, subió a Timná para el trasquileo de su rebaño, junto con Jirá su compañero adulamita.

13. kai aphggelh qamar th numfh autou legonteV idou o penqeroV sou anabainei eiV qamna keirai ta probata autou

13. Se lo notificaron a Tamar: «Oye, tu suegro sube a Timná para el trasquileo de su rebaño.»

14. kai perielomenh ta imatia thV chreusewV af' eauthV periebaleto qeristron kai ekallwpisato kai ekaqisen proV taiV pulaiV ainan h estin en parodw qamna eiden gar oti megaV gegonen shlwm autoV de ouk edwken authn autw gunaika

14. Entonces ella se quitó de encima sus ropas de viuda y se cubrió con el velo, y bien disfrazada se sentó en Petaj Enáyim, que está a la vera del camino de Timná. Veía, en efecto, que Selá había crecido, pero que ella no le era dada por mujer.

15. kai idwn authn ioudaV edoxen authn pornhn einai katekaluyato gar to proswpon authV kai ouk epegnw authn

15. Judá la vio y la tomó por una ramera, porque se había tapado el rostro,

16. exeklinen de proV authn thn odon kai eipen auth eason me eiselqein proV se ou gar egnw oti h numfh autou estin h de eipen ti moi dwseiV ean eiselqhV proV me

16. y desviándose hacia ella dijo: «Déjame ir contigo» - pues no la reconoció como su nuera. Dijo ella: «¿Y qué me das por venir conmigo?» -

17. o de eipen egw soi apostelw erifon aigwn ek twn probatwn h de eipen ean dwV arrabwna ewV tou aposteilai se

17. «Te mandaré un cabrito de mi rebaño.» - «Si me das prenda hasta que me lo mandes...» -

18. o de eipen tina ton arrabwna soi dwsw h de eipen ton daktulion sou kai ton ormiskon kai thn rabdon thn en th ceiri sou kai edwken auth kai eishlqen proV authn kai en gastri elaben ex autou

18. «¿Qué prenda he de darte?» - «Tu sello, tu cordón y el bastón que tienes en la mano.» El se lo dio y se unió a ella, la cual quedó encinta de él.

19. kai anastasa aphlqen kai perieilato to qeristron af' eauthV kai enedusato ta imatia thV chreusewV authV

19. Entonces se marchó ella y, quitándose el velo, se vistió sus ropas de viuda.

20. apesteilen de ioudaV ton erifon ex aigwn en ceiri tou poimenoV autou tou odollamitou komisasqai ton arrabwna para thV gunaikoV kai ouc euren authn

20. Judá, por su parte, envió el cabrito por mediación de su compañero el adulamita, para rescatar la prenda de manos de la mujer, pero éste no la encontró.

21. ephrwthsen de touV andraV touV ek tou topou pou estin h pornh h genomenh en ainan epi thV odou kai eipan ouk hn entauqa pornh

21. Preguntó a los del lugar: «¿Dónde está la ramera aquella que había en Enáyim, a la vera del camino?» - «Ahí no ha habido ninguna ramera» - dijeron.

22. kai apestrafh proV ioudan kai eipen ouc euron kai oi anqrwpoi oi ek tou topou legousin mh einai wde pornhn

22. Entonces él se volvió donde Judá y dijo: «No la he encontrado; y los mismos lugareños me han dicho que allí no ha habido ninguna ramera.»

23. eipen de ioudaV ecetw auta alla mhpote katagelasqwmen egw men apestalka ton erifon touton su de ouc eurhkaV

23. «Pues que se quede con ello - dijo Judá -; que nadie se burle de nosotros. Ya ves cómo he enviado ese cabrito, y tú no la has encontrado.»

24. egeneto de meta trimhnon aphggelh tw iouda legonteV ekpeporneuken qamar h numfh sou kai idou en gastri ecei ek porneiaV eipen de ioudaV exagagete authn kai katakauqhtw

24. Ahora bien, como a los tres meses aproximadamente, Judá recibió este aviso: «Tu nuera Tamar ha fornicado, y lo que es más, ha quedado encinta a consecuencia de ello.» Dijo Judá: «Sacadla y que sea quemada.»

25. auth de agomenh apesteilen proV ton penqeron authV legousa ek tou anqrwpou tinoV tauta estin egw en gastri ecw kai eipen epignwqi tinoV o daktulioV kai o ormiskoV kai h rabdoV auth

25. Pero cuando ya la sacaban, envió ella un recado a su suegro: «Del hombre a quien esto pertenece estoy encinta», y añadía: «Examina, por favor, de quién es este sello, este cordón y este bastón.»

26. epegnw de ioudaV kai eipen dedikaiwtai qamar h egw ou eineken ouk edwka authn shlwm tw uiw mou kai ou proseqeto eti tou gnwnai authn

26. Judá lo reconoció y dijo: «Ella tiene más razón que yo, porque la verdad es que no la he dado por mujer a mi hijo Selá.» Y nunca más volvió a tener trato con ella.

27. egeneto de hnika etikten kai thde hn diduma en th gastri authV

27. Al tiempo del parto resultó que tenía dos mellizos en el vientre.

28. egeneto de en tw tiktein authn o eiV proexhnegken thn ceira labousa de h maia edhsen epi thn ceira autou kokkinon legousa outoV exeleusetai proteroV

28. Y ocurrió que, durante el parto, uno de ellos sacó la mano, y la partera le agarró y le ató una cinta escarlata a la mano, diciendo: «Este ha salido primero.»

29. wV de episunhgagen thn ceira kai euquV exhlqen o adelfoV autou h de eipen ti diekoph dia se fragmoV kai ekalesen to onoma autou fareV

29. Pero entonces retiró él la mano, y fue su hermano el que salió. Ella dijo: «¡Cómo te has abierto brecha!» Y le llamó Peres.

30. kai meta touto exhlqen o adelfoV autou ef' w hn epi th ceiri autou to kokkinon kai ekalesen to onoma autou zara

30. Detrás salió su hermano, que llevaba en la mano la cinta escarlata, y le llamó Zéraj.



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.