Mosaico decorativo

1. kai epeskeyato dauid ton laon ton met' autou kai katesthsen ep' autwn ciliarcouV kai ekatontarcouV

1. Davi passou em revista as tropas que estavam com ele e pôs à sua frente chefes de milhares e de centenas.

2. kai apesteilen dauid ton laon to triton en ceiri iwab kai to triton en ceiri abessa uiou sarouiaV adelfou iwab kai to triton en ceiri eqqi tou geqqaiou kai eipen dauid proV ton laon exelqwn exeleusomai kai ge egw meq' umwn

2. Depois dividiu o exército em três grupos: confiou um terço a Joab, um terço ao seu irmão Abisaí, filho de Sárvia e um terço a Etai, o geteu. E disse às tropas: “Eu também marcharei convosco”.

3. kai eipan ouk exeleush oti ean fugh fugwmen ou qhsousin ef' hmaV kardian kai ean apoqanwmen to hmisu hmwn ou qhsousin ef' hmaV kardian oti su wV hmeiV deka ciliadeV kai nun agaqon oti esh hmin en th polei bohqeia tou bohqein

3. Mas o povo respondeu-lhe: “Não, tu não irás; pois se fugíssemos, não dariam atenção a isso e mesmo que morra a metade de nós, isso não lhes importaria; tu, porém, vales por dez mil de nós. É melhor que fiques na cidade, para poder vir em nosso socorro”.

4. kai eipen proV autouV o basileuV o ean aresh en ofqalmoiV umwn poihsw kai esth o basileuV ana ceira thV pulhV kai paV o laoV exeporeueto eiV ekatontadaV kai eiV ciliadaV

4. “Farei – disse o rei – o que bem vos parecer.” Colocou-se então junto da porta, enquanto todo o exército saía formado em esquadrões de cem e de mil. 5 O rei deu esta ordem a Joab, a Abisaí e a Etai: “Por favor, poupai-me o jovem Absalão!”. Todo o povo ouviu a ordem que o rei deu aos chefes a respeito de Absalão.

5. kai eneteilato o basileuV tw iwab kai tw abessa kai tw eqqi legwn feisasqe moi tou paidariou tou abessalwm kai paV o laoV hkousen entellomenou tou basilewV pasin toiV arcousin uper abessalwm

5.

6. kai exhlqen paV o laoV eiV ton drumon ex enantiaV israhl kai egeneto o polemoV en tw drumw efraim

6. Saiu o exército à campanha contra Israel e travou-se o combate na floresta de Efraim.

7. kai eptaisen ekei o laoV israhl enwpion twn paidwn dauid kai egeneto h qrausiV megalh en th hmera ekeinh eikosi ciliadeV andrwn

7. Os israelitas foram batidos pela gente de Davi e houve naquele dia uma grande carnificina de vinte mil homens.

8. kai egeneto ekei o polemoV diesparmenoV epi proswpon pashV thV ghV kai epleonasen o drumoV tou katafagein ek tou laou uper ouV katefagen en tw law h macaira en th hmera ekeinh

8. O combate estendeu-se por toda a região, devorando a floresta naquele dia mais homens do que a espada.*

9. kai sunhnthsen abessalwm enwpion twn paidwn dauid kai abessalwm epibebhkwV epi tou hmionou autou kai eishlqen o hmionoV upo to dasoV thV druoV thV megalhV kai ekremasqh h kefalh autou en th drui kai ekremasqh ana meson tou ouranou kai ana meson thV ghV kai o hmionoV upokatw autou parhlqen

9. Absalão encontrou-se de repente em presença dos homens de Davi. Montava uma mula e esta enfiou-se sob a folhagem espessa de um grande carvalho. A cabeça de Absalão prendeu-se nos galhos da árvore e ele ficou suspenso entre o céu e a terra, enquanto a mula em que montava passava adiante.*

10. kai eiden anhr eiV kai anhggeilen iwab kai eipen idou ewraka ton abessalwm kremamenon en th drui

10. Vendo isso, um homem informou a Joab, dizendo: “Eu vi Absalão suspenso a um carvalho”.

11. kai eipen iwab tw andri tw apaggellonti kai idou eorakaV ti oti ouk epataxaV auton eiV thn ghn kai egw an dedwkein soi deka arguriou kai parazwnhn mian

11. “Se o viste – respondeu Joab ao mensageiro –, por que não o abateste no mesmo lugar? Eu me sentiria no dever de dar-te dez siclos de prata e um cinturão.”*

12. eipen de o anhr proV iwab kai egw eimi isthmi epi taV ceiraV mou ciliouV siklouV arguriou ou mh epibalw ceira mou epi ton uion tou basilewV oti en toiV wsin hmwn eneteilato o basileuV soi kai abessa kai tw eqqi legwn fulaxate moi to paidarion ton abessalwm

12. O homem respondeu: “Ainda que me pusessem nas mãos mil siclos de prata, eu não levantaria a mão contra o filho do rei, porque o rei ordenou a ti, a Abisaí e a Etai, em nossa presença, que lhe poupassem o jovem Absalão.

13. mh poihsai en th yuch autou adikon kai paV o logoV ou lhsetai apo tou basilewV kai su sthsh ex enantiaV

13. E se eu tivesse cometido esse atentado contra a vida do jovem, nada se ocultaria ao rei e tu mesmo te terias esquivado”.*

14. kai eipen iwab touto egw arxomai ouc outwV menw enwpion sou kai elaben iwab tria belh en th ceiri autou kai enephxen auta en th kardia abessalwm eti autou zwntoV en th kardia thV druoV

14. Joab disse: “Não tenho tempo a perder contigo”. Tomou, então, três dardos na mão e plantou-os no coração de Absalão. E estando ele ainda vivo no carvalho,

15. kai ekuklwsan deka paidaria aironta ta skeuh iwab kai epataxan ton abessalwm kai eqanatwsan auton

15. dez jovens escudeiros de Joab cercaram-no e deram-lhe os últimos golpes.

16. kai esalpisen iwab en keratinh kai apestreyen o laoV tou mh diwkein opisw israhl oti efeideto iwab tou laou

16. Joab tocou então a trombeta e o exército cessou de perseguir Israel, porque Joab deteve o povo.

17. kai elaben ton abessalwm kai erriyen auton eiV casma mega en tw drumw eiV ton boqunon ton megan kai esthlwsen ep' auton swron liqwn megan sfodra kai paV israhl efugen anhr eiV to skhnwma autou

17. Tomaram Absalão e jogaram-no numa grande fossa no interior da floresta, erguendo em seguida sobre ele um enorme monte de pedras. Entrementes, todo o Israel fugira, indo cada qual para a sua casa.

18. kai abessalwm eti zwn kai esthsen eautw thn sthlhn en h elhmfqh kai esthlwsen authn labein thn sthlhn thn en th koiladi tou basilewV oti eipen ouk estin autw uioV eneken tou anamnhsai to onoma autou kai ekalesen thn sthlhn ceir abessalwm ewV thV hmeraV tauthV

18. Ora, Absalão quando ainda vivia, mandara erigir para si o monumento que se encontra no vale do Rei, porque dizia: “Não tenho filhos para perpetuar a memória de meu nome”. E deu o seu próprio nome ao monumento que se chama ainda hoje o “Monumento de Absalão”.

19. kai acimaaV uioV sadwk eipen dramw dh kai euaggeliw tw basilei oti ekrinen autw kurioV ek ceiroV twn ecqrwn autou

19. Aquimaás, filho de Sadoc, disse: “Vou correndo anunciar ao rei a boa-nova de que o Senhor lhe fez justiça, livrando-o de seus inimigos”.

20. kai eipen autw iwab ouk anhr euaggeliaV su en th hmera tauth kai euaggelih en hmera allh en de th hmera tauth ouk euaggelih ou eineken o uioV tou basilewV apeqanen

20. Mas Joab disse-lhe: “Não lhe levarás hoje essa notícia, mas outro dia; não hoje, porque morreu o filho do rei”.

21. kai eipen iwab tw cousi badisaV anaggeilon tw basilei osa eideV kai prosekunhsen cousi tw iwab kai exhlqen

21. Joab ordenou a um cusita: “Vai ter com o rei e anuncia-lhe o que viste”. O cusita prostrou-se diante de Joab e depois saiu correndo.

22. kai proseqeto eti acimaaV uioV sadwk kai eipen proV iwab kai estw oti dramw kai ge egw opisw tou cousi kai eipen iwab ina ti touto treceiV uie mou deuro ouk estin soi euaggelia eiV wfeleian poreuomenw

22. Aquimaás, porém, filho de Sadoc, insistiu: “Seja como for, mas deixa-me ir também atrás do cusita”. E Joab: “Por que queres correr, meu filho? Essa mensagem de nada te aproveitaria”.

23. kai eipen ti gar ean dramoumai kai eipen autw iwab drame kai edramen acimaaV odon thn tou kecar kai uperebh ton cousi

23. “Em todo caso, eu correrei.” “Corre – disse-lhe Joab. Aqui­maás foi correndo pelo caminho da planície e passou à frente do cusita.*

24. kai dauid ekaqhto ana meson twn duo pulwn kai eporeuqh o skopoV eiV to dwma thV pulhV proV to teicoV kai ephren touV ofqalmouV autou kai eiden kai idou anhr trecwn monoV enwpion autou

24. Davi estava sentado entre as duas portas. A sentinela que tinha subido ao terraço da porta, sobre a muralha, levantou os olhos e viu um homem que vinha correndo sozinho.*

25. kai anebohsen o skopoV kai aphggeilen tw basilei kai eipen o basileuV ei monoV estin euaggelia en tw stomati autou kai eporeueto poreuomenoV kai eggizwn

25. Gritando, anunciou-o ao rei, que disse: “Se ele vem só, traz alguma boa-nova”. Entretanto, o homem se aproximava.

26. kai eiden o skopoV andra eteron treconta kai ebohsen o skopoV proV th pulh kai eipen idou anhr eteroV trecwn monoV kai eipen o basileuV kai ge outoV euaggelizomenoV

26. A sentinela viu então outro homem que corria; e gritou do alto da porta: “Vejo outro homem que vem correndo sozinho”. “Também esse traz alguma boa-nova.”

27. kai eipen o skopoV egw orw ton dromon tou prwtou wV dromon acimaaV uiou sadwk kai eipen o basileuV anhr agaqoV outoV kai ge eiV euaggelian agaqhn eleusetai

27. A sentinela continuou: “Pela maneira de correr do primeiro, só pode ser Aquimaás, filho de Sadoc”. O rei: “É um homem de bem e traz boas notícias”.

28. kai ebohsen acimaaV kai eipen proV ton basilea eirhnh kai prosekunhsen tw basilei epi proswpon autou epi thn ghn kai eipen euloghtoV kurioV o qeoV sou oV apekleisen touV andraV touV misountaV thn ceira autwn en tw kuriw mou tw basilei

28. Aquimaás, chegando, disse ao rei: “Salve!” e prostrou-se diante dele com a face por terra. Depois ajuntou: “Bendito seja o Senhor, teu Deus, que te entregou os homens que ergueram a mão contra o rei, meu senhor”.

29. kai eipen o basileuV eirhnh tw paidariw tw abessalwm kai eipen acimaaV eidon to plhqoV to mega tou aposteilai ton doulon tou basilewV iwab kai ton doulon sou kai ouk egnwn ti ekei

29. O rei disse: “Tudo vai bem para o jovem Absalão?”. “Eu vi um grande tumulto” – respondeu Aquimaás, “no momento em que Joab enviava o teu servo, mas ignoro o que se tenha passado.”

30. kai eipen o basileuV epistreyon sthlwqhti wde kai epestrafh kai esth

30. O rei disse-lhe: “Põe-te aqui ao lado e espera”. Ele afastou-se e esperou ali.

31. kai idou o cousi paregeneto kai eipen tw basilei euaggelisqhtw o kurioV mou o basileuV oti ekrinen soi kurioV shmeron ek ceiroV pantwn twn epegeiromenwn epi se

31. Então, chegou o cusita, dizendo: “Saiba o rei, meu senhor, da boa-nova. O Senhor te fez hoje justiça contra todos os que se tinham revoltado contra ti”.

32. kai eipen o basileuV proV ton cousi ei eirhnh tw paidariw tw abessalwm kai eipen o cousi genointo wV to paidarion oi ecqroi tou kuriou mou tou basilewV kai panteV osoi epanesthsan ep' auton eiV kaka

32. O rei disse ao cusita: “Tudo vai bem para o jovem Absalão?”. E o cusita respondeu: “Sejam como esse jovem os inimigos do rei, meu senhor e todos os que se levantam contra ti para te fazer mal!”.



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.