Mosaico decorativo

1. toiV pasin cronoV kai kairoV tw panti pragmati upo ton ouranon

1. Para tudo há um tempo, para cada coisa há um momento debaixo do céu:

2. kairoV tou tekein kai kairoV tou apoqanein kairoV tou futeusai kai kairoV tou ektilai pefuteumenon

2. tempo de nascer e tempo de morrer; tempo de plantar e tempo de arrancar o que se plantou.

3. kairoV tou apokteinai kai kairoV tou iasasqai kairoV tou kaqelein kai kairoV tou oikodomhsai

3. Tempo de matar e tempo de curar; tempo de demolir e tempo de construir.

4. kairoV tou klausai kai kairoV tou gelasai kairoV tou koyasqai kai kairoV tou orchsasqai

4. Tempo de chorar e tempo de rir; tempo de gemer e tempo de dançar.

5. kairoV tou balein liqouV kai kairoV tou sunagagein liqouV kairoV tou perilabein kai kairoV tou makrunqhnai apo perilhmyewV

5. Tempo de atirar pedras e tempo de ajuntá-las; tempo de abraçar e tempo de apartar-se.*

6. kairoV tou zhthsai kai kairoV tou apolesai kairoV tou fulaxai kai kairoV tou ekbalein

6. Tempo de procurar e tempo de perder; tempo de guardar e tempo de jogar fora.

7. kairoV tou rhxai kai kairoV tou rayai kairoV tou sigan kai kairoV tou lalein

7. Tempo de rasgar e tempo de costurar; tempo de calar e tempo de falar.

8. kairoV tou filhsai kai kairoV tou mishsai kairoV polemou kai kairoV eirhnhV

8. Tempo de amar e tempo de odiar; tempo de guerra e tempo de paz.

9. tiV perisseia tou poiountoV en oiV autoV mocqei

9. Que proveito tira o trabalhador de sua obra?

10. eidon sun ton perispasmon on edwken o qeoV toiV uioiV tou anqrwpou tou perispasqai en autw

10. Vi o trabalho que Deus impôs aos homens, para que nele se ocupassem.

11. sun ta panta epoihsen kala en kairw autou kai ge sun ton aiwna edwken en kardia autwn opwV mh eurh o anqrwpoV to poihma o epoihsen o qeoV ap' archV kai mecri telouV

11. As coisas que Deus fez são boas a seu tempo. Ele pôs, além disso, no seu coração, a duração inteira, sem que ninguém possa compreender a obra divina de um extremo ao outro.*

12. egnwn oti ouk estin agaqon en autoiV ei mh tou eufranqhnai kai tou poiein agaqon en zwh autou

12. Assim, concluí que nada é melhor para o homem do que alegrar-se e procurar o bem-estar durante sua vida.

13. kai ge paV o anqrwpoV oV fagetai kai pietai kai idh agaqon en panti mocqw autou doma qeou estin

13. Igualmente é dom de Deus que todos possam comer, beber e gozar do fruto de seu trabalho.

14. egnwn oti panta osa epoihsen o qeoV auta estai eiV ton aiwna ep' autw ouk estin prosqeinai kai ap' autou ouk estin afelein kai o qeoV epoihsen ina fobhqwsin apo proswpou autou

14. Reconheci que tudo o que Deus faz dura para sempre, sem que se possa ajuntar nada, nem nada suprimir. Deus procede dessa maneira para ser temido.*

15. to genomenon hdh estin kai osa tou ginesqai hdh gegonen kai o qeoV zhthsei ton diwkomenon

15. Aquilo que é, já existia, e aquilo que há de ser, já existiu; Deus chama de novo o que passou.

16. kai eti eidon upo ton hlion topon thV krisewV ekei o asebhV kai topon tou dikaiou ekei o asebhV

16. Debaixo do sol, observei ainda o seguinte: a injustiça ocupa o lugar do direito, e a iniquidade toma o lugar da justiça.

17. eipa egw en kardia mou sun ton dikaion kai sun ton asebh krinei o qeoV oti kairoV tw panti pragmati kai epi panti tw poihmati

17. Então, disse comigo mesmo: “Deus julgará o justo e o ímpio, porque há um tempo para cada coisa e um tempo para cada obra”.

18. ekei eipa egw en kardia mou peri laliaV uiwn tou anqrwpou oti diakrinei autouV o qeoV kai tou deixai oti autoi kthnh eisin kai ge autoiV

18. Eu disse comigo mesmo a respeito dos homens: “Deus quer prová-los e mostrar-lhes que, quanto a eles, são semelhantes aos animais”.

19. oti sunanthma uiwn tou anqrwpou kai sunanthma tou kthnouV sunanthma en autoiV wV o qanatoV toutou outwV o qanatoV toutou kai pneuma en toiV pasin kai ti eperisseusen o anqrwpoV para to kthnoV ouden oti ta panta mataiothV

19. Porque o destino dos filhos dos homens e o destino dos animais é o mesmo, um mesmo fim os espera. Tanto morre um como o outro. A ambos foi dado o mesmo sopro. A vantagem do homem sobre o animal é nula, porque tudo é vão.

20. ta panta poreuetai eiV topon ena ta panta egeneto apo tou cooV kai ta panta epistrefei eiV ton coun

20. Todos caminham para um mesmo lugar. Todos saem do pó e para o pó voltam.

21. kai tiV oiden pneuma uiwn tou anqrwpou ei anabainei auto eiV anw kai pneuma tou kthnouV ei katabainei auto katw eiV ghn

21. Quem sabe se o sopro de vida dos filhos dos homens se eleva para o alto e o sopro de vida dos animais desce para a terra?*

22. kai eidon oti ouk estin agaqon ei mh o eufranqhsetai o anqrwpoV en poihmasin autou oti auto meriV autou oti tiV axei auton tou idein en w ean genhtai met' auton

22. E verifiquei que nada há de melhor para o homem do que alegrar-se com o fruto de seus trabalhos. Esta é a parte que lhe toca. Pois, quem lhe dará a conhecer o que acontecerá com o volver dos anos?



Lisez la Bible en un an

Rejoignez notre communauté et lisez la Bible en entier en 365 jours. Un parcours structuré et inspirant pour approfondir votre foi et votre connaissance des Écritures.