Księga Psalmów, 10
1. Dlaczego z dala stoisz, o Panie, w czasach ucisku się kryjesz,
2. gdy występny się pyszni, biedny jest w udręce i ulega podstępom, które tamten uknuł?
3. Bo występny się chełpi swoim pożądaniem, bluźni drapieżca i pogardza Panem.
4. W pysze swojej powiada występny: Nie pomści; nie ma Boga: oto jest całe jego myślenie.
5. Drogi jego układają się zawsze szczęśliwie; Twe wyroki zbyt są wzniosłe dla niego; parska na wszystkich swoich przeciwników.
6. Myśli on sobie: Ja się nie zachwieję; nie zaznam niedoli w najdalsze pokolenia.
7. Usta jego pełne przekleństwa, zdrady i podstępu, na jego języku udręka i złośliwość.
8. Siedzi w zasadzce przy drogach i niewinnego zabija w ukryciu; oczy jego śledzą biedaka.
9. Zasadza się w kryjówce, jak lew w swej jaskini; zasadza się, by porwać ubogiego: porywa ubogiego i w sieć swoją wciąga.
10. Schyla się, przysiada na ziemi, a od jego przemocy pada ubogi.
11. Mówi w swym sercu: Bóg nie pamięta, odwraca swe oblicze, nigdy nie zobaczy.
12. Powstań, o Panie, wznieś swą rękę, Boże! Nie zapominaj o biednych!
13. Dlaczego występny gardzi Bogiem, mówi w swym sercu: Nie pomści?
14. A Ty widzisz trud i boleść, patrzysz, by je wziąć w swoje ręce. Tobie się biedny poleca, Tyś opiekunem sieroty!
15. Skrusz ramię występnego i złego: pomścij jego nieprawość, by już go nie było.
16. Pan jest królem na wieki wieków, z Jego ziemi zniknęli poganie.
17. Panie, usłyszałeś pragnienie pokornych, umocniłeś ich serca, nakłoniłeś ucha,
18. aby strzec praw sieroty i uciśnionego i aby człowiek [powstały] z ziemi nie siał już postrachu.
