Liber Proverbiorum, 2
1. Fili mi, si susceperis sermones meos et mandata mea absconderis penes te,
1. υἱέ ἐὰν δεξάμενος ῥῆσιν ἐμῆς ἐντολῆς κρύψῃς παρὰ σεαυτῷ
2. intendens ad sapientiam aurem tuam, inclinans cor tuum ad cognoscendam prudentiam;
2. ὑπακούσεται σοφίας τὸ οὖς σου καὶ παραβαλεῖς καρδίαν σου εἰς σύνεσιν παραβαλεῖς δὲ αὐτὴν ἐπὶ νουθέτησιν τῷ υἱῷ σου
3. si enim sapientiam invocaveris et dederis vocem tuam prudentiae,
3. ἐὰν γὰρ τὴν σοφίαν ἐπικαλέσῃ καὶ τῇ συνέσει δῷς φωνήν σου τὴν δὲ αἴσθησιν ζητήσῃς μεγάλῃ τῇ φωνῇ
4. si quaesieris eam quasi pecuniam et sicut thesauros conquisieris illam,
4. καὶ ἐὰν ζητήσῃς αὐτὴν ὡς ἀργύριον καὶ ὡς θησαυροὺς ἐξερευνήσῃς αὐτήν
5. tunc intelleges timorem Domini et scientiam Dei invenies.
5. τότε συνήσεις φόβον κυρίου καὶ ἐπίγνωσιν θεοῦ εὑρήσεις
6. Quia Dominus dat sapientiam, et ex ore eius scientia et prudentia.
6. ὅτι κύριος δίδωσιν σοφίαν καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ γνῶσις καὶ σύνεσις
7. Thesaurizabit rectis sollertiam et clipeus erit gradientibus simpliciter
7. καὶ θησαυρίζει τοῖς κατορθοῦσι σωτηρίαν ὑπερασπιεῖ τὴν πορείαν αὐτῶν
8. servans semitas iustitiae et vias sanctorum custodiens.
8. τοῦ φυλάξαι ὁδοὺς δικαιωμάτων καὶ ὁδὸν εὐλαβουμένων αὐτὸν διαφυλάξει
9. Tunc intelleges iustitiam et iudicium et aequitatem et omnem semitam bonam,
9. τότε συνήσεις δικαιοσύνην καὶ κρίμα καὶ κατορθώσεις πάντας ἄξονας ἀγαθούς
10. quia intrabit sapientia cor tuum, et scientia animae tuae placebit.
10. ἐὰν γὰρ ἔλθῃ ἡ σοφία εἰς σὴν διάνοιαν ἡ δὲ αἴσθησις τῇ σῇ ψυχῇ καλὴ εἶναι δόξῃ
11. Consilium custodiet te, et prudentia servabit te,
11. βουλὴ καλὴ φυλάξει σε ἔννοια δὲ ὁσία τηρήσει σε
12. ut eruaris a via mala et ab homine, qui perversa loquitur;
12. ἵνα ῥύσηταί σε ἀπὸ ὁδοῦ κακῆς καὶ ἀπὸ ἀνδρὸς λαλοῦντος μηδὲν πιστόν
13. qui relinquunt iter rectum, ut ambulent per vias tenebrosas;
13. ὦ οἱ ἐγκαταλείποντες ὁδοὺς εὐθείας τοῦ πορεύεσθαι ἐν ὁδοῖς σκότους
14. qui laetantur, cum malefecerint, et exsultant in rebus pessimis:
14. οἱ εὐφραινόμενοι ἐπὶ κακοῖς καὶ χαίροντες ἐπὶ διαστροφῇ κακῇ
15. quorum viae perversae sunt, et pravi gressus eorum.
15. ὧν αἱ τρίβοι σκολιαὶ καὶ καμπύλαι αἱ τροχιαὶ αὐτῶν
16. Ut eruaris a muliere aliena et ab extranea, quae mollit sermones suos
16. τοῦ μακράν σε ποιῆσαι ἀπὸ ὁδοῦ εὐθείας καὶ ἀλλότριον τῆς δικαίας γνώμης
17. et relinquit ducem pubertatis suae et pacti Dei sui oblita est.
17. υἱέ μή σε καταλάβῃ κακὴ βουλὴ ἡ ἀπολείπουσα διδασκαλίαν νεότητος καὶ διαθήκην θείαν ἐπιλελησμένη
18. Inclinata est enim ad mortem domus eius, et ad inferos semitae ipsius;
18. ἔθετο γὰρ παρὰ τῷ θανάτῳ τὸν οἶκον αὐτῆς καὶ παρὰ τῷ ᾅδῃ μετὰ τῶν γηγενῶν τοὺς ἄξονας αὐτῆς
19. omnes, qui ingrediuntur ad eam, non revertentur nec apprehendent semitas vitae.
19. πάντες οἱ πορευόμενοι ἐν αὐτῇ οὐκ ἀναστρέψουσιν οὐδὲ μὴ καταλάβωσιν τρίβους εὐθείας οὐ γὰρ καταλαμβάνονται ὑπὸ ἐνιαυτῶν ζωῆς
20. Ut ambules in via bonorum et calles iustorum custodias:
20. εἰ γὰρ ἐπορεύοντο τρίβους ἀγαθάς εὕροσαν ἂν τρίβους δικαιοσύνης λείους
21. qui enim recti sunt, habitabunt in terra, et simplices permanebunt in ea;
21. χρηστοὶ ἔσονται οἰκήτορες γῆς ἄκακοι δὲ ὑπολειφθήσονται ἐν αὐτῇ ὅτι εὐθεῖς κατασκηνώσουσι γῆν καὶ ὅσιοι ὑπολειφθήσονται ἐν αὐτῇ
22. impii vero de terra perdentur, et, qui inique agunt, auferentur ex ea.
22. ὁδοὶ ἀσεβῶν ἐκ γῆς ὀλοῦνται οἱ δὲ παράνομοι ἐξωσθήσονται ἀπ’ αὐτῆς
