Liber Proverbiorum, 29
1. Vir, qui correptiones dura cervice contemnit, subito conteretur absque sanatione.
1. κρείσσων ἀνὴρ ἐλέγχων ἀνδρὸς σκληροτραχήλου ἐξαπίνης γὰρ φλεγομένου αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἴασις
2. In multiplicatione iustorum laetabitur vulgus; et in dominatione impii gemet populus.
2. ἐγκωμιαζομένων δικαίων εὐφρανθήσονται λαοί ἀρχόντων δὲ ἀσεβῶν στένουσιν ἄνδρες
3. Vir, qui amat sapientiam, laetificat patrem suum; qui autem nutrit scorta, perdet substantiam.
3. ἀνδρὸς φιλοῦντος σοφίαν εὐφραίνεται πατὴρ αὐτοῦ ὃς δὲ ποιμαίνει πόρνας ἀπολεῖ πλοῦτον
4. Rex in iustitia erigit terram; vir acceptor donorum destruet eam.
4. βασιλεὺς δίκαιος ἀνίστησιν χώραν ἀνὴρ δὲ παράνομος κατασκάπτει
5. Homo, qui blanditur amico suo, rete expandit gressibus eius.
5. ὃς παρασκευάζεται ἐπὶ πρόσωπον τοῦ ἑαυτοῦ φίλου δίκτυον περιβάλλει αὐτὸ τοῖς ἑαυτοῦ ποσίν
6. In peccato vir iniquus irretitur laqueo, et iustus exsultabit atque gaudebit.
6. ἁμαρτάνοντι ἀνδρὶ μεγάλη παγίς δίκαιος δὲ ἐν χαρᾷ καὶ ἐν εὐφροσύνῃ ἔσται
7. Novit iustus causam pauperum, impius ignorat scientiam.
7. ἐπίσταται δίκαιος κρίνειν πενιχροῖς ὁ δὲ ἀσεβὴς οὐ συνήσει γνῶσιν καὶ πτωχῷ οὐχ ὑπάρχει νοῦς ἐπιγνώμων
8. Homines pestilentes dissipant civitatem; sapientes vero avertunt furorem.
8. ἄνδρες λοιμοὶ ἐξέκαυσαν πόλιν σοφοὶ δὲ ἀπέστρεψαν ὀργήν
9. Vir sapiens, si cum stulto iudicio contenderit, sive irascatur sive rideat, non inveniet requiem.
9. ἀνὴρ σοφὸς κρίνει ἔθνη ἀνὴρ δὲ φαῦλος ὀργιζόμενος καταγελᾶται καὶ οὐ καταπτήσσει
10. Viri sanguinum oderunt simplicem; iusti autem quaerunt animam eius.
10. ἄνδρες αἱμάτων μέτοχοι μισήσουσιν ὅσιον οἱ δὲ εὐθεῖς ἐκζητήσουσιν ψυχὴν αὐτοῦ
11. Totum spiritum suum profert stultus; sapiens mitigat eum in posterum.
11. ὅλον τὸν θυμὸν αὐτοῦ ἐκφέρει ἄφρων σοφὸς δὲ ταμιεύεται κατὰ μέρος
12. Princeps, qui libenter audit verba mendacii, omnes ministros habet impios.
12. βασιλέως ὑπακούοντος λόγον ἄδικον πάντες οἱ ὑπ’ αὐτὸν παράνομοι
13. Pauper et oppressor obviaverunt sibi, utriusque oculorum illuminator est Dominus.
13. δανιστοῦ καὶ χρεοφειλέτου ἀλλήλοις συνελθόντων ἐπισκοπὴν ποιεῖται ἀμφοτέρων ὁ κύριος
14. Rex, qui iudicat in veritate pauperes, thronus eius in aeternum firmabitur.
14. βασιλέως ἐν ἀληθείᾳ κρίνοντος πτωχοὺς ὁ θρόνος αὐτοῦ εἰς μαρτύριον κατασταθήσεται
15. Virga atque correptio tribuit sapientiam; puer autem, qui dimittitur voluntati suae, confundit matrem suam.
15. πληγαὶ καὶ ἔλεγχοι διδόασιν σοφίαν παῖς δὲ πλανώμενος αἰσχύνει γονεῖς αὐτοῦ
16. In multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera, et iusti ruinas eorum videbunt.
16. πολλῶν ὄντων ἀσεβῶν πολλαὶ γίνονται ἁμαρτίαι οἱ δὲ δίκαιοι ἐκείνων πιπτόντων κατάφοβοι γίνονται
17. Erudi filium tuum, et refrigerabit te et dabit delicias animae tuae.
17. παίδευε υἱόν σου καὶ ἀναπαύσει σε καὶ δώσει κόσμον τῇ ψυχῇ σου
18. Cum visio defecerit, dissipabitur populus; qui vero custodit legem, beatus est.
18. οὐ μὴ ὑπάρξῃ ἐξηγητὴς ἔθνει παρανόμῳ ὁ δὲ φυλάσσων τὸν νόμον μακαριστός
19. Servus verbis non potest erudiri, quia intellegit et respondere contemnit.
19. λόγοις οὐ παιδευθήσεται οἰκέτης σκληρός ἐὰν γὰρ καὶ νοήσῃ ἀλλ’ οὐχ ὑπακούσεται
20. Vidisti hominem velocem ad loquendum? Magis illo spem habebit insipiens.
20. ἐὰν ἴδῃς ἄνδρα ταχὺν ἐν λόγοις γίνωσκε ὅτι ἐλπίδα ἔχει μᾶλλον ἄφρων αὐτοῦ
21. Qui delicate a pueritia nutrit servum suum, postea sentiet eum contumacem.
21. ὃς κατασπαταλᾷ ἐκ παιδός οἰκέτης ἔσται ἔσχατον δὲ ὀδυνηθήσεται ἐφ’ ἑαυτῷ
22. Vir iracundus provocat rixas; et, qui ad indignandum facilis est, erit ad peccandum proclivior.
22. ἀνὴρ θυμώδης ὀρύσσει νεῖκος ἀνὴρ δὲ ὀργίλος ἐξώρυξεν ἁμαρτίας
23. Superbia hominis humiliabit eum, et humilis spiritu suscipiet gloriam.
23. ὕβρις ἄνδρα ταπεινοῖ τοὺς δὲ ταπεινόφρονας ἐρείδει δόξῃ κύριος
24. Qui cum fure participat, odit animam suam; adiuramentum audit et non indicat.
24. ὃς μερίζεται κλέπτῃ μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν ἐὰν δὲ ὅρκου προτεθέντος ἀκούσαντες μὴ ἀναγγείλωσιν
25. Timor hominis inducit laqueum; qui sperat in Domino, sublevabitur.
25. φοβηθέντες καὶ αἰσχυνθέντες ἀνθρώπους ὑπεσκελίσθησαν ὁ δὲ πεποιθὼς ἐπὶ κύριον εὐφρανθήσεται ἀσέβεια ἀνδρὶ δίδωσιν σφάλμα ὃς δὲ πέποιθεν ἐπὶ τῷ δεσπότῃ σωθήσεται
26. Multi requirunt faciem principis; et iudicium a Domino egreditur singulorum.
26. πολλοὶ θεραπεύουσιν πρόσωπα ἡγουμένων παρὰ δὲ κυρίου γίνεται τὸ δίκαιον ἀνδρί
27. Abominantur iusti virum impium; et abominantur impii eos, qui recta sunt via.
27. βδέλυγμα δικαίοις ἀνὴρ ἄδικος βδέλυγμα δὲ ἀνόμῳ κατευθύνουσα ὁδός LXX Relocates Proverbs 31:10–31 After Proverbs 29:27
