Mosaico decorativo

1. ¡Feliz el hombre que no pecó con sus palabras y que no arrastra el pesar por sus faltas!

1. Beatus vir, qui non est lapsus verbo ex ore suo et non est stimulatus in tristitia delicti.

2. ¡ Feliz aquel que no es condenado por su conciencia y que no renunció a su ideal!

2. Felix, quem non condemnat anima sua, et non excidit a spe sua.

3. A un hombre mezquino no le conviene la riqueza: ¿para qué le van a dar muchos bienes a un avaro?

3. Viro tenaci sine ratione est substantia; et homini livido ad quid aurum?

4. El que junta privándose de todo, junta para otro: otros disfrutarán de sus bienes.

4. Qui denegat animo suo iniuste, aliis congregat, et in bonis illius alius luxuriabitur.

5. Si alguien es malo consigo mismo, ¿para quién será bueno? Ni siquiera goza de lo que tiene.

5. Qui sibi nequam est, cui alii bonus erit? Et non iucundabitur in bonis suis.

6. No hay nadie más malo que el que es malo consigo mismo: su maldad se vuelve contra él.

6. Qui sibi invidet, nihil est illo nequius; et haec redditio est malitiae illius.

7. Si hace el bien será por casualidad, pero al final reaparecerá su maldad.

7. Et, si bene fecerit, ignoranter et non volens facit et in novissimo manifestat malitiam suam.

8. El hombre que siempre está ambicionando es un malo; no le interesan las personas, desprecia a los demás.

8. Nequam est oculus lividi et avertens faciem suam et despiciens animas.

9. El hombre insaciable no está nunca satisfecho, la codicia le seca el corazón.

9. Insatiabilis oculus cupidi in parte non satiabitur, donec consumat arefaciens animam suam.

10. El envidioso codicia el alimento de su prójimo; miseria y hambre se sentará a su mesa.

10. Oculus malus lividus irruit in panem et neglegens est mensae suae.

11. Hijo mío, haz buen uso de todo lo que tengas, y preséntale al Señor ofrendas generosas.

11. Fili, si habes, benefac tecum et Deo dignas oblationes offer.

12. Acuérdate que la muerte no tardará, y que tu hora no te ha sido aún revelada.

12. Memor esto quoniam mors non tardat, et decretum inferorum quia non demonstratum est tibi; decretum enim huius mundi: morte morietur.

13. Antes de morir haz el bien a tu amigo, sé generoso según tus medios.

13. Ante mortem benefac amico tuo et secundum vires tuas exporrigens da ei.

14. Disfruta de la vida y no desdeñes un gusto legítimo si se te presenta en el camino.

14. Non defrauderis a bono diei, et particula desiderii boni non te praetereat.

15. ¿Dejarás a otro el fruto de tu trabajo? Se repartirán a la suerte el fruto de tus sacrificios.

15. Nonne aliis relinques res dolore partas et labores tuos in divisione sortis?

16. Da y recibe, satisface tus anhelos, porque no se puede buscar el placer en el sepulcro.

16. Da et accipe et oblecta animam tuam;

17. Todo lo que vive envejece como un vestido; es la ley eterna: ¡tú morirás!

17. ante obitum tuum operare iustitiam, quoniam non est apud inferos quaerere voluptates.

18. Mira el verdor de un árbol frondoso: unas hojas caen y otras aparecen; de igual manera las generaciones de carne y hueso, una muere y la otra nace.

18. Omnis caro sicut vestimentum veterascet et sicut folium fructificans in arbore viridi: alia generantur, et alia deiciuntur;

19. Las cosas finitas pasan y con ellas pasa el que las hizo.

19. sic generatio carnis et sanguinis: alia finitur, et alia nascitur.

20. Feliz el que se dedica a la sabiduría y puede responder al que lo interroga;

20. Omne opus corruptibile in fine deficiet, et, qui illud operatur, ibit cum illo;

21. que hace suyos los caminos de la sabiduría y profundiza sus secretos;

21. et omne opus electum iustificabitur, et, qui operatur illud, honorabitur in illo.

22. que sale a cazarla y acecha su paso;

22. Beatus vir, qui in sapientia morabitur et qui in iustitia sua meditabitur et in sensu cogitabit circumspectionem Dei;

23. que mira a través de sus ventanas y escucha a su puerta;

23. qui excogitat vias illius in corde suo et in absconditis suis intellegens, vadens post illam quasi investigator et in viis illius consistens;

24. que instala su tienda al lado de su casa y clava las estacas en sus muros.

24. qui respicit per fenestras illius et in ianuis illius audiens;

25. Pone su tienda en manos de la sabiduría y se queda en esa feliz morada.

25. qui requiescit iuxta domum illius et in parietibus illius figens palum, statuet casulam suam ad manus illius et requiescet in deversorio bonorum per aevum.

26. Deja a sus hijos bajo su protección y se tiende al abrigo de sus ramas;

26. Statuet filios suos sub tegmine illius et sub ramis eius morabitur;

27. lo protege del calor y él se instala en su gloria.

27. protegetur sub tegmine illius a fervore et in gloria eius requiescet.



Lue Raamattu vuodessa

Liity yhteisöömme ja lue koko Raamattu 365 päivässä. Jäsennelty ja inspiroiva polku uskosi ja Raamatun tuntemuksesi syventämiseen.