Mosaico decorativo

1. kai hggisan ai hmerai dauid apoqanein auton kai eneteilato tw salwmwn uiw autou legwn

1. Aproximando-se o fim de Davi, deu ele ao seu filho Salomão as suas últimas instruções:

2. egw eimi poreuomai en odw pashV thV ghV kai iscuseiV kai esh eiV andra

2. “Eu me vou – disse ele – pelo caminho que segue toda a terra. Sê corajoso e comporta-te como homem!

3. kai fulaxeiV thn fulakhn kuriou tou qeou sou tou poreuesqai en taiV odoiV autou fulassein taV entolaV autou kai ta dikaiwmata kai ta krimata ta gegrammena en nomw mwusewV ina sunihV a poihseiV kata panta osa an enteilwmai soi

3. Guarda os preceitos do Senhor, teu Deus; anda em seus caminhos, observa suas leis, seus mandamentos, seus preceitos e seus ensinamentos, tais como estão escritos na Lei de Moisés. Desse modo, serás bem-sucedido em tudo o que fizeres e em tudo o que empreenderes,

4. ina sthsh kurioV ton logon autou on elalhsen legwn ean fulaxwsin oi uioi sou thn odon autwn poreuesqai enwpion emou en alhqeia en olh kardia autwn kai en olh yuch autwn legwn ouk exoleqreuqhsetai soi anhr epanwqen qronou israhl

4. e o Senhor cumprirá a promessa que me fez, isto é, que eu terei sempre um de meus descendentes no trono de Israel, se meus filhos guardarem seus caminhos e andarem diante dele com fidelidade, de todo o seu coração e de toda a sua alma.*

5. kai ge su egnwV osa epoihsen moi iwab uioV sarouiaV osa epoihsen toiV dusin arcousin twn dunamewn israhl tw abennhr uiw nhr kai tw amessai uiw ieqer kai apekteinen autouV kai etaxen ta aimata polemou en eirhnh kai edwken aima aqwon en th zwnh autou th en th osfui autou kai en tw upodhmati autou tw en tw podi autou

5. Tu sabes tão bem como eu o que me fez Joab, filho de Sárvia, como ele assassinou os dois chefes do exército de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jeter, derramando assim em pleno tempo de paz o sangue da guerra e manchando com o sangue da guerra o cinto de seus rins e o calçado de seus pés.

6. kai poihseiV kata thn sofian sou kai ou kataxeiV thn polian autou en eirhnh eiV adou

6. Farás como julgares prudente e não deixarás que as suas cãs desçam em paz à habitação dos mortos.

7. kai toiV uioiV berzelli tou galaaditou poihseiV eleoV kai esontai en toiV esqiousin thn trapezan sou oti outwV hggisan moi en tw me apodidraskein apo proswpou abessalwm tou adelfou sou

7. Por outro lado, tratarás com benevolência os filhos de Berzelai, o galaadita; faze-os comer à tua mesa, porque foi esse o gesto que tiveram para comigo quando eu fugia diante de teu irmão Absalão.

8. kai idou meta sou semei uioV ghra uioV tou iemeni ek baourim kai autoV kathrasato me kataran odunhran th hmera h eporeuomhn eiV parembolaV kai autoV katebh eiV apanthn mou eiV ton iordanhn kai wmosa autw en kuriw legwn ei qanatwsw se en romfaia

8. Tens também perto de ti Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, que me insultou tão violentamente no dia em que eu ia para Maanaim. Mas como ele veio ao meu encontro até o Jordão, jurei-lhe por Deus que o não mataria pela espada.

9. kai ou mh aqwwshV auton oti anhr sofoV ei su kai gnwsh a poihseiV autw kai kataxeiV thn polian autou en aimati eiV adou

9. Tu, porém, não o deixarás impune, pois és bastante sensato para saber como o terás de tratar; farás descer, com sangue, as suas cãs à habitação dos mortos”.

10. kai ekoimhqh dauid meta twn paterwn autou kai etafh en polei dauid

10. Davi adormeceu com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi.

11. kai ai hmerai aV ebasileusen dauid epi ton israhl tessarakonta eth en cebrwn ebasileusen eth epta kai en ierousalhm triakonta tria eth

11. Reinou durante quarenta anos sobre Israel, sete em He­bron e trinta e três em Jerusalém.

12. kai salwmwn ekaqisen epi tou qronou dauid tou patroV autou uioV etwn dwdeka kai htoimasqh h basileia autou sfodra

12. Sa­lomão sentou-se no trono de Davi, seu pai, e seu reino foi solidamente estabelecido.

13. kai eishlqen adwniaV uioV aggiq proV bhrsabee mhtera salwmwn kai prosekunhsen auth h de eipen eirhnh h eisodoV sou kai eipen eirhnh

13. Adonias, filho de Hagit, foi ter com Betsabeia, mãe de Salomão. Ela disse-lhe: “Vens como amigo?”.

14. logoV moi proV se kai eipen autw lalhson

14. “Sim – disse ele –, preciso falar-te.” “Fala.”

15. kai eipen auth su oidaV oti emoi hn h basileia kai ep' eme eqeto paV israhl to proswpon autou eiV basilea kai estrafh h basileia kai egenhqh tw adelfw mou oti para kuriou egeneto autw

15. Ele continuou: “Sabes que o reino era meu e que todo o Israel me considerava como o seu futuro rei. Mas o trono foi transferido a outro, passando para o meu irmão, porque o Senhor lhe concedeu.

16. kai nun aithsin mian egw aitoumai para sou mh apostreyhV to proswpon sou kai eipen autw bhrsabee lalei

16. Tenho a esse respeito um pedido a fazer-te; não o recuses”. “Fala.”

17. kai eipen auth eipon dh proV salwmwn ton basilea oti ouk apostreyei to proswpon autou apo sou kai dwsei moi thn abisak thn swmanitin eiV gunaika

17. “Pede ao rei Salomão, que nada te recusa, que me dê Abisag, a sunamita, por mulher.”

18. kai eipen bhrsabee kalwV egw lalhsw peri sou tw basilei

18. “Está bem”, respondeu Betsabeia – falarei por ti ao rei.”

19. kai eishlqen bhrsabee proV ton basilea salwmwn lalhsai autw peri adwniou kai exanesth o basileuV eiV apanthn auth kai katefilhsen authn kai ekaqisen epi tou qronou autou kai eteqh qronoV th mhtri tou basilewV kai ekaqisen ek dexiwn autou

19. Betsabeia foi, pois, ter com o rei para falar-lhe em favor de Adonias. O rei levantou-se para ir-lhe ao encontro, fez-lhe uma profunda reverência e sentou-se no trono. Mandou colocar um trono para a sua mãe e ela sentou-se à sua direita:

20. kai eipen autw aithsin mian mikran egw aitoumai para sou mh apostreyhV to proswpon sou kai eipen auth o basileuV aithsai mhter emh oti ouk apostreyw se

20. “Tenho um pequeno pedido a fazer-te – disse ela –; não o negues”. “Pede, minha mãe – respondeu o rei –, porque nada te recusarei.”

21. kai eipen doqhtw de abisak h swmanitiV tw adwnia tw adelfw sou eiV gunaika

21. Disse Betsabeia: “Peço-te que Abisag, a sunamita, seja dada por mulher ao teu irmão Adonias”.

22. kai apekriqh salwmwn o basileuV kai eipen th mhtri autou kai ina ti su hthsai thn abisak tw adwnia kai aithsai autw thn basileian oti outoV adelfoV mou o megaV uper eme kai autw abiaqar o iereuV kai autw iwab o uioV sarouiaV o arcistrathgoV etairoV

22. E o rei Salomão disse à sua mãe: “Por que queres que Abisag, a sunamita, seja dada a Adonias? Pede também para ele o reino, que é meu irmão primogênito, assim como para o sacerdote Abiatar e para Joab, filho de Sárvia...”.

23. kai wmosen o basileuV salwmwn kata tou kuriou legwn tade poihsai moi o qeoV kai tade prosqeih oti kata thV yuchV autou elalhsen adwniaV ton logon touton

23. Jurou então o rei Salomão em nome de Deus, dizendo: “Deus me trate com o último rigor, se Adonias não pagar esta palavra com a sua própria vida!

24. kai nun zh kurioV oV htoimasen me kai eqeto me epi ton qronon dauid tou patroV mou kai autoV epoihsen moi oikon kaqwV elalhsen kurioV oti shmeron qanatwqhsetai adwniaV

24. Pela vida de Deus que me estabeleceu solidamente no trono de Davi, meu pai e que fundou a minha casa como tinha prometido, Ado­nias será morto hoje mesmo”.

25. kai exapesteilen salwmwn o basileuV en ceiri banaiou uiou iwdae kai aneilen auton kai apeqanen adwniaV en th hmera ekeinh

25. O rei Salomão enviou Banaías, filho de Joiada, para o matar; e Adonias morreu.

26. kai tw abiaqar tw ierei eipen o basileuV apotrece su eiV anaqwq eiV agron sou oti anhr qanatou ei su en th hmera tauth kai ou qanatwsw se oti hraV thn kibwton thV diaqhkhV kuriou enwpion tou patroV mou kai oti ekakouchqhV en apasin oiV ekakouchqh o pathr mou

26. Disse também o rei ao sacerdote Abiatar: “Vai para as tuas terras, em Anatot, porque és digno de morte. Entretanto, não te matarei agora, porque levaste a arca do Senhor Javé diante de Davi, meu pai, e compartilhaste todas as suas provações”.

27. kai exebalen salwmwn ton abiaqar tou mh einai ierea tou kuriou plhrwqhnai to rhma kuriou o elalhsen epi ton oikon hli en shlwm

27. Salomão destituiu Abiatar de suas funções sacerdotais, cumprindo-se assim a palavra pronunciada por Deus, em Silo, contra a casa de Heli.*

28. kai h akoh hlqen ewV iwab tou uiou sarouiaV oti iwab hn keklikwV opisw adwniou kai opisw salwmwn ouk eklinen kai efugen iwab eiV to skhnwma tou kuriou kai katescen twn keratwn tou qusiasthriou

28. Quando chegou essa notícia a Joab, que tinha seguido o partido de Adonias, embora não tivesse seguido o de Absalão, ele fugiu e refugiou-se no tabernáculo do Senhor, agarrando-se aos chifres do altar.

29. kai aphggelh tw salwmwn legonteV oti efugen iwab eiV thn skhnhn tou kuriou kai idou katecei twn keratwn tou qusiasthriou kai apesteilen salwmwn proV iwab legwn ti gegonen soi oti pefeugaV eiV to qusiasthrion kai eipen iwab oti efobhqhn apo proswpou sou kai efugon proV kurion kai apesteilen salwmwn o basileuV ton banaiou uion iwdae legwn poreuou kai anele auton kai qayon auton

29. Foram dizer ao rei Salomão: “Joab refugiou-se no tabernáculo do Senhor e está junto do altar”. Salomão mandou Banaías, filho de Joiada, dizendo-lhe: “Vai e mata-o”.

30. kai hlqen banaiou uioV iwdae proV iwab eiV thn skhnhn tou kuriou kai eipen autw tade legei o basileuV exelqe kai eipen iwab ouk ekporeuomai oti wde apoqanoumai kai apestreyen banaiaV uioV iwdae kai eipen tw basilei legwn tade lelalhken iwab kai tade apokekritai moi

30. Banaías, chegando ao tabernáculo do Senhor, disse a Joab: “O rei ordena que saias daqui”. – “Não saio – respondeu Joab –; quero morrer aqui.” Banaías foi ao rei e disse-lhe: “Eis o que me disse Joab e o que me respondeu”.

31. kai eipen autw o basileuV poreuou kai poihson autw kaqwV eirhken kai anele auton kai qayeiV auton kai exareiV shmeron to aima o dwrean execeen iwab ap' emou kai apo tou oikou tou patroV mou

31. O rei disse-lhe: “Faze como ele disse. Mata-o e enterra-o, para que assim se afaste de mim e da casa de meu pai o sangue que ele derramou sem motivo.

32. kai apestreyen kurioV to aima thV adikiaV autou eiV kefalhn autou wV aphnthsen toiV dusin anqrwpoiV toiV dikaioiV kai agaqoiV uper auton kai apekteinen autouV en romfaia kai o pathr mou dauid ouk egnw to aima autwn ton abennhr uion nhr arcistrathgon israhl kai ton amessa uion ieqer arcistrathgon iouda

32. O Senhor fará cair esse sangue sobre a sua própria cabeça, porque ele matou, feriu à espada, sem que o soubesse Davi, meu pai, dois homens mais justos e melhores do que ele: Abner, filho de Ner, general do exército de Israel e Amasa, filho de Jeter, general do exército de Judá.

33. kai epestrafh ta aimata autwn eiV kefalhn autou kai eiV kefalhn tou spermatoV autou eiV ton aiwna kai tw dauid kai tw spermati autou kai tw oikw autou kai tw qronw autou genoito eirhnh ewV aiwnoV para kuriou

33. O sangue deles recairá para sempre sobre a cabeça de Joab e de sua posteridade; mas a Davi, à sua raça e ao seu trono, dará o Senhor paz para sempre”.

34. kai aphnthsen banaiou uioV iwdae tw iwab kai eqanatwsen auton kai eqayen auton en tw oikw autou en th erhmw

34. Banaías, filho de Joiada, voltou ao taber­náculo e feriu de morte a Joab. Sepultaram-no em sua casa, no deserto.

35. kai edwken o basileuV ton banaiou uion iwdae ant' autou epi thn strathgian kai h basileia katwrqouto en ierousalhm kai ton sadwk ton ierea edwken o basileuV eiV ierea prwton anti abiaqar [35a] kai edwken kurioV fronhsin tw salwmwn kai sofian pollhn sfodra kai platoV kardiaV wV h ammoV h para thn qalassan [35b] kai eplhqunqh h fronhsiV salwmwn sfodra uper thn fronhsin pantwn arcaiwn uiwn kai uper pantaV fronimouV aiguptou [35c] kai elaben thn qugatera faraw kai eishgagen authn eiV thn polin dauid ewV suntelesai auton ton oikon autou kai ton oikon kuriou en prwtoiV kai to teicoV ierousalhm kukloqen en epta etesin epoihsen kai sunetelesen [35d] kai hn tw salwmwn ebdomhkonta ciliadeV aironteV arsin kai ogdohkonta ciliadeV latomwn en tw orei [35e] kai epoihsen salwmwn thn qalassan kai ta uposthrigmata kai touV louthraV touV megalouV kai touV stulouV kai thn krhnhn thV aulhV kai thn qalassan thn calkhn [35f] kai wkodomhsen thn akran kai taV epalxeiV authV kai diekoyen thn polin dauid outwV qugathr faraw anebainen ek thV polewV dauid eiV ton oikon authV on wkodomhsen auth tote wkodomhsen thn akran [35g] kai salwmwn aneferen treiV en tw eniautw olokautwseiV kai eirhnikaV epi to qusiasthrion o wkodomhsen tw kuriw kai equmia enwpion kuriou kai sunetelesen ton oikon [35h] kai outoi oi arconteV oi kaqestamenoi epi ta erga tou salwmwn treiV ciliadeV kai exakosioi epistatai tou laou twn poiountwn ta erga [35i] kai wkodomhsen thn assour kai thn magdw kai thn gazer kai thn baiqwrwn thn epanw kai ta baalaq [35k] plhn meta to oikodomhsai auton ton oikon tou kuriou kai to teicoV ierousalhm kuklw meta tauta wkodomhsen taV poleiV tautaV [35l] kai en tw eti dauid zhn eneteilato tw salwmwn legwn idou meta sou semei uioV ghra uioV spermatoV tou iemini ek cebrwn [35m] outoV kathrasato me kataran odunhran en h hmera eporeuomhn eiV parembolaV [35n] kai autoV katebainen eiV apanthn moi epi ton iordanhn kai wmosa autw kata tou kuriou legwn ei qanatwqhsetai en romfaia [35o] kai nun mh aqwwshV auton oti anhr fronimoV su kai gnwsh a poihseiV autw kai kataxeiV thn polian autou en aimati eiV adou

35. Em seu lugar pôs o rei à frente do exército Banaías, filho de Joiada, e em lugar de Abiatar, estabeleceu Sadoc como sacerdote.

36. kai ekalesen o basileuV ton semei kai eipen autw oikodomhson seautw oikon en ierousalhm kai kaqou ekei kai ouk exeleush ekeiqen oudamou

36. Depois mandou o rei chamar Semei e disse-lhe: “Faze para ti uma casa em Jerusalém e habita aí; dela não sairás para ir aonde quer que seja.

37. kai estai en th hmera thV exodou sou kai diabhsh ton ceimarroun kedrwn ginwskwn gnwsh oti qanatw apoqanh to aima sou estai epi thn kefalhn sou kai wrkisen auton o basileuV en th hmera ekeinh

37. No dia em que o fizeres e passares a torrente do Cedron, sabes que serás morto. Serás responsável pelo que acontecer”.*

38. kai eipen semei proV ton basilea agaqon to rhma o elalhsaV kurie mou basileu outw poihsei o douloV sou kai ekaqisen semei en ierousalhm tria eth

38. Semei respondeu ao rei: “Está bem; teu servo fará como ordenou o rei, meu senhor”. E Semei habitou longo tempo em Jerusalém.

39. kai egenhqh meta tria eth kai apedrasan duo douloi tou semei proV agcouV uion maaca basilea geq kai aphggelh tw semei legonteV idou oi douloi sou en geq

39. Três anos depois, aconteceu que dois escravos de Semei fugiram para junto de Aquis, filho de Maaca, rei de Gat. Vieram avisar a Semei, dizendo: “Teus escravos estão em Gat”.

40. kai anesth semei kai epesaxe thn onon autou kai eporeuqh eiV geq proV agcouV tou ekzhthsai touV doulouV autou kai eporeuqh semei kai hgagen touV doulouV autou ek geq

40. Semei levantou-se, selou o jumento e foi a Gat ter com Aquis em busca de seus escravos.

41. kai aphggelh tw salwmwn legonteV oti eporeuqh semei ex ierousalhm eiV geq kai apestreyen touV doulouV autou

41. Disseram a Salomão que Semei fora de Jerusalém a Gat e estava de volta.

42. kai apesteilen o basileuV kai ekalesen ton semei kai eipen proV auton ouci wrkisa se kata tou kuriou kai epemarturamhn soi legwn en h an hmera exelqhV ex ierousalhm kai poreuqhV eiV dexia h eiV aristera ginwskwn gnwsh oti qanatw apoqanh

42. O rei chamou-o e disse-lhe: “Não te fiz eu jurar em nome de Deus, não te avisei formalmente, dizendo-te que em qualquer dia que saísses para onde quer que fosse, haverias de morrer? E não me respondeste: Está bem; eu compreendi?

43. kai ti oti ouk efulaxaV ton orkon kuriou kai thn entolhn hn eneteilamhn kata sou

43. Por que não guardaste tu o juramento do Senhor e a ordem que eu te havia dado?

44. kai eipen o basileuV proV semei su oidaV pasan thn kakian sou hn egnw h kardia sou a epoihsaV tw dauid tw patri mou kai antapedwken kurioV thn kakian sou eiV kefalhn sou

44. Tu sabes – ajuntou o rei – todo o mal que fizeste a Davi, meu pai; tens consciência disso. Por isso, o Senhor faz recair a tua malícia sobre a tua cabeça.

45. kai o basileuV salwmwn huloghmenoV kai o qronoV dauid estai etoimoV enwpion kuriou eiV ton aiwna

45. O rei Salomão será abençoado e o trono de Davi será consolidado para sempre diante do Senhor”.

46. kai eneteilato o basileuV salwmwn tw banaia uiw iwdae kai exhlqen kai aneilen auton kai apeqanen [46a] kai hn o basileuV salwmwn fronimoV sfodra kai sofoV kai iouda kai israhl polloi sfodra wV h ammoV h epi thV qalasshV eiV plhqoV esqionteV kai pinonteV kai caironteV [46b] kai salwmwn hn arcwn en pasaiV taiV basileiaiV kai hsan prosferonteV dwra kai edouleuon tw salwmwn pasaV taV hmeraV thV zwhV autou [46c] kai salwmwn hrxato dianoigein ta dunasteumata tou libanou [46d] kai autoV wkodomhsen thn qermai en th erhmw [46e] kai touto to ariston tw salwmwn triakonta koroi semidalewV kai exhkonta koroi aleurou kekopanismenou deka moscoi eklektoi kai eikosi boeV nomadeV kai ekaton probata ektoV elafwn kai dorkadwn kai orniqwn eklektwn nomadwn [46f] oti hn arcwn en panti peran tou potamou apo rafi ewV gazhV en pasin toiV basileusin peran tou potamou [46g] kai hn autw eirhnh ek pantwn twn merwn autou kukloqen kai katwkei iouda kai israhl pepoiqoteV ekastoV upo thn ampelon autou kai upo thn sukhn autou esqionteV kai pinonteV apo dan kai ewV bhrsabee pasaV taV hmeraV salwmwn [46h] kai outoi oi arconteV tou salwmwn azarion uioV sadwk tou ierewV kai orniou uioV naqan arcwn twn efesthkotwn kai edram epi ton oikon autou kai souba grammateuV kai basa uioV aciqalam anamimnhskwn kai abi uioV iwab arcistrathgoV kai acire uioV edrai epi taV arseiV kai banaia uioV iwdae epi thV aularciaV kai epi tou plinqeiou kai zacour uioV naqan o sumbouloV [46i] kai hsan tw salwmwn tessarakonta ciliadeV tokadeV ippoi eiV armata kai dwdeka ciliadeV ippewn [46k] kai hn arcwn en pasin toiV basileusin apo tou potamou kai ewV ghV allofulwn kai ewV oriwn aiguptou [46l] salwmwn uioV dauid ebasileusen epi israhl kai iouda en ierousalhm

46. Ordenou o rei a Banaías, filho de Joiada, o qual saiu e feriu Semei e este morreu. E o reino foi consolidado nas mãos de Salomão.



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras