Mosaico decorativo

1. kai egeneto en tw suntelesai salwmwn tou oikodomhsai ton oikon kuriou kai ton oikon eautou meta eikosi eth tote exekklhsiasen o basileuV salwmwn pantaV touV presbuterouV israhl en siwn tou anenegkein thn kibwton diaqhkhV kuriou ek polewV dauid auth estin siwn

1. Então convocou Salomão junto de si em Jerusalém os anciãos de Israel e todos os chefes das tribos e os chefes das famílias israelitas, para irem buscar na Cidade de Davi, em Sião, a arca da aliança do Senhor.

2. en mhni aqanin

2. Todos os israelitas se reuniram junto do rei Salomão no mês de Etanim, que é o sétimo, durante a festa.*

3. kai hran oi iereiV thn kibwton

3. Vieram todos os anciãos de Israel e os sacerdotes tomaram a arca do Senhor.

4. kai to skhnwma tou marturiou kai panta ta skeuh ta agia ta en tw skhnwmati tou marturiou

4. Levaram-na, assim como a tenda de reunião e todos os utensílios sagrados que havia no tabernáculo; tudo foi carregado pelos sacerdotes e levitas.

5. kai o basileuV kai paV israhl emprosqen thV kibwtou quonteV probata kai boaV anariqmhta

5. O rei Salomão e toda a assembleia de Israel reunida junto dele conservavam-se diante da arca. Sacrificavam tão grande quantidade de ovelhas e bois que não se podia contar.

6. kai eisferousin oi iereiV thn kibwton eiV ton topon authV eiV to dabir tou oikou eiV ta agia twn agiwn upo taV pterugaV twn ceroubin

6. Os sacerdotes levaram a arca da aliança do Senhor para seu lugar, no santuário do templo, no Santo dos Santos, debaixo das asas dos querubins.

7. oti ta ceroubin diapepetasmena taiV pteruxin epi ton topon thV kibwtou kai periekalupton ta ceroubin epi thn kibwton kai epi ta agia authV epanwqen

7. Com efeito, os querubins estendiam as suas asas sobre o lugar da arca e cobriam por cima a arca e os seus varais.

8. kai upereicon ta hgiasmena kai enebleponto ai kefalai twn hgiasmenwn ek twn agiwn eiV proswpon tou dabir kai ouk wptanonto exw

8. Esses varais eram de tal forma compridos, que se podiam ver as suas extremidades do lugar santo, diante do santuário, mas não de fora e ali ficaram até o dia de hoje.

9. ouk hn en th kibwtw plhn duo plakeV liqinai plakeV thV diaqhkhV aV eqhken ekei mwushV en cwrhb a dieqeto kurioV meta twn uiwn israhl en tw ekporeuesqai autouV ek ghV aiguptou

9. Na arca só havia as duas tábuas de pedra que Moisés ali depusera no monte Horeb, quando o Senhor fez aliança com os israelitas, depois que saíram da terra do Egito.

10. kai egeneto wV exhlqon oi iereiV ek tou agiou kai h nefelh eplhsen ton oikon

10. Quando os sacerdotes saíram do lugar santo, a nuvem encheu o Templo do Senhor,

11. kai ouk hdunanto oi iereiV sthnai leitourgein apo proswpou thV nefelhV oti eplhsen doxa kuriou ton oikon

11. de modo tal que os sacerdotes não puderam ali ficar para exercer as funções de seu ministério; porque a glória do Senhor enchia o Templo do Senhor.

12.

12. Então Salomão disse: “O Senhor declarou que habitaria na obscuridade.

13.

13. Por isso, edifiquei uma casa para vossa residência, um lugar onde habitareis para sempre”.

14. kai apestreyen o basileuV to proswpon autou kai euloghsen o basileuV panta israhl kai pasa ekklhsia israhl eisthkei

14. Depois o rei virou-se para a assembleia de Israel, que se conservava de pé e a abençoou.

15. kai eipen euloghtoV kurioV o qeoV israhl shmeron oV elalhsen en tw stomati autou peri dauid tou patroV mou kai en taiV cersin autou eplhrwsen legwn

15. “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel – disse ele –, que falou pela sua boca ao meu pai Davi e que, pela sua mão, acaba de cumprir a promessa que ele fez quando disse:

16. af' hV hmeraV exhgagon ton laon mou ton israhl ex aiguptou ouk exelexamhn en polei en eni skhptrw israhl tou oikodomhsai oikon tou einai to onoma mou ekei kai exelexamhn en ierousalhm einai to onoma mou ekei kai exelexamhn ton dauid tou einai epi ton laon mou ton israhl

16. ‘Desde o dia em que tirei do Egito o meu povo de Israel, não escolhi cidade alguma entre as tribos de Israel, para que aí me fosse edificada uma casa onde residisse o meu nome mas escolhi Davi para reinar sobre o meu povo de Israel’.

17. kai egeneto epi thV kardiaV dauid tou patroV mou oikodomhsai oikon tw onomati kuriou qeou israhl

17. Davi, meu pai, tinha a intenção de construir um templo ao nome do Senhor, Deus de Israel.

18. kai eipen kurioV proV dauid ton patera mou anq' wn hlqen epi thn kardian sou tou oikodomhsai oikon tw onomati mou kalwV epoihsaV oti egenhqh epi thn kardian sou

18. Mas o Senhor disse-lhe: ‘Quando tiveste a intenção de edificar um templo ao meu nome, fizeste bem.

19. plhn su ouk oikodomhseiV ton oikon all' h o uioV sou o exelqwn ek twn pleurwn sou outoV oikodomhsei ton oikon tw onomati mou

19. Tu, porém, não edificarás esse templo; será o teu filho, saído de ti, quem construirá um templo ao meu nome’.

20. kai anesthsen kurioV to rhma autou o elalhsen kai anesthn anti dauid tou patroV mou kai ekaqisa epi tou qronou israhl kaqwV elalhsen kurioV kai wkodomhsa ton oikon tw onomati kuriou qeou israhl

20. O Senhor cumpriu, pois, a palavra que pronunciou. Como o Senhor o disse, eu me sentei sobre o trono de Israel, sucedendo ao meu pai Davi e construí esse templo ao nome do Senhor, Deus de Israel.

21. kai eqemhn ekei topon th kibwtw en h estin ekei diaqhkh kuriou hn dieqeto kurioV meta twn paterwn hmwn en tw exagagein auton autouV ek ghV aiguptou

21. Preparei um lugar para a arca, onde se encontra a aliança do Senhor, aliança que fez com nossos pais quando os tirou do Egito”.

22. kai esth salwmwn kata proswpon tou qusiasthriou kuriou enwpion pashV ekklhsiaV israhl kai diepetasen taV ceiraV autou eiV ton ouranon

22. Em seguida, pôs-se Salomão diante do altar do Senhor, em presença de toda a assembleia de Israel, estendeu as mãos para o céu e disse:

23. kai eipen kurie o qeoV israhl ouk estin wV su qeoV en tw ouranw anw kai epi thV ghV katw fulasswn diaqhkhn kai eleoV tw doulw sou tw poreuomenw enwpion sou en olh th kardia autou

23. “Senhor, Deus de Israel, não há Deus semelhante a vós, nem no mais alto dos céus, nem aqui embaixo, na terra; vós sois fiel à vossa misericordiosa aliança com os vossos servos, que caminham diante de vós de todo o seu coração.

24. a efulaxaV tw doulw sou dauid tw patri mou kai elalhsaV en tw stomati sou kai en cersin sou eplhrwsaV wV h hmera auth

24. Cumpristes a promessa que fizestes ao vosso servo Davi, meu pai: o que vossa boca falou, realizou-o vossa mão, como hoje se vê.

25. kai nun kurie o qeoV israhl fulaxon tw doulw sou tw dauid tw patri mou a elalhsaV autw legwn ouk exarqhsetai sou anhr ek proswpou mou kaqhmenoV epi qronou israhl plhn ean fulaxwntai ta tekna sou taV odouV autwn tou poreuesqai enwpion emou kaqwV eporeuqhV enwpion emou

25. Agora, Senhor, Deus de Israel, realizai a promessa que fizestes ao vosso servo Davi, meu pai, quando lhe dissestes: ‘Não te faltará jamais diante de mim um sucessor ocupando o trono de Israel, contanto que teus filhos guardem cuidadosamente os teus caminhos, andando diante de mim, como tu mesmo o fizeste’.

26. kai nun kurie o qeoV israhl pistwqhtw dh to rhma sou tw dauid tw patri mou

26. Cumpra-se, pois, presentemente, ó Deus de Israel, a promessa que fizestes ao vosso servo Davi, meu pai.

27. oti ei alhqwV katoikhsei o qeoV meta anqrwpwn epi thV ghV ei o ouranoV kai o ouranoV tou ouranou ouk arkesousin soi plhn kai o oikoV outoV on wkodomhsa tw onomati sou

27. Mas, será verdade que Deus habita realmente sobre a terra? Se o céu e o céu dos céus não vos podem conter quanto menos esta casa que edifiquei!

28. kai epibleyh epi thn dehsin mou kurie o qeoV israhl akouein thV teryewV hV o douloV sou proseucetai enwpion sou proV se shmeron

28. Entretanto, Senhor Deus meu, atendei à oração e às súplicas de vosso servo; ouvi o clamor e a prece que hoje vos dirijo.

29. tou einai ofqalmouV sou hnewgmenouV eiV ton oikon touton hmeraV kai nuktoV eiV ton topon on eipaV estai to onoma mou ekei tou eisakouein thV proseuchV hV proseucetai o douloV sou eiV ton topon touton hmeraV kai nuktoV

29. Que vossos olhos estejam dia e noite abertos sobre este templo, sobre este lugar, do qual dissestes: ‘O meu nome residirá ali. Ouvi a oração que vosso servo vos faz neste lugar.

30. kai eisakoush thV dehsewV tou doulou sou kai tou laou sou israhl a an proseuxwntai eiV ton topon touton kai su eisakoush en tw topw thV katoikhsewV sou en ouranw kai poihseiV kai ilewV esh

30. Ouvi a súplica de vosso servo e de vosso povo de Israel, quando orarem neste lugar. Ouvi-os do alto de vossa morada no céu, ouvi-os e perdoai!’.

31. osa an amarth ekastoV tw plhsion autou kai ean labh ep' auton aran tou arasqai auton kai elqh kai exagoreush kata proswpon tou qusiasthriou sou en tw oikw toutw

31. Se alguém pecar contra o seu próximo e, fazendo-o jurar, for tomado juramento diante de vosso altar, neste templo,

32. kai su eisakousei ek tou ouranou kai poihseiV kai krineiV ton laon sou israhl anomhqhnai anomon dounai thn odon autou eiV kefalhn autou kai tou dikaiwsai dikaion dounai autw kata thn dikaiosunhn autou

32. vós, do alto dos céus, fareis justiça aos vossos servos, condenando o culpado, fazendo cair sobre ele o seu pecado e justificando o inocente, tratando-o segundo a sua inocência.

33. en tw ptaisai ton laon sou israhl enwpion ecqrwn oti amarthsontai soi kai epistreyousin kai exomologhsontai tw onomati sou kai proseuxontai kai dehqhsontai en tw oikw toutw

33. Quando vosso povo de Israel for derrotado por seus inimigos por ter pecado contra vós, se se voltarem para vós, dando glória ao vosso nome e vierem orar e vos suplicar neste templo,

34. kai su eisakoush ek tou ouranou kai ilewV esh taiV amartiaiV tou laou sou israhl kai apostreyeiV autouV eiV thn ghn hn edwkaV toiV patrasin autwn

34. ouvi-os do alto dos céus, perdoai o pecado de vosso povo de Israel e reconduzi-o à terra que destes a seus pais.

35. en tw susceqhnai ton ouranon kai mh genesqai ueton oti amarthsontai soi kai proseuxontai eiV ton topon touton kai exomologhsontai tw onomati sou kai apo twn amartiwn autwn apostreyousin otan tapeinwshV autouV

35. Quando o céu se fechar e não cair mais a chuva, por terem pecado contra vós, se vierem orar neste lugar, dando glória ao vosso nome e se converterem de seus pecados por causa de sua aflição,

36. kai eisakoush ek tou ouranou kai ilewV esh taiV amartiaiV tou doulou sou kai tou laou sou israhl oti dhlwseiV autoiV thn odon thn agaqhn poreuesqai en auth kai dwseiV ueton epi thn ghn hn edwkaV tw law sou en klhronomia

36. ouvi-os do alto dos céus, perdoai o pecado de vossos servos e de vosso povo de Israel. Mostrai-lhes o bom caminho que devem seguir e mandai chuva sobre a terra que destes ao vosso povo como herança.

37. limoV ean genhtai qanatoV ean genhtai oti estai empurismoV broucoV erusibh ean genhtai kai ean qliyh auton ecqroV autou en mia twn polewn autou pan sunanthma pan ponon

37. Quando vierem sobre a terra a fome, a peste, a ferrugem, a mangra, os gafanhotos; quando o inimigo cercar o povo nas cidades; quando houver qualquer flagelo ou epidemia,

38. pasan proseuchn pasan dehsin ean genhtai panti anqrwpw wV an gnwsin ekastoV afhn kardiaV autou kai diapetash taV ceiraV autou eiV ton oikon touton

38. se um homem, se todo o vosso povo recorrer a vós com orações e súplicas e se cada um, reconhecendo a chaga de seu coração, levantar as mãos para este templo,

39. kai su eisakoush ek tou ouranou ex etoimou katoikhthriou sou kai ilewV esh kai poihseiV kai dwseiV andri kata taV odouV autou kaqwV an gnwV thn kardian autou oti su monwtatoV oidaV thn kardian pantwn uiwn anqrwpwn

39. ouvi-os desde vossa morada no alto dos céus e perdoai-lhes. Fazei de modo a dar a cada um segundo o que fez, vós que conheceis o seu coração, porque só vós conheceis o coração de todos os filhos dos homens;

40. opwV fobwntai se pasaV taV hmeraV aV autoi zwsin epi thV ghV hV edwkaV toiV patrasin hmwn

40. e desta sorte eles vos temerão durante todos os dias de sua vida na terra que destes a seus pais.

41. kai tw allotriw oV ouk estin apo laou sou outoV

41. Quanto ao estrangeiro, que não pertence ao vosso povo de Israel, quando vier de uma terra longínqua por causa de vosso nome –

42. kai hxousin kai proseuxontai eiV ton topon touton

42. porque se ouvirá falar da grandeza de vosso nome, da força de vossa mão e do poder de vosso braço –, quando vier orar neste templo,

43. kai su eisakoush ek tou ouranou ex etoimou katoikhthriou sou kai poihseiV kata panta osa an epikaleshtai se o allotrioV opwV gnwsin panteV oi laoi to onoma sou kai fobwntai se kaqwV o laoV sou israhl kai gnwsin oti to onoma sou epikeklhtai epi ton oikon touton on wkodomhsa

43. ouvi-o do alto dos céus, do alto de vossa morada, ouvi-o e fazei tudo o que esse estrangeiro vos pedir. Então, todos os povos da terra conhecerão o vosso nome, vos temerão como o vosso povo de Israel e saberão que o vosso nome é invocado sobre esta casa que edifiquei.

44. oti exeleusetai o laoV sou eiV polemon epi touV ecqrouV autou en odw h epistreyeiV autouV kai proseuxontai en onomati kuriou odon thV polewV hV exelexw en auth kai tou oikou ou wkodomhsa tw onomati sou

44. Quando o vosso povo partir para a guerra contra os seus inimigos, seguindo o caminho que lhe indicardes, se vos invocarem com o rosto voltado para a cidade que escolhestes, para o templo que edifiquei ao vosso nome,

45. kai eisakousei ek tou ouranou thV dehsewV autwn kai thV proseuchV autwn kai poihseiV to dikaiwma autoiV

45. ouvi do alto dos céus as suas preces e súplicas e fazei-lhes justiça.

46. oti amarthsontai soi oti ouk estin anqrwpoV oV ouc amarthsetai kai epaxeiV ep' autouV kai paradwseiV autouV enwpion ecqrwn kai aicmalwtiousin autouV oi aicmalwtizonteV eiV ghn makran kai egguV

46. Quando pecarem contra vós – porque não há homem que não peque – e quando em vossa ira os entregardes nas mãos de seus inimigos, de sorte que sejam levados cativos pelos seus vencedores a uma terra inimiga, longínqua ou próxima,

47. kai epistreyousin kardiaV autwn en th gh ou methcqhsan ekei kai epistreywsin kai dehqwsin sou en gh metoikiaV autwn legonteV hmartomen hnomhsamen hdikhsamen

47. se, na terra de seu exílio, entrando em si mesmos, se arrependerem de seus pecados e vos suplicarem no seu cativeiro desta forma: ‘Nós pecamos, cometemos a iniquidade, procedemos mal’,

48. kai epistreywsin proV se en olh kardia autwn kai en olh yuch autwn en th gh ecqrwn autwn ou methgageV autouV kai proseuxontai proV se odon ghV autwn hV edwkaV toiV patrasin autwn thV polewV hV exelexw kai tou oikou ou wkodomhka tw onomati sou

48. se eles se voltarem para vós de todo o seu coração e de toda a sua alma, na terra de seus inimigos para onde forem levados cativos e se orarem a vós com o rosto voltado para a terra que destes a seus pais, para esta cidade que escolhestes, para este templo que construí ao vosso nome,

49. kai eisakoush ek tou ouranou ex etoimou katoikhthriou sou

49. ouvi, do alto dos céus, do alto de vossa morada, as suas preces e súplicas e fazei-lhes justiça.

50. kai ilewV esh taiV adikiaiV autwn aiV hmarton soi kai kata panta ta aqethmata autwn a hqethsan soi kai dwseiV autouV eiV oiktirmouV enwpion aicmalwteuontwn autouV kai oiktirhsousin autouV

50. Perdoai ao vosso povo os seus pecados e as ofensas que cometeu contra vós. Tornai-os simpáticos aos seus vencedores, de sorte que tenham compaixão deles;

51. oti laoV sou kai klhronomia sou ouV exhgageV ek ghV aiguptou ek mesou cwneuthriou sidhrou

51. porque Israel é o vosso povo e a vossa herança, que tirastes do Egito, duma fornalha de ferro!

52. kai estwsan oi ofqalmoi sou kai ta wta sou hnewgmena eiV thn dehsin tou doulou sou kai eiV thn dehsin tou laou sou israhl eisakouein autwn en pasin oiV an epikaleswntai se

52. Estejam os vossos olhos abertos às súplicas de vosso servo e de vosso povo de Israel, para ouvi-los quando vos invocarem.

53. oti su diesteilaV autouV sautw eiV klhronomian ek pantwn twn lawn thV ghV kaqwV elalhsaV en ceiri doulou sou mwush en tw exagagein se touV pateraV hmwn ek ghV aiguptou kurie kurie [53a] tote elalhsen salwmwn uper tou oikou wV sunetelesen tou oikodomhsai auton hlion egnwrisen en ouranw kurioV eipen tou katoikein en gnofw oikodomhson oikon mou oikon ekpreph sautw tou katoikein epi kainothtoV ouk idou auth gegraptai en bibliw thV wdhV

53. Porque vós, ó Senhor Javé, os separastes dentre todos os povos da terra para vossa herança, como o declarastes pela boca de vosso servo Moisés, quando tirastes nossos pais do Egito!”

54. kai egeneto wV sunetelesen salwmwn proseucomenoV proV kurion olhn thn proseuchn kai thn dehsin tauthn kai anesth apo proswpou tou qusiasthriou kuriou oklakwV epi ta gonata autou kai ai ceireV autou diapepetasmenai eiV ton ouranon

54. Quando Salomão acabou de fazer ao Senhor essa prece e esta súplica, levantou-se de diante do altar do Senhor, onde estava ajoelhado com as mãos levantadas para o céu.

55. kai esth kai euloghsen pasan ekklhsian israhl fwnh megalh legwn

55. De pé, abençoou toda a assembleia de Israel, dizendo em alta voz:

56. euloghtoV kurioV shmeron oV edwken katapausin tw law autou israhl kata panta osa elalhsen ou diefwnhsen logoV eiV en pasin toiV logoiV autou toiV agaqoiV oiV elalhsen en ceiri mwush doulou autou

56. “Bendito seja o Senhor que, como havia prometido, deu a paz ao seu povo de Israel! Não falhou uma palavra sequer de todas as boas palavras que dissera pela boca de seu servo Moisés.

57. genoito kurioV o qeoV hmwn meq' hmwn kaqwV hn meta twn paterwn hmwn mh egkatalipoito hmaV mhde apostreyoito hmaV

57. Que o Senhor, nosso Deus, esteja convosco como esteve com nossos pais; não nos deixe, nem nos abandone,

58. epiklinai kardiaV hmwn proV auton tou poreuesqai en pasaiV odoiV autou kai fulassein pasaV taV entolaV autou kai prostagmata autou a eneteilato toiV patrasin hmwn

58. mas incline os nossos corações para ele, a fim de que andemos em todos os seus caminhos, guardemos as leis, os mandamentos e os preceitos que ele prescreveu a nossos pais.

59. kai estwsan oi logoi outoi ouV dedehmai enwpion kuriou qeou hmwn eggizonteV proV kurion qeon hmwn hmeraV kai nuktoV tou poiein to dikaiwma tou doulou sou kai to dikaiwma laou sou israhl rhma hmeraV en hmera autou

59. Que estas minhas palavras, que supliquei ao Senhor estejam presentes em sua memória, dia e noite, para que faça justiça ao seu servo e ao seu povo de Israel, conforme as necessidades de cada dia.

60. opwV gnwsin panteV oi laoi thV ghV oti kurioV o qeoV autoV qeoV kai ouk estin eti

60. Assim, todos os povos da terra reconhecerão que é o Senhor que é Deus e que não há outro fora dele.

61. kai estwsan ai kardiai hmwn teleiai proV kurion qeon hmwn kai osiwV poreuesqai en toiV prostagmasin autou kai fulassein entolaV autou wV h hmera auth

61. Que o vosso coração seja todo para o Senhor, nosso Deus, sem reserva, a fim de que andeis segundo as suas leis e observeis os seus preceitos, como hoje o fazeis”.

62. kai o basileuV kai panteV oi uioi israhl equsan qusian enwpion kuriou

62. O rei e todo o Israel com ele imolaram vítimas diante do Senhor.

63. kai equsen o basileuV salwmwn taV qusiaV twn eirhnikwn aV equsen tw kuriw bown duo kai eikosi ciliadaV kai probatwn ekaton eikosi ciliadaV kai enekainisen ton oikon kuriou o basileuV kai panteV oi uioi israhl

63. Salomão imolou, para o sacrifício pacífico que ofereceu ao Senhor, vinte e dois mil bois e cento e vinte mil ovelhas. Assim, o rei e todos os israelitas fizeram a dedicação do Templo do Senhor.

64. th hmera ekeinh hgiasen o basileuV to meson thV aulhV to kata proswpon tou oikou kuriou oti epoihsen ekei thn olokautwsin kai taV qusiaV kai ta steata twn eirhnikwn oti to qusiasthrion to calkoun to enwpion kuriou mikron tou mh dunasqai thn olokautwsin kai taV qusiaV twn eirhnikwn upenegkein

64. Naquele dia, o rei consagrou o interior do átrio, que se encontra diante do Templo do Senhor, pois ofereceu ali os holocaustos e as ofertas, bem como a gordura dos sacrifícios pacíficos, porque o altar de bronze, levantado diante do santuário do Senhor, não bastava para conter os holocaustos, as ofertas e a gordura dos sacrifícios pacíficos.

65. kai epoihsen salwmwn thn eorthn en th hmera ekeinh kai paV israhl met' autou ekklhsia megalh apo thV eisodou hmaq ewV potamou aiguptou enwpion kuriou qeou hmwn en tw oikw w wkodomhsen esqiwn kai pinwn kai eufrainomenoV enwpion kuriou qeou hmwn epta hmeraV

65. Tal foi a festa que Salomão celebrou naquele tempo e todo o Israel com ele, tendo concorrido uma imensa assembleia vinda desde Emat até a torrente do Egito, diante do Senhor, nosso Deus, durante duas vezes sete dias, isto é, catorze dias.

66. kai en th hmera th ogdoh exapesteilen ton laon kai euloghsen auton kai aphlqon ekastoV eiV ta skhnwmata autou caironteV kai agaqh kardia epi toiV agaqoiV oiV epoihsen kurioV tw dauid doulw autou kai tw israhl law autou

66. No oitavo dia, despediu o povo. Eles voltaram para as suas casas, abençoando o rei, com o coração alegre e contente por todos os bens que o Senhor tinha feito a Davi, seu servo e ao seu povo de Israel.



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras