Fundar 2358 Resultados para: Dies Domini
Deus, immaculata via eius, eloquium Domini igne examinatum; scutum est omnium sperantium in se. (Liber II Samuelis 22, 31)
Spiritus Domini locutus est per me, et sermo eius super linguam meam. (Liber II Samuelis 23, 2)
Et addidit furor Domini ira sci contra Israel; commovit que David contra eos dicens: “Vade, numera Israel et Iudam”. (Liber II Samuelis 24, 1)
Dixitque Ioab regi: “Adaugeat Dominus Deus tuus ad populum, quantus nunc est, centuplum in conspectu domini mei regis! Sed quid sibi dominus meus rex vult in re huiuscemodi?”. (Liber II Samuelis 24, 3)
Et, lustrata universa terra, affuerunt post novem menses et viginti dies in Ierusalem. (Liber II Samuelis 24, 8)
Surrexit itaque David mane, et sermo Domini factus est ad Gad propheten, videntem David, dicens: (Liber II Samuelis 24, 11)
Dixit autem David ad Gad: “Artor nimis; sed melius est, ut incidamus in manu Domini — multae enim misericordiae eius sunt — quam in manu hominum!”. (Liber II Samuelis 24, 14)
Et elegit sibi David pestilentiam; et erant dies messis tritici. Immisitque Dominus pestilentiam in Israel de mane usque ad tempus constitutum, et mortui sunt ex populo a Dan usque Bersabee septuaginta milia virorum. (Liber II Samuelis 24, 15)
Cumque extendisset manum suam angelus super Ierusalem, ut disperderet eam, misertus est Dominus super afflictione et ait angelo percutienti populum: “Sufficit; nunc contine manum tuam!”. Erat autem angelus Domini iuxta aream Areuna Iebusaei. (Liber II Samuelis 24, 16)
Et rex David senuerat habebat que aetatis plurimos dies; cum que operiretur vestibus, non calefiebat. (Liber I Regum 1, 1)
Numquid a domino meo rege exivit hoc verbum, et mihi non indicasti servo tuo quis sessurus esset super thronum domini mei regis post eum?”. (Liber I Regum 1, 27)
dixit ad eos: “Tollite vobiscum servos domini vestri et imponite Salomonem filium meum, super mulam meam et ducite eum in Gihon, (Liber I Regum 1, 33)
