Mosaico decorativo

1. Ten piedad de nosotros, Señor, Dios de todas las cosas y míranos, y derrama tu temor en todas las naciones.

1. Miserere nostri, Deus omnium, et respice nos et ostende nobis lucem miserationum tuarum;

2. ¡Alza tu mano en contra de las naciones extranjeras y haz que vean tu poder!

2. et immitte timorem tuum super gentes, quae non exquisierunt te, ut cognoscant quia non est Deus nisi tu, et enarrent magnalia tua.

3. Tu les mostraste tu santidad en todo lo que nos pasó, hazles ahora ver tu grandeza actuando en medio de ellas.

3. Alleva manum tuam super gentes alienas, ut videant potentiam tuam.

4. ¡Haz que te reconozcan como nosotros te reconocimos: porque no hay otro Dios sino tú, Señor!

4. Sicut enim in conspectu eorum sanctificatus es in nobis, sic in conspectu nostro magnificaberis in eis,

5. Danos nuevos signos, renueva tus maravillas, manifiesta tu gloria actuando y castigando.

5. ut cognoscant, sicut et nos cognovimus, quoniam non est Deus praeter te, Domine.

6. Revive tu furor y derrama tu cólera; destruye al adversario y aplasta al enemigo.

6. Innova signa et itera mirabilia,

7. Apresura el día, acuérdate de tu juramento, y que podamos contar pronto tus hazañas.

7. glorifica manum et firma brachium dextrum,

8. Que los sobrevivientes sean presa del fuego, que perezcan los opresores de tu pueblo.

8. excita furorem et effunde iram,

9. Parte la cabeza de tus enemigos, de sus jefes que dicen: "¡No hay más que nosotros!"

9. tolle adversarium et afflige inimicum.

10. Reúne a todas las tribus de Jacob y entrégales como al comienzo su heredad.

10. Festina tempus et memento praefinitionis, et enarrentur mirabilia tua.

11. ¡Ten piedad, Señor, de este pueblo que lleva tu nombre! ¡Piedad para Israel al que consideraste como tu primogénito!

11. In ira flammae devoretur, qui salvatur; et, qui pessimant plebem tuam, inveniant perditionem.

12. Ten compasión de la ciudad santa, Jerusalén, del lugar de tu descanso.

12. Contere caput principum inimicorum dicentium: “Non est alius praeter nos!”.

13. Repleta a Sión con el relato de tus maravillas, y a tu pueblo con tu gloria.

13. Congrega omnes tribus Iacob et hereditabis eos sicut ab initio.

14. Confirma las promesas que hiciste al principio, y haz que reaparezcan las profecías en tu nombre.

14. Miserere plebi tuae, super quam invocatum est nomen tuum, et Israel, quem coaequasti primogenito tuo.

15. Dales su recompensa a los que en ti esperaron, y demuestra que tus profetas decían la verdad.

15. Miserere civitati sanctificationis tuae, Ierusalem, loco requiei tuae.

16. Escucha, Señor, la oración de tus servidores, escucha a tus sacerdotes cuando dan a tu pueblo la bendición de Aarón.

16. Reple Sion maiestate tua et gloria tua templum tuum.

17. ¡Y que todos en la tierra reconozcan que tú eres el Señor, el Dios eterno!

17. Da testimonium his, qui ab initio creaturae tuae sunt, et suscita praedicationes, quas locuti sunt in nomine tuo.

18. El estómago absorbe todo tipo de alimentos, pero algunos alimentos son mejores que otros.

18. Da mercedem sustinentibus te, ut prophetae tui fideles inveniantur. Et exaudi orationes servorum tuorum,

19. Reconoces por el gusto de qué animal cazado se trata, del mismo modo el que tiene experiencia detecta las palabras mentirosas.

19. secundum beneplacitum super populo tuo, et dirige nos in viam iustitiae, et sciant omnes, qui habitant terram, quia tu es Deus saeculorum.

20. Algunos son buenos para herir, pero el hombre de experiencia sabrá responderles.

20. Omnem escam manducabit venter, et est cibus cibo melior;

21. Una mujer acepta cualquier marido, pero hay unas mujeres mejores que otras.

21. fauces percipiunt cibum ferae, et cor sensatum verba mendacia.

22. La belleza de una mujer ilumina su rostro y colma todos los deseos de un hombre.

22. Cor pravum dabit tristitiam, et homo peritus retribuet illi.

23. Si sus palabras están impregnadas de bondad y dulzura, su marido será el hombre más feliz.

23. Omnem masculum excipiet mulier, est autem filia melior filia.

24. El que tomó una esposa comenzó a enriquecerse; tiene una ayuda semejante a él, una columna donde apoyarse.

24. Species mulieris exhilarat faciem viri sui, et super omnem concupiscentiam hominis superducit desiderium.

25. Una propiedad sin cerca atrae a los ladrones: allí donde falta la mujer, se gime y se va a la ventura.

25. Insuper, si est super lingua eius curatio et mitigatio et misericordia, non est vir illius secundum filios hominum.

26. ¿Quién confiará en un ladrón hábil que va de ciudad en ciudad?

26. Qui possidet mulierem bonam, inchoat possessionem, adiutorium secundum illum est et columna requiei.

27. Lo mismo ocurre con aquel que no tiene donde cobijarse y que se detiene donde lo sorprende la noche.

27. Ubi non est saepes, diripietur vinea, et ubi non est mulier, ingemiscet errans.

28.

28. Quis credit ei, qui non habet nidum et deflectens ubicumque obscuraverit, quasi succinctus latro exsiliens de civitate in civitatem?



Lee la Biblia en un año

Únete a nuestra comunidad y completa la Biblia en 365 días. Un camino estructurado e inspirador para profundizar tu fe y conocimiento de las Escrituras