Salmos, 34

1. De Davi. Lutai, Senhor, contra os que me atacam; combatei meus adversários.*

1. Dawidowy. Gdy wobec Abimeleka udawał szaleńca i odszedł wygnany przez niego.

2. Empunhai o broquel e o escudo, e erguei-vos em meu socorro.

2. Chcę błogosławić Pana w każdym czasie, na ustach moich zawsze Jego chwała.

3. Brandi a lança e sustai meus perseguidores. Dizei à minha alma: “Eu sou a tua salvação”.

3. Dusza moja będzie się chlubiła w Panu, niech słyszą pokorni i niech się weselą!

4. Sejam confundidos e envergonhados os que odeiam a minha vida, recuem humilhados os que tramam minha desgraça.

4. Uwielbiajcie ze mną Pana, imię Jego wspólnie wywyższajmy!

5. Sejam como a palha levada pelo vento, quando o anjo do Senhor vier acossá-los.

5. Szukałem Pana, a On mnie wysłuchał i uwolnił od wszelkiej trwogi.

6. Torne-se tenebroso e escorregadio o seu caminho, quando o anjo do Senhor vier persegui-los,

6. Spójrzcie na Niego, promieniejcie radością, a oblicza wasze nie zaznają wstydu.

7. porquanto sem razão me armaram laços; para me perder, cavaram um fosso sem motivo.

7. Oto biedak zawołał, a Pan go usłyszał, i wybawił ze wszystkich ucisków.

8. Venha sobre eles de improviso a ruína; apanhe-os a rede por eles mesmos preparada, caiam eles próprios na cova que abriram.

8. Anioł Pana zakłada obóz warowny wokół bojących się Jego i niesie im ocalenie.

9. Então a minha alma exultará no Senhor, e se alegrará pelo seu auxílio.

9. Skosztujcie i zobaczcie, jak dobry jest Pan, szczęśliwy człowiek, który się do Niego ucieka.

10. Todas as minhas potências dirão: “Senhor, quem é semelhante a vós? Vós que livrais o desvalido do opressor, o mísero e o pobre de quem os despoja”.

10. Bójcie się Pana, święci Jego, gdyż bogobojni nie doświadczają biedy.

11. Surgiram apaixonadas testemunhas, interrogaram-me sobre faltas que ignoro,

11. Możni zubożeli i zaznali głodu; a szukającym Pana żadnego dobra nie zabraknie.

12. pagaram-me o bem com o mal. Oh, desolação para a minha alma!

12. Pójdźcie, synowie, słuchajcie mnie; nauczę was bojaźni Pańskiej.

13. Contudo, quando eles adoeciam, eu me revestia de saco, extenuava-me em jejuns e rezava.

13. Jakim ma być człowiek, co miłuje życie i pragnie dni, by zażywać szczęścia?

14. Andava triste, como se tivesse perdido um amigo, um irmão; abatido, vergava-me como quem chora por sua mãe.

14. Powściągnij swój język od złego, a twoje wargi od słów podstępnych!

15. Quando tropecei, eles se reuniram para se alegrar; eles me dilaceraram sem parar.

15. Odstąp od złego, czyń dobro; szukaj pokoju, idź za nim!

16. Puseram-me à prova, escarneceram de mim, rangeram os dentes contra mim.

16. Oczy Pana [zwrócone są] ku sprawiedliwym, a Jego uszy na ich wołanie.

17. Senhor, até quando assistireis impassível a este espetáculo? Arrancai desses leões a minha vida, livrai-me a alma de seus rugidos.

17. Wołali, a Pan ich wysłuchał i uwolnił od wszystkich przeciwności.

18. Vou render-vos graças publicamente, eu vos louvarei na presença da multidão.

18. Oblicze Pana [zwraca się] przeciw źle czyniącym, by pamięć o nich wygładzić z ziemi.

19. Não se regozijem de mim meus pérfidos inimigos, nem tramem com os olhos os que me odeiam sem motivo,*

19. Pan jest blisko skruszonych w sercu i wybawia złamanych na duchu.

20. pois nunca têm palavras de paz: e armam ciladas contra a gente tranquila da terra,

20. Wiele nieszczęść [spada na] sprawiedliwego; lecz ze wszystkich Pan go wybawia.

21. escancaram para mim a boca, dizendo: “Ah! Ah! Com os nossos olhos, nós o vimos!”.

21. Strzeże On wszystkich jego kości: ani jedna z nich nie ulegnie złamaniu.

22. Vós também, Senhor, vistes! Não guardeis silêncio.* Senhor, não vos aparteis de mim.

22. Zło sprowadza śmierć na przewrotnego, wrogów sprawiedliwego spotka kara.

23. Acordai e levantai-vos para me defender, ó meu Deus e Senhor meu, em prol de minha causa!

23. Pan uwalnia dusze sług swoich, nie dozna kary, kto się doń ucieka.

24. Julgai-me, Senhor, segundo vossa justiça. Ó meu Deus, que não se regozijem à minha custa!

24.

25. Não pensem em seus corações: “Ah, tivemos sorte!”. Não digam: “Nós o devoramos!”.

25.

26. Sejam confundidos todos juntos e se envergonhem os que se alegram com meus males, cubram-se de pejo e ignomínia os que se levantam orgulhosamente contra mim.

26.

27. Mas exultem e se alegrem os favoráveis à minha causa e digam sem cessar: “Glorificado seja o Senhor, que quis a salvação de seu servo!”.

27.

28. E a minha língua proclamará vossa justiça, dando-vos perpétuos louvores.

28.