Mosaico decorativo

1. adtingit enim a fine usque ad finem fortiter et disponit omnia suaviter

1. Ella despliega su fuerza de un extremo hasta el otro, y todo lo administra de la mejor manera.

2. hanc amavi et exquisivi a juventute mea et quæsivi sponsam mihi adsumere et amator factus sum formæ illius

2. Yo la amé y la busqué desde mi juventud, traté de tomarla por esposa y me enamoré de su hermosura.

3. generositatem glorificat contubernium habens Dei sed et omnium Dominus dilexit illam

3. Su intimidad con Dios hace resaltar la nobleza de su origen, porque la amó el Señor de todas las cosas.

4. doctrix est enim disciplinæ Dei et electrix operum illius

4. Está iniciada en la ciencia de Dios y es ella la que elige sus obras.

5. et si divitiæ appetuntur in vita quid sapientiæ locupletius quæ omnia operatur

5. Si la riqueza es un bien deseable en la vida, ¿qué cosa es más rica que la Sabiduría que todo lo hace?

6. si autem sensus operatur quis horum quæ sunt magis quam illa est artifex

6. Si la prudencia es la que obra, ¿quién más que ella es artífice de todo lo que existe?

7. et si justitiam quis diligit labores hujus magnas habent virtutes sobrietatem enim et sapientiam docet et justitiam et virtutem quibus utilius nihil est in vita hominibus

7. ¿Amas la justicia? El fruto de sus esfuerzos son las virtudes, porque ella enseña la templanza y la prudencia, la justicia y la fortaleza, y nada es más útil que esto para los hombres en la vida.

8. et si multitudinem scientiæ desiderat quis scit præterita et de futuris æstimat scit versutias sermonum et dissolutiones argumentorum signa et monstra scit antequam fiant et eventus temporum et sæculorum

8. ¿Deseas, además, tener mucha experiencia? Ella conoce el pasado y puede prever el porvenir, interpreta las máximas y descifra los enigmas, conoce de antemano las señales y los prodigios, la sucesión de las épocas y de los tiempos.

9. proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum sciens quoniam communicabit mecum de bonis et erit adlocutio cogitationis et tædii mei

9. Yo decidí tomarla por compañera de mi vida, sabiendo que ella sería mi consejera para el bien y mi aliento en las preocupaciones y la tristeza.

10. habebo propter hanc claritatem ad turbas et honorem apud seniores juvenis

10. Gracias a ella, alcanzaré gloria entre la gente, y aun siendo joven, seré honrado por los ancianos.

11. acutus inveniar in judicio et in conspectu potentium admirabilis ero et facies principum mirabuntur me

11. Me encontrarán perspicaz en el ejercicio de la justicia, y seré admirado en presencia de los grandes.

12. tacentem me sustinebunt et loquentem me respicient et sermocinante plura manus ori suo inponent

12. Si me callo, estarán a la expectativa, si hablo, me prestarán atención, si mi discurso se prolonga, permanecerán en silencio.

13. propterea habebo per hanc inmortalitatem et memoriam æternam his qui post me futuri sunt relinquam

13. Gracias a ella, alcanzaré la inmortalidad y dejaré a la posteridad un recuerdo eterno;

14. disponam populos et nationes mihi erunt subiectæ

14. gobernaré a los pueblos, y las naciones me estarán sometidas;

15. timebunt me audientes reges horrendi in multitudine videbor bonus et in bello fortis

15. terribles tiranos quedarán aterrados al oír hablar de mí; me mostraré bondadoso con mi pueblo y valiente en la guerra.

16. intrans in domum meam conquiescam cum illa non enim habet amaritudinem conversatio illius nec tædium convictus ipsius sed lætitiam et gaudium

16. Al volver a mi casa, descansaré junto a ella, porque su compañía no causa amargura, ni dolor su intimidad, sino sólo placer y alegría.

17. hæc cogitans apud me et commemorans in corde meo quoniam inmortalitas est in cogitatione sapientiæ

17. Al reflexionar sobre estas cosas, y considerando en mi corazón que en la familiaridad con la Sabiduría está la inmortalidad,

18. et in amicitia illius delectatio bona et in operibus manuum illius honestas sine defectione et in certamine loquellæ illius sapientia et præclaritas in communicatione sermonum ipsius circuibam quærens ut mihi illam adsumerem

18. en su amistad, un gozo honesto, en los trabajos de sus manos, inagotables riquezas, en su trato asiduo, la prudencia, y en la comunicación con ella, la celebridad, yo iba por todas partes, tratando de poseerla.

19. puer autem eram ingeniosus et sortitus sum animam bonam

19. Yo era un muchacho naturalmente bueno y había recibido un alma bondadosa,

20. et cum essem magis bonus veni ad corpus incoinquinatum

20. o más bien, siendo bueno, vine a un cuerpo sin mancha;

21. et ut scivi quoniam aliter non possum esse continens nisi Deus det et hoc ipsum erat sapientiæ scire cujus esset hoc donum adii Dominum et deprecatus sum illum et dixi ex totis præcordiis meis

21. pero comprendiendo que no podía obtener la Sabiduría si Dios no me la concedía, -y ya era un signo de prudencia saber de quién viene esta gracia- me dirigí al Señor y le supliqué, diciéndole de todo corazón:



Read the Bible in a Year

Join our community and complete the entire Bible in 365 days. A structured and inspiring path to deepen your faith and knowledge of Scripture.