Salmos, 55

1. Ao mestre de canto. Conforme: “Muda pomba de longínquas terras”. Cântico de Davi, quando vai para junto dos filisteus, em Get.*

1. Zborovoði. Uza žièana glazbala. Pouèna pjesma. Davidova.

2. Tende piedade de mim, ó Deus, porque aos pés me pisam os homens; sem cessar eles me oprimem combatendo.

2. Poèuj mi, Bože, molitvu, ne krij se molbi mojoj:

3. Meus inimigos continuamente me espezinham, são numerosos os que me fazem guerra.

3. obazri se na me i usliši me! Muèim se u svojoj tjeskobi,

4. Ó Altíssimo, quando o terror me assalta, é em vós que eu ponho a minha confiança.

4. zbuni me vika dušmanska i tlaèenje grešnièko. Navališe na me nesreæom, bijesno me progone.

5. É em Deus, cuja promessa eu proclamo, sim, é em Deus que eu ponho minha esperança; nada temo: que mal me pode fazer um ser de carne?

5. Srce mi je ustreptalo i strah me samrtni spopade.

6. O dia inteiro eles me difamam, seus pensamentos todos são para o meu mal;

6. Užas me i trepet hvata, groza me obuze.

7. Reúnem-se, armam ciladas, observam meus passos, e odeiam a minha vida.

7. Zavapih: "O, da su mi krila golubinja, odletio bih da otpoèinem!

8. Tratai-os segundo a sua iniquidade. Ó meu Deus, em vossa cólera, prostrai esses povos.

8. Daleko, daleko bih letio, u pustinji se nastanio;

9. Vós conheceis os caminhos do meu exílio, vós recolhestes minhas lágrimas em vosso cantil; não está tudo escrito em vosso livro?*

9. brzo bih si potražio sklonište od bijesne oluje i vihora."

10. Sempre que vos invocar, meus inimigos recuarão: bem sei que Deus está por mim.

10. Smeti ih, Gospode, podvoji im jezike, jer nasilje i svaðu vidim u gradu;

11. É em Deus, cuja promessa eu proclamo,

11. danju i noæu zidinama kruže; bezakonja su i nevolje u njemu.

12. é em Deus que eu ponho minha esperança; nada temo: que mal me pode fazer um ser de carne?

12. Usred njega zasjede, s ulica mu nepravda i podlost ne odlaze.

13. Os votos que fiz, ó Deus, devo cumpri-los; eu vos oferecerei um sacrifício de louvor,

13. Da me pogrdio dušmanin, bio bih podnio; da se digao na me koji me mrzi, pred njim bih se sakrio.

14. porque da morte livrastes a minha vida, e da queda preservastes os meus pés, para que eu ande na presença de Deus, na luz dos vivos.

14. Ali ti, ti si to bio, meni jednak, prijatelj moj, moj pouzdanik

15.

15. s kojim sam slatko drugovao i složno hodismo u Domu Božjemu.

16.

16. Smrt neka ih zaskoèi, živi nek' siðu u Podzemlje jer im je pakost u stanu i srcu.

17.

17. A ja æu Boga prizvati, i Jahve æe me spasiti.

18.

18. Veèerom, jutrom i o podne tužan æu jecati, i on æe èuti vapaj moj.

19.

19. Dat æe mi mira od onih koji me progone: jer mnogi su protiv mene.

20.

20. Bog æe èuti i njih poniziti, Onaj koji kraljuje odvijeka, jer se ne popravljaju, Boga se ne boje.

21.

21. Podižu ruke na prijatelje, savez svoj oskvrnjuju.

22.

22. Usta su im glaða od maslaca, a srce ratoborno; rijeèi blaže od ulja, a oni - isukani maèevi.

23.

23. Povjeri Jahvi svu svoju brigu, i on æe te pokrijepiti: neæe dati da ikada posrne pravednik.

24.

24. A njih ti, o Bože, strmoglavi u jamu grobnu! Krvoloci i varalice ni polovicu dana neæe doživjeti! A ja se u tebe uzdam!