Liber Ecclesiasticus, 1
1. Omnis sapientia a Domino Deo est et cum illo fuit semper et est ante aevum.
1. πᾶσα σοφία παρὰ κυρίου καὶ μετ’ αὐτοῦ ἐστιν εἰς τὸν αἰῶνα
2. Arenam maris et pluviae guttas et dies saeculi quis dinumeravit? Altitudinem caeli et latitudinem terrae et profundum abyssi quis mensus est?
2. ἄμμον θαλασσῶν καὶ σταγόνας ὑετοῦ καὶ ἡμέρας αἰῶνος τίς ἐξαριθμήσει
3. Sapientiam Dei praecedentem omnia quis investigavit?
3. ὕψος οὐρανοῦ καὶ πλάτος γῆς καὶ ἄβυσσον καὶ σοφίαν τίς ἐξιχνιάσει
4. Prior omnium creata est sapientia, et intellectus prudentiae ab aevo.
4. προτέρα πάντων ἔκτισται σοφία καὶ σύνεσις φρονήσεως ἐξ αἰῶνος
5. Fons sapientiae verbum Dei in excelsis, et ingressus illius mandata aeterna.
5. []
6. Radix sapientiae cui revelata est? Et astutias illius quis agnovit?
6. ῥίζα σοφίας τίνι ἀπεκαλύφθη καὶ τὰ πανουργεύματα αὐτῆς τίς ἔγνω
7. Disciplina sapientiae cui revelata est et manifestata? Et multiplicem peritiam illius quis intellexit?
7. []
8. Unus est Altissimus, creator omnipotens et rex potens et metuendus nimis, sedens super thronum suum et dominans, Deus.
8. εἷς ἐστιν σοφός φοβερὸς σφόδρα καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ
9. Ipse creavit illam in spiritu sancto et vidit et dinumeravit et mensus est;
9. κύριος αὐτὸς ἔκτισεν αὐτὴν καὶ εἶδεν καὶ ἐξηρίθμησεν αὐτὴν καὶ ἐξέχεεν αὐτὴν ἐπὶ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ
10. et effudit illam super omnia opera su et super omnem carnem secundum largitatem suam et praebuit illam diligentibus se.
10. μετὰ πάσης σαρκὸς κατὰ τὴν δόσιν αὐτοῦ καὶ ἐχορήγησεν αὐτὴν τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν
11. Timor Domini gloria et gloriatio et laetitia et corona exsultationis.
11. φόβος κυρίου δόξα καὶ καύχημα καὶ εὐφροσύνη καὶ στέφανος ἀγαλλιάματος
12. Timor Domini delectabit cor et dabit laetitiam et gaudium et longitudinem dierum.
12. φόβος κυρίου τέρψει καρδίαν καὶ δώσει εὐφροσύνην καὶ χαρὰν καὶ μακροημέρευσιν
13. Timenti Dominum bene erit in extremis, et in die defunctionis suae benedicetur.
13. τῷ φοβουμένῳ τὸν κύριον εὖ ἔσται ἐπ’ ἐσχάτων καὶ ἐν ἡμέρᾳ τελευτῆς αὐτοῦ εὐλογηθήσεται
14. Dilectio Dei honorabilis sapientia;
14. ἀρχὴ σοφίας φοβεῖσθαι τὸν κύριον καὶ μετὰ πιστῶν ἐν μήτρᾳ συνεκτίσθη αὐτοῖς
15. quibus autem apparuerit, dispertit eam in visionem sui ipsius et in agnitione magnalium suorum.
15. μετὰ ἀνθρώπων θεμέλιον αἰῶνος ἐνόσσευσεν καὶ μετὰ τοῦ σπέρματος αὐτῶν ἐμπιστευθήσεται
16. Initium sapientiae timor Domini, et cum fidelibus in vulva concreata est; cum hominibus veritatis ab aevo fundata est et semini eorum se credet.
16. πλησμονὴ σοφίας φοβεῖσθαι τὸν κύριον καὶ μεθύσκει αὐτοὺς ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῆς
17. Timor Domini scientiae religiositas;
17. πάντα τὸν οἶκον αὐτῶν ἐμπλήσει ἐπιθυμημάτων καὶ τὰ ἀποδοχεῖα ἀπὸ τῶν γενημάτων αὐτῆς
18. religiositas custodiet et iustificabit cor, iucunditatem atque gaudium dabit.
18. στέφανος σοφίας φόβος κυρίου ἀναθάλλων εἰρήνην καὶ ὑγίειαν ἰάσεως
19. Plenitudo sapientiae est timere Deum; et inebriat eos fructibus suis.
19. καὶ εἶδεν καὶ ἐξηρίθμησεν αὐτήν ἐπιστήμην καὶ γνῶσιν συνέσεως ἐξώμβρησεν καὶ δόξαν κρατούντων αὐτῆς ἀνύψωσεν
20. []
20. ῥίζα σοφίας φοβεῖσθαι τὸν κύριον καὶ οἱ κλάδοι αὐτῆς μακροημέρευσις
21. Omnem domum illius implebit rebus pretiosis et receptacula thesauris illius.
21. []
22. Corona sapientiae timor Domini, repollens pacem et salutis fructum:
22. οὐ δυνήσεται θυμὸς ἄδικος δικαιωθῆναι ἡ γὰρ ῥοπὴ τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ πτῶσις αὐτῷ
23. utraque autem sunt dona Dei.
23. ἕως καιροῦ ἀνθέξεται μακρόθυμος καὶ ὕστερον αὐτῷ ἀναδώσει εὐφροσύνη
24. Scientiam et intellectum prudentiae sapientia effundit quasi pluviam; et gloriam tenentium se exaltat.
24. ἕως καιροῦ κρύψει τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ χείλη πολλῶν ἐκδιηγήσεται σύνεσιν αὐτοῦ
25. Radix sapientiae est timere Dominum, et rami illius longaevi.
25. ἐν θησαυροῖς σοφίας παραβολαὶ ἐπιστήμης βδέλυγμα δὲ ἁμαρτωλῷ θεοσέβεια
26. In thesauris sapientiae intellectus et scientiae religiositas; exsecratio autem peccatoribus sapientia.
26. ἐπιθυμήσας σοφίαν διατήρησον ἐντολάς καὶ κύριος χορηγήσει σοι αὐτήν
27. Timor Domini expellit peccatum; cum autem adsit, omnem avertit iram.
27. σοφία γὰρ καὶ παιδεία φόβος κυρίου καὶ ἡ εὐδοκία αὐτοῦ πίστις καὶ πραότης
28. Nam, qui sine timore est, non poterit iustificari; iracundia enim animositatis illius subversio illi erit.
28. μὴ ἀπειθήσῃς φόβῳ κυρίου καὶ μὴ προσέλθῃς αὐτῷ ἐν καρδίᾳ δισσῇ
29. Usque in tempus sustinebit patiens, et postea erit redditio iucunditatis.
29. μὴ ὑποκριθῇς ἐν στόμασιν ἀνθρώπων καὶ ἐν τοῖς χείλεσίν σου πρόσεχε
30. Bonus sensus usque in tempus abscondet verba illius, et labia multorum enarrabunt sensum illius.
30. μὴ ἐξύψου σεαυτόν ἵνα μὴ πέσῃς καὶ ἐπαγάγῃς τῇ ψυχῇ σου ἀτιμίαν καὶ ἀποκαλύψει κύριος τὰ κρυπτά σου καὶ ἐν μέσῳ συναγωγῆς καταβαλεῖ σε ὅτι οὐ προσῆλθες φόβῳ κυρίου καὶ ἡ καρδία σου πλήρης δόλου
31. In thesauris sapientiae parabola disciplinae;
31.
32. exsecratio autem peccatori cultura Dei.
32.
33. Fili, concupiscens sapientiam conserva iustitiam, et Deus praebebit illam tibi.
33.
34. Sapientia enim et disciplina timor Domini, et quod beneplacitum est illi,
34.
35. fides et mansuetudo.
35.
36. Ne sis incredibilis timori Domini et ne accesseris ad illum duplici corde.
36.
37. Ne fueris hypocrita in conspectu hominum et cave a labiis tuis.
37.
38. Ne extollas teipsum, ne forte cadas et adducas animae tuae inhonorationem,
38.
39. et revelet Deus absconsa tua et in medio synagogae elidat te;
39.
40. quoniam accessisti maligne ad timorem Domini, et cor tuum plenum est dolo et fallacia.
40.
