Liber Ecclesiasticus, 24

1. Laus sapientiae. Sapientia laudabit animam suam et in Deo honorabitur et in medio populi sui gloriabitur

1. ἡ σοφία αἰνέσει ψυχὴν αὐτῆς καὶ ἐν μέσῳ λαοῦ αὐτῆς καυχήσεται

2. et in ecclesia Altissimi aperiet os suum et in conspectu virtutis illius gloriabitur

2. ἐν ἐκκλησίᾳ ὑψίστου στόμα αὐτῆς ἀνοίξει καὶ ἔναντι δυνάμεως αὐτοῦ καυχήσεται

3. et in medio populi sui exaltabitur et in plenitudine sancta admirabitur

3. ἐγὼ ἀπὸ στόματος ὑψίστου ἐξῆλθον καὶ ὡς ὁμίχλη κατεκάλυψα γῆν

4. et in multitudine electorum habebit laudem et inter benedictos benedicetur dicens:

4. ἐγὼ ἐν ὑψηλοῖς κατεσκήνωσα καὶ ὁ θρόνος μου ἐν στύλῳ νεφέλης

5. “Ego ex ore Altissimi prodivi, primogenita ante omnem creaturam.

5. γῦρον οὐρανοῦ ἐκύκλωσα μόνη καὶ ἐν βάθει ἀβύσσων περιεπάτησα

6. Ego feci in caelis, ut oriretur lumen indeficiens, et sicut nebula texi omnem terram.

6. ἐν κύμασιν θαλάσσης καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ καὶ ἐν παντὶ λαῷ καὶ ἔθνει ἐκτησάμην

7. Ego in altissimis habitavi, et thronus meus in columna nubis.

7. μετὰ τούτων πάντων ἀνάπαυσιν ἐζήτησα καὶ ἐν κληρονομίᾳ τίνος αὐλισθήσομαι

8. Gyrum caeli circuivi sola et in profundum abyssi ambulavi,

8. τότε ἐνετείλατό μοι ὁ κτίστης ἁπάντων καὶ ὁ κτίσας με κατέπαυσεν τὴν σκηνήν μου καὶ εἶπεν ἐν Ιακωβ κατασκήνωσον καὶ ἐν Ισραηλ κατακληρονομήθητι

9. in fluctibus maris et in omni terra steti

9. πρὸ τοῦ αἰῶνος ἀπ’ ἀρχῆς ἔκτισέν με καὶ ἕως αἰῶνος οὐ μὴ ἐκλίπω

10. et in omni populo et in omni gente primatum habui

10. ἐν σκηνῇ ἁγίᾳ ἐνώπιον αὐτοῦ ἐλειτούργησα καὶ οὕτως ἐν Σιων ἐστηρίχθην

11. et omnium excellentium et humilium corda virtute calcavi. In his omnibus requiem quaesivi: cuius in hereditate morabor?

11. ἐν πόλει ἠγαπημένῃ ὁμοίως με κατέπαυσεν καὶ ἐν Ιερουσαλημ ἡ ἐξουσία μου

12. Tunc praecepit et dixit mihi Creator omnium, et, qui creavit me, quietem dedit tabernaculo meo

12. καὶ ἐρρίζωσα ἐν λαῷ δεδοξασμένῳ ἐν μερίδι κυρίου κληρονομίας αὐτοῦ

13. et dixit mihi: “In Iacob inhabita et in Israel hereditare et in electis meis mitte radices”.

13. ὡς κέδρος ἀνυψώθην ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ ὡς κυπάρισσος ἐν ὄρεσιν Αερμων

14. Ab initio ante saecula creata sum et usque ad futurum saeculum non desinam.

14. ὡς φοῖνιξ ἀνυψώθην ἐν Αιγγαδοις καὶ ὡς φυτὰ ῥόδου ἐν Ιεριχω ὡς ἐλαία εὐπρεπὴς ἐν πεδίῳ καὶ ἀνυψώθην ὡς πλάτανος

15. Et in tabernaculo sancto coram ipso ministravi, et sic in Sion firmata sum et in civitate similiter dilecta requievi, et in Ierusalem potestas mea.

15. ὡς κιννάμωμον καὶ ἀσπάλαθος ἀρωμάτων δέδωκα ὀσμὴν καὶ ὡς σμύρνα ἐκλεκτὴ διέδωκα εὐωδίαν ὡς χαλβάνη καὶ ὄνυξ καὶ στακτὴ καὶ ὡς λιβάνου ἀτμὶς ἐν σκηνῇ

16. Et radicavi in populo honorificato et in parte Domini, in hereditate illius, et in plenitudine sanctorum detentio mea.

16. ἐγὼ ὡς τερέμινθος ἐξέτεινα κλάδους μου καὶ οἱ κλάδοι μου κλάδοι δόξης καὶ χάριτος

17. Quasi cedrus exaltata sum in Libano, et quasi cupressus in montibus Hermon.

17. ἐγὼ ὡς ἄμπελος ἐβλάστησα χάριν καὶ τὰ ἄνθη μου καρπὸς δόξης καὶ πλούτου

18. Quasi palma exaltata sum in Engaddi, et quasi plantatio rosae in Iericho.

18. []

19. Quasi oliva speciosa in campis, et quasi platanus exaltata sum iuxta aquam in plateis.

19. προσέλθετε πρός με οἱ ἐπιθυμοῦντές μου καὶ ἀπὸ τῶν γενημάτων μου ἐμπλήσθητε

20. Sicut cinnamomum et balsamum aromatizans odorem dedi; quasi myrrha electa dedi suavitatem odoris.

20. τὸ γὰρ μνημόσυνόν μου ὑπὲρ τὸ μέλι γλυκύ καὶ ἡ κληρονομία μου ὑπὲρ μέλιτος κηρίον

21. Et quasi storax et galbanus et ungula et gutta, et quasi libani vapor in tabernaculo.

21. οἱ ἐσθίοντές με ἔτι πεινάσουσιν καὶ οἱ πίνοντές με ἔτι διψήσουσιν

22. Ego quasi terebinthus extendi ramos meos, et rami mei rami honoris et gratiae.

22. ὁ ὑπακούων μου οὐκ αἰσχυνθήσεται καὶ οἱ ἐργαζόμενοι ἐν ἐμοὶ οὐχ ἁμαρτήσουσιν

23. Ego quasi vitis germinavi gratiam, et flores mei fructus honoris et honestatis.

23. ταῦτα πάντα βίβλος διαθήκης θεοῦ ὑψίστου νόμον ὃν ἐνετείλατο ἡμῖν Μωυσῆς κληρονομίαν συναγωγαῖς Ιακωβ

24. Ego mater pulchrae dilectionis et timoris et agnitionis et sanctae spei.

24. []

25. In me gratia omnis viae et veritatis, in me omnis spes vitae et virtutis.

25. ὁ πιμπλῶν ὡς Φισων σοφίαν καὶ ὡς Τίγρις ἐν ἡμέραις νέων

26. Transite ad me, omnes, qui concupiscitis me, et a generationibus meis implemini.

26. ὁ ἀναπληρῶν ὡς Εὐφράτης σύνεσιν καὶ ὡς Ιορδάνης ἐν ἡμέραις θερισμοῦ

27. Doctrina enim mea super mel dulcis, et hereditas mea super mel et favum;

27. ὁ ἐκφαίνων ὡς φῶς παιδείαν ὡς Γηων ἐν ἡμέραις τρυγήτου

28. memoria mea in generationes saeculorum.

28. οὐ συνετέλεσεν ὁ πρῶτος γνῶναι αὐτήν καὶ οὕτως ὁ ἔσχατος οὐκ ἐξιχνίασεν αὐτήν

29. Qui edunt me, adhuc esurient; et, qui bibunt me, adhuc sitient.

29. ἀπὸ γὰρ θαλάσσης ἐπληθύνθη διανόημα αὐτῆς καὶ ἡ βουλὴ αὐτῆς ἀπὸ ἀβύσσου μεγάλης

30. Qui audit me, non confundetur; et, qui operantur in me, non peccabunt:

30. κἀγὼ ὡς διῶρυξ ἀπὸ ποταμοῦ καὶ ὡς ὑδραγωγὸς ἐξῆλθον εἰς παράδεισον

31. qui elucidant me, vitam aeternam habebunt”.

31. εἶπα ποτιῶ μου τὸν κῆπον καὶ μεθύσω μου τὴν πρασιάν καὶ ἰδοὺ ἐγένετό μοι ἡ διῶρυξ εἰς ποταμόν καὶ ὁ ποταμός μου ἐγένετο εἰς θάλασσαν

32. Haec omnia liber testamenti Altissimi,

32. ἔτι παιδείαν ὡς ὄρθρον φωτιῶ καὶ ἐκφανῶ αὐτὰ ἕως εἰς μακράν

33. lex, quam mandavit nobis Moyses, hereditas domui Iacob.

33. ἔτι διδασκαλίαν ὡς προφητείαν ἐκχεῶ καὶ καταλείψω αὐτὴν εἰς γενεὰς αἰώνων

34. Posuit David puero suo excitare regem ex ipso fortissimum, et in throno honoris sedentem in sempiternum.

34. ἴδετε ὅτι οὐκ ἐμοὶ μόνῳ ἐκοπίασα ἀλλ’ ἅπασιν τοῖς ἐκζητοῦσιν αὐτήν

35. Lex, quae implet quasi Phison sapientiam et sicut Tigris in diebus novorum,

35.

36. quae adimplet quasi Euphrates sensum et quasi Iordanis in tempore messis,

36.

37. quae redundavit disciplina sicut Nilus et assistens quasi Geon in die vindemiae.

37.

38. Non perfecit primus scire ipsam, sic nec ultimus investigavit eam.

38.

39. Super mare enim abundavit cogitatio eius, et consilium illius super abyssum magnam.

39.

40. Ego sapientia effudi flumina,

40.

41. ego quasi trames aquae immensae de fluvio et sicut aquaeductus exivi in paradisum.

41.

42. Dixi: “Rigabo hortum meum plantationum et inebriabo prati mei fructum”.

42.

43. Et ecce factus est mihi trames in fluvium, et fluvius meus appropinquavit ad mare.

43.

44. Quoniam doctrinam quasi antelucanum illuminabo et enarrabo illam usque ad longinquum.

44.

45. Penetrabo omnes inferiores partes terrae et inspiciam omnes dormientes et illuminabo omnes sperantes in Domino;

45.

46. adhuc doctrinam quasi prophetiam effundam et relinquam illam in generationes saeculorum et non desinam in progenies illorum usque in aevum sanctum.

46.

47. Videte quoniam non soli mihi laboravi, sed omnibus exquirentibus illam.

47.