Mosaico decorativo

1.

1. Magistro chori. Secundum " Lilia... ". David.

2. Oh Dios, sálvame, que las aguas me llegan hasta el cuello.

2. Salvum me fac, Deus, quoniam venerunt aquae usque ad guttur meum.

3. Me estoy hundiendo en un cieno profundo, y no hay dónde apoyarme. Me vi arrastrado a profundas aguas y las olas me cubren.

3. Infixus sum in limo profundi, et non est substantia; veni in profunda aquarum, et fluctus demersit me.

4. Me agoto de gritar, me arde la garganta, y mis ojos se cansan de esperar a mi Dios.

4. Laboravi clamans, raucae factae sunt fauces meae; defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.

5. Más que los cabellos de mi cabeza son los que me odian sin motivo. Son más fuertes que yo los que con calumnias me persiguen. ¿Cómo devolveré lo que no he robado?

5. Multiplicati sunt super capillos capitis mei, qui oderunt me gratis. Confortati sunt, qui persecuti sunt me inimici mei mendaces; quae non rapui, tunc exsolvebam.

6. Tú sabes, oh Dios, si me he extraviado, pues no te están escondidos mis errores.

6. Deus, tu scis insipientiam meam, et delicta mea a te non sunt abscondita.

7. No avergüences por mí a los que en ti esperan, Señor, Dios Sabaot, ni humilles por causa mía a los que te buscan, oh Dios de Israel.

7. Non erubescant in me, qui exspectant te, Domine, Domine virtutum. Non confundantur super me, qui quaerunt te, Deus Israel.

8. Por ti fue que soporté el insulto, y la vergüenza me cubrió la cara;

8. Quoniam propter te sustinui opprobrium, operuit confusio faciem meam;

9. me volví como un extraño a mis hermanos, un desconocido para los hijos de mi madre.

9. extraneus factus sum fratribus meis et peregrinus filiis matris meae.

10. El celo de tu casa me devora, los insultos de los que te insultan recaen sobre mí.

10. Quoniam zelus domus tuae comedit me, et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.

11. Si me aflijo con ayunos, eso me vale insultos;

11. Et flevi in ieiunio animam meam, et factum est in opprobrium mihi.

12. si me visto de saco, ellos se burlan de mí.

12. Et posui vestimentum meum cilicium, et factus sum illis in parabolam.

13. Se ríen de mí los que se sientan en la plaza, y a los bebedores doy un tema de canción.

13. Adversum me loquebantur, qui sedebant in porta, et in me canebant, qui bibebant vinum.

14. Pero a ti, oh Dios, sube mi oración, sea ése el día de tu favor. Según tu gran bondad, oh Dios, respóndeme, sálvame tú que eres fiel.

14. Ego vero orationem meam ad te, Domine, in tempore beneplaciti, Deus. In multitudine misericordiae tuae exaudi me, in veritate salutis tuae.

15. Sácame del barro, que no me hunda; líbrame del vértigo del agua profunda.

15. Eripe me de luto, ut non infigar, eripiar ab iis, qui oderunt me, et de profundis aquarum.

16. Que las olas no me sumerjan, ni me trague el torbellino ni el pozo cierre sobre mí su boca.

16. Non me demergat fluctus aquarum, neque absorbeat me profundum, neque urgeat super me puteus os suum.

17. Respóndeme, Señor, pues tu amor es bondad, vuélvete hacia mí por tu gran misericordia.

17. Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua; secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.

18. No escondas a tu siervo tu rostro, me siento angustiado, respóndeme pronto.

18. Et ne avertas faciem tuam a puero tuo; quoniam tribulor, velociter exaudi me.

19. Ven, acércate a mí y rescátame, líbrame de tantos enemigos.

19. Accede ad animam meam, vindica eam, propter inimicos meos redime me.

20. Tú conoces mi humillación, mis adversarios están todos a tu vista.

20. Tu scis opprobrium meum et confusionem meam et reverentiam meam. - In conspectu tuo sunt omnes, qui tribulant me;

21. Tanta ofensa me ha partido el corazón, mi vergüenza y confusión son irremediables. Esperé compasión, pero fue en vano, alguien que me consolara, y no lo hallé.

21. opprobrium contrivit cor meum, et elangui. Et sustinui, qui simul contristaretur, et non fuit, et qui consolaretur, et non inveni.

22. En mi comida me echaron veneno, y para la sed me dieron vinagre.

22. Et dederunt in escam meam fel et in siti mea potaverunt me aceto.

23. Que un traidor los invite a cenar, y se vuelva una trampa su banquete.

23. Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum et in retributiones et in scandalum.

24. Que pierdan la vista y queden a ciegas, que siempre caminen encorvados.

24. Obscurentur oculi eorum, ne videant, et lumbos eorum semper infirma.

25. Arroja sobre ellos tu furor, que los alcance el fuego de tu ira.

25. Effunde super eos iram tuam, et furor irae tuae comprehendat eos.

26. Que su propiedad quede devastada y sus carpas sin habitantes,

26. Fiat commoratio eorum deserta, et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.

27. porque persiguieron al que tú heriste y aumentaron los dolores de tu víctima.

27. Quoniam, quem tu percussisti, persecuti sunt, et super dolorem eius, quem vulnerasti, addiderunt.

28. Impútales falta tras falta y que de ellas nunca se libren;

28. Appone iniquitatem super iniquitatem eorum, et non veniant ad iustitiam tuam.

29. sean borrados del libro de los vivos, no sean inscritos en la lista de los justos.

29. Deleantur de libro viventium et cum iustis non scribantur.

30. ¡Pero a mí, humillado y afligido, que me levante, oh Dios, tu ayuda!

30. Ego autem sum pauper et dolens; salus tua, Deus, suscipit me.

31. Celebraré con un canto el nombre de Dios, proclamaré sus grandezas, le daré gracias.

31. Laudabo nomen Dei cum cantico et magnificabo eum in laude.

32. Esto le agradará al Señor más que una víctima, más que un ternero con cuernos y pezuñas.

32. Et placebit Domino super taurum, super vitulum cornua producentem et ungulas.

33. Vean esto, los humildes, y regocíjense. ¡Reanímense, los que buscan al Señor!

33. Videant humiles et laetentur; quaerite Deum, et vivet cor vestrum,

34. Pues el Señor escucha a los pobres, no desdeña a los suyos prisioneros.

34. quoniam exaudivit pauperes Dominus et vinctos suos non despexit.

35. Que lo aclamen los cielos y la tierra, los mares y cuanto bulle en su interior.

35. Laudent illum caeli et terra, maria et omnia reptilia in eis.

36. Pues Dios salvará a Sión y reconstruirá las ciudades de Judá: allí habrá de nuevo casas y propiedades.

36. Quoniam Deus salvam faciet Sion et aedificabit civitates Iudae; et inhabitabunt ibi et possidebunt eam.

37. Los hijos de sus siervos serán los herederos, y allí morarán los que aman su Nombre.

37. Et semen servorum eius hereditabunt eam; et, qui diligunt nomen eius, habitabunt in ea.



Die Bibel in einem Jahr lesen

Werde Teil unserer Community und lese die gesamte Bibel in 365 Tagen. Ein strukturierter und inspirierender Weg, deinen Glauben und deine Bibelkenntnis zu vertiefen.