Księga Psalmów, 89

1. Pieśń pouczająca. Etana Ezrachity.

1. oratio Mosi hominis Dei Domine refugium tu factus es nobis in generatione et generatione

2. Na wieki będę opiewał łaski Pana, moimi ustami będę głosił Twą wierność przez wszystkie pokolenia,

2. priusquam montes fierent et formaretur terra et orbis a sæculo usque in sæculum tu es Deus

3. albowiem powiedziałeś: Na wieki ugruntowana jest łaska, utrwaliłeś swoją wierność w niebiosach.

3. ne avertas hominem in humilitatem et dixisti convertimini filii hominum

4. Zawarłem przymierze z moim wybrańcem; przysiągłem słudze memu, Dawidowi:

4. quoniam mille anni ante oculos tuos tamquam dies hesterna quæ præteriit et custodia in nocte

5. Utrwalę na wieki twoje potomstwo i tron twój utrwalę z pokolenia na pokolenie.

5. quæ pro nihilo habentur eorum anni erunt

6. Niebiosa wysławiają cuda Twoje, Panie, i wierność Twoją w radzie świętych.

6. mane sicut herba transeat mane floreat et transeat vespere decidat induret et arescat

7. Bo któż na obłokach będzie równy Panu, któż wśród synów Bożych będzie do Pana podobny?

7. quia defecimus in ira tua et in furore tuo turbati sumus

8. Bóg w radzie świętych przejmuje bojaźnią, wielki jest i straszny - ponad wszystkich wokół Niego.

8. posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo sæculum nostrum in inluminatione vultus tui

9. Panie, Boże Zastępów, któż równy jest Tobie? Potężny jesteś, Panie, a wierność Twoja w krąg Ciebie otacza.

9. quoniam omnes dies nostri defecerunt in ira tua defecimus anni nostri sicut aranea meditabantur

10. Ty ujarzmiasz pyszne morze, Ty poskramiasz jego wzdęte bałwany.

10. dies annorum nostrorum in ipsis septuaginta anni si autem in potentatibus octoginta anni et amplius eorum labor et dolor quoniam supervenit mansuetudo et corripiemur

11. Ty podeptałeś Rahaba jak padlinę, rozproszyłeś Twych wrogów możnym Twym ramieniem.

11. quis novit potestatem iræ tuæ et præ timore tuo iram tuam

12. Twoje jest niebo i Twoja jest ziemia; Ty założyłeś świat wraz z tym, co go napełnia;

12. dinumerare dexteram tuam sic notam fac et conpeditos corde in sapientia

13. Ty stworzyłeś północ i południe; Tabor i Hermon wykrzykują radośnie na cześć Twego imienia.

13. convertere Domine usquequo et deprecabilis esto super servos tuos

14. Ty masz ramię pełne potęgi, mocna jest ręka Twoja i Twoja prawica wzniesiona.

14. repleti sumus mane misericordia tua et exultavimus et delectati sumus in omnibus diebus nostris

15. Podstawą Twego tronu sprawiedliwość i prawo; przed Tobą kroczą łaska i wierność.

15. lætati sumus pro diebus quibus nos humiliasti annis quibus vidimus mala

16. Szczęśliwy lud, co umie się radować: chodzi, o Panie, w świetle Twego oblicza.

16. et respice in servos tuos et in opera tua et dirige filios eorum

17. Cieszą się zawsze Twoim imieniem, wywyższa ich Twoja sprawiedliwość.

17. et sit splendor Domini Dei nostri super nos et opera manuum nostrarum dirige super nos et opus manuum nostrarum dirige

18. Bo Ty jesteś blaskiem ich potęgi, a dzięki Twej przychylności moc nasza się wznosi.

18.

19. Bo puklerz nasz należy do Pana, a król nasz - do Świętego Izraela.

19.

20. Mówiłeś niegdyś w widzeniu do świętych Twoich i powiedziałeś: Włożyłem na głowę mocarza koronę; wyniosłem wybrańca z ludu.

20.

21. Znalazłem Dawida, sługę mojego, namaściłem go świętym olejem moim,

21.

22. aby ręka moja zawsze z nim była i umacniało go moje ramię.

22.

23. Nie zwiedzie go nieprzyjaciel ani nie pognębi go złośnik.

23.

24. Lecz zetrę przed nim jego przeciwników, porażę tych, co go nienawidzą.

24.

25. Z nim moja wierność i łaska; w moim imieniu moc jego się wzniesie.

25.

26. I rękę jego wyciągnę na morze, a prawicę jego na rzeki.

26.

27. On będzie wołał do Mnie: Ty jesteś moim Ojcem, Bogiem moim i Skałą mojego ocalenia.

27.

28. A Ja go ustanowię pierworodnym, największym wśród królów ziemi.

28.

29. Zachowam dla niego łaskawość swą na wieki i wierne będzie moje z nim przymierze.

29.

30. Sprawię, że potomstwo jego będzie wieczne, a jego tron - [trwały] jak dni nieba.

30.

31. A jeśli synowie jego porzucą moje prawo i nie będą postępować według mych przykazań,

31.

32. jeżeli naruszą moje ustawy i nie będą pełnili moich rozkazów,

32.

33. ukarzę rózgą ich przewinienia, a winę ich biczami;

33.

34. lecz nie odejmę mu łaski mojej i nie zawiodę w mojej wierności.

34.

35. Nie zbezczeszczę mojego przymierza ani nie zmienię słowa ust moich.

35.

36. Raz przysiągłem na moją świętość: na pewno nie skłamię Dawidowi.

36.

37. Potomstwo jego trwać będzie wiecznie i tron jego będzie przede Mną jak słońce,

37.

38. jak księżyc, co pozostaje na wieki, a świadek w chmurach jest wierny.

38.

39. A jednak odpędziłeś i odrzuciłeś, rozgniewałeś się na Twego pomazańca.

39.

40. Zerwałeś przymierze z Twoim sługą, poniżyłeś w proch jego diadem.

40.

41. Porozwalałeś wszystkie jego mury, obróciłeś w gruzy jego twierdze.

41.

42. Ograbili go wszyscy przechodzący drogą, stał się pośmiewiskiem dla swoich sąsiadów.

42.

43. Podniosłeś prawicę jego nieprzyjaciół; radością napełniłeś wszystkich jego wrogów.

43.

44. Także cofnąłeś jego miecz przed napastnikiem, nie pozwoliłeś mu ostać się w walce,

44.

45. pozbawiłeś blasku jego berło i wywróciłeś tron jego na ziemię.

45.

46. Skróciłeś dni jego młodości, okryłeś go niesławą.

46.

47. Jak długo, Panie? Czy zawsze będziesz się ukrywał? Czy Twoje oburzenie będzie płonąć jak ogień?

47.

48. Pamiętaj, jak krótkie jest moje życie, jak znikomymi stworzyłeś wszystkich ludzi.

48.

49. Czy jest ktoś, kto by żył, a nie zaznał śmierci, kto by życie swe wyrwał spod władzy Szeolu?

49.

50. Gdzież są, o Panie, Twoje dawne łaski, które zaprzysiągłeś Dawidowi na swoją wierność?

50.

51. Pomnij, o Panie, na zniewagę sług Twoich: noszę w mym zanadrzu całą wrogość narodów,

51.

52. z jaką ubliżają przeciwnicy Twoi, Panie, z jaką ubliżają krokom Twego pomazańca.

52.

53. Niech będzie błogosławiony Pan na wieki! Amen. Amen.

53.