Księga Psalmów, 55
1. Kierownikowi chóru. Na instrumenty strunowe. Pieśń pouczająca. Dawidowa.
1. in finem pro populo qui a sanctis longe factus est David in tituli inscriptione cum tenuerunt eum Allophili in Geth
2. Boże, nakłoń ucha na moją modlitwę i nie odwracaj się od mojej prośby,
2. miserere mei Deus quoniam conculcavit me homo tota die inpugnans tribulavit me
3. zwróć się ku mnie i wysłuchaj mnie! Szamocę się w moim ucisku, jęczę
3. conculcaverunt me inimici mei tota die quoniam multi bellantes adversum me
4. pod wpływem głosu nieprzyjaciela, pod wpływem wołania grzesznika, bo sprowadzają na mnie niedolę i napastują mnie w gniewie.
4. ab altitudine diei timebo ego vero in te sperabo
5. Drży we mnie moje serce i ogarnia mnie lęk śmiertelny.
5. in Deo laudabo sermones meos in Deo speravi non timebo quid faciat mihi caro
6. Przychodzą na mnie strach i drżenie i przerażenie mną owłada.
6. tota die verba mea execrabantur adversum me omnia consilia eorum in malum
7. I mówię sobie: gdybym miał skrzydła jak gołąb, to bym uleciał i spoczął -
7. inhabitabunt et abscondent ipsi calcaneum meum observabunt sicut sustinuerunt animam meam
8. oto bym uszedł daleko, zamieszkał na pustyni.
8. pro nihilo salvos facies illos in ira populos confringes Deus
9. Prędko bym wyszukał sobie schronienie od szalejącej wichury, od burzy.
9. vitam meam adnuntiavi tibi posuisti lacrimas meas in conspectu tuo sicut et in promissione tua
10. O Panie, rozprosz, rozdziel ich języki; bo widzę przemoc i niezgodę w mieście.
10. tunc convertentur inimici mei retrorsum in quacumque die invocavero te ecce cognovi quoniam Deus meus es
11. Obchodzą je w ciągu dnia i nocy po jego murach, a złość i ucisk są w pośrodku niego.
11. in Deo laudabo verbum in Domino laudabo sermonem in Deo speravi non timebo quid faciat mihi homo
12. Pośrodku niego jest zagłada, a z jego placu nie znika krzywda i podstęp.
12. in me sunt Deus vota tua quæ reddam laudationes tibi
13. Gdybyż to lżył mnie nieprzyjaciel, z pewnością bym to znosił; gdybyż przeciw mnie powstawał ten, który mnie nienawidzi, ukryłbym się przed nim.
13. quoniam eripuisti animam meam de morte et pedes meos de lapsu ut placeam coram Deo in lumine viventium
14. Lecz jesteś nim ty, równy ze mną, przyjaciel mój zaufany,
14.
15. z którym żyłem w słodkiej zażyłości, chodziliśmy po domu Bożym w orszaku świątecznym.
15.
16. Niechaj śmierć na nich spadnie, niechaj żywcem zstąpią do Szeolu, bo w ich mieszkaniach jest wśród nich nikczemność!
16.
17. A ja wołam do Boga i Pan mnie ocali.
17.
18. Wieczorem, rano i w południe narzekam i jęczę, a głosu mego [On] wysłucha.
18.
19. Ześle pokój - uratuje moje życie od tych, co na mnie nastają: bo wielu mam przeciwników.
19.
20. Usłyszy Bóg i poniży ich Ten, który zasiada na tronie od początku, bo nie ma dla nich opamiętania i nie boją się Boga.
20.
21. [Każdy] podnosi ręce na domowników, umowę swoją łamie.
21.
22. Jego twarz jest gładsza niż masło, lecz serce gotowe do walki. Jego mowy łagodniejsze niż olej, lecz są to obnażone miecze.
22.
23. Zrzuć swą troskę na Pana, a On cię podtrzyma; nie dopuści nigdy, by miał się zachwiać sprawiedliwy.
23.
24. Ty, o Boże, ich wtrącisz do studni zatracenia; mężowie krwawi, podstępni nie dożyją połowy dni swoich, ja zaś nadzieję pokładam w Tobie.
24.
