Mosaico decorativo

1. oidamen gar oti ean h epigeioV hmwn oikia tou skhnouV kataluqh oikodomhn ek qeou ecomen oikian aceiropoihton aiwnion en toiV ouranoiV

1. Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habi­tamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.*

2. kai gar en toutw stenazomen to oikhthrion hmwn to ex ouranou ependusasqai epipoqounteV

2. E por isso suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,*

3. eige kai endusamenoi ou gumnoi eureqhsomeqa

3. contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.*

4. kai gar oi onteV en tw skhnei stenazomen baroumenoi epeidh ou qelomen ekdusasqai all ependusasqai ina katapoqh to qnhton upo thV zwhV

4. Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos de uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.

5. o de katergasamenoV hmaV eiV auto touto qeoV o kai douV hmin ton arrabwna tou pneumatoV

5. Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.

6. qarrounteV oun pantote kai eidoteV oti endhmounteV en tw swmati ekdhmoumen apo tou kuriou

6. Por isso, estamos sempre cheios de confian­ça. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.

7. dia pistewV gar peripatoumen ou dia eidouV

7. Andamos na fé e não na visão.

8. qarroumen de kai eudokoumen mallon ekdhmhsai ek tou swmatoV kai endhmhsai proV ton kurion

8. Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.

9. dio kai filotimoumeqa eite endhmounteV eite ekdhmounteV euarestoi autw einai

9. É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.*

10. touV gar pantaV hmaV fanerwqhnai dei emprosqen tou bhmatoV tou cristou ina komishtai ekastoV ta dia tou swmatoV proV a epraxen eite agaqon eite kakon

10. Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.

11. eidoteV oun ton fobon tou kuriou anqrwpouV peiqomen qew de pefanerwmeqa elpizw de kai en taiV suneidhsesin umwn pefanerwsqai

11. Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos o­lhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.

12. ou gar palin eautouV sunistanomen umin alla aformhn didonteV umin kauchmatoV uper hmwn ina echte proV touV en proswpw kaucwmenouV kai ou kardia

12. Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.

13. eite gar exesthmen qew eite swfronoumen umin

13. De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e, se racio­cinamos sobriamente, é por vós.*

14. h gar agaph tou cristou sunecei hmaV krinantaV touto oti ei eiV uper pantwn apeqanen ara oi panteV apeqanon

14. O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.

15. kai uper pantwn apeqanen ina oi zwnteV mhketi eautoiV zwsin alla tw uper autwn apoqanonti kai egerqenti

15. Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.

16. wste hmeiV apo tou nun oudena oidamen kata sarka ei de kai egnwkamen kata sarka criston alla nun ouketi ginwskomen

16. Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.*

17. wste ei tiV en cristw kainh ktisiV ta arcaia parhlqen idou gegonen kaina ta panta

17. Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!

18. ta de panta ek tou qeou tou katallaxantoV hmaV eautw dia ihsou cristou kai dontoV hmin thn diakonian thV katallaghV

18. Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério dessa reconciliação.

19. wV oti qeoV hn en cristw kosmon katallasswn eautw mh logizomenoV autoiV ta paraptwmata autwn kai qemenoV en hmin ton logon thV katallaghV

19. Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.

20. uper cristou oun presbeuomen wV tou qeou parakalountoV di hmwn deomeqa uper cristou katallaghte tw qew

20. Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!

21. ton gar mh gnonta amartian uper hmwn amartian epoihsen ina hmeiV ginwmeqa dikaiosunh qeou en autw

21. Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.



Leia a Bíblia em um Ano

Junte-se a nossa comunidade e complete a leitura de toda a Bíblia em 365 dias. Um caminho estruturado e inspirador para aprofundar sua fé e conhecimento das Escrituras.