Mosaico decorativo

1. ton men prwton logon epoihsamhn peri pantwn w qeofile wn hrxato o ihsouV poiein te kai didaskein

1. Em minha primeira narração, ó Teó­filo, contei toda a sequência das ações e dos en­si­na­mentos de Jesus,

2. acri hV hmeraV enteilamenoV toiV apostoloiV dia pneumatoV agiou ouV exelexato anelhfqh

2. desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado (ao céu).

3. oiV kai paresthsen eauton zwnta meta to paqein auton en polloiV tekmhrioiV di hmerwn tessarakonta optanomenoV autoiV kai legwn ta peri thV basileiaV tou qeou

3. E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.

4. kai sunalizomenoV parhggeilen autoiV apo ierosolumwn mh cwrizesqai alla perimenein thn epaggelian tou patroV hn hkousate mou

4. E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem aí o cumprimento da promessa de seu Pai, “que ouvis­tes” – disse ele – “da minha boca;

5. oti iwannhV men ebaptisen udati umeiV de baptisqhsesqe en pneumati agiw ou meta pollaV tautaV hmeraV

5. porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui a poucos dias”.

6. oi men oun sunelqonteV ephrwtwn auton legonteV kurie ei en tw cronw toutw apokaqistaneiV thn basileian tw israhl

6. Assim reunidos, eles o interrogavam: “Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?”.

7. eipen de proV autouV ouc umwn estin gnwnai cronouV h kairouV ouV o pathr eqeto en th idia exousia

7. Respondeu-lhes ele: “Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,

8. alla lhyesqe dunamin epelqontoV tou agiou pneumatoV ef umaV kai esesqe moi martureV en te ierousalhm kai en pash th ioudaia kai samareia kai ewV escatou thV ghV

8. mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judeia e Samaria e até os confins do mundo”.

9. kai tauta eipwn blepontwn autwn ephrqh kai nefelh upelaben auton apo twn ofqalmwn autwn

9. Dizendo isso, elevou-se da (terra) à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos.

10. kai wV atenizonteV hsan eiV ton ouranon poreuomenou autou kai idou andreV duo pareisthkeisan autoiV en esqhti leukh

10. Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:

11. oi kai eipon andreV galilaioi ti esthkate embleponteV eiV ton ouranon outoV o ihsouV o analhfqeiV af umwn eiV ton ouranon outwV eleusetai on tropon eqeasasqe auton poreuomenon eiV ton ouranon

11. “Homens da Galileia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu”.

12. tote upestreyan eiV ierousalhm apo orouV tou kaloumenou elaiwnoV o estin egguV ierousalhm sabbatou econ odon

12. Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oli­veiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.*

13. kai ote eishlqon anebhsan eiV to uperwon ou hsan katamenonteV o te petroV kai iakwboV kai iwannhV kai andreaV filippoV kai qwmaV barqolomaioV kai matqaioV iakwboV alfaiou kai simwn o zhlwthV kai ioudaV iakwbou

13. Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.

14. outoi panteV hsan proskarterounteV omoqumadon th proseuch kai th dehsei sun gunaixin kai maria th mhtri tou ihsou kai sun toiV adelfoiV autou

14. Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.

15. kai en taiV hmeraiV tautaiV anastaV petroV en mesw twn maqhtwn eipen hn te ocloV onomatwn epi to auto wV ekaton eikosin

15. Em um daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembleia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:

16. andreV adelfoi edei plhrwqhnai thn grafhn tauthn hn proeipen to pneuma to agion dia stomatoV dabid peri iouda tou genomenou odhgou toiV sullabousin ton ihsoun

16. “Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.

17. oti kathriqmhmenoV hn sun hmin kai elacen ton klhron thV diakoniaV tauthV

17. Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.

18. outoV men oun ekthsato cwrion ek tou misqou thV adikiaV kai prhnhV genomenoV elakhsen mesoV kai execuqh panta ta splagcna autou

18. Esse homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.*

19. kai gnwston egeneto pasin toiV katoikousin ierousalhm wste klhqhnai to cwrion ekeino th idia dialektw autwn akeldama toutestin cwrion aimatoV

19. (Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.)

20. gegraptai gar en biblw yalmwn genhqhtw h epauliV autou erhmoV kai mh estw o katoikwn en auth kai thn episkophn autou laboi eteroV

20. Pois está escrito no Livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo (Sl 68,26; 108,8).

21. dei oun twn sunelqontwn hmin andrwn en panti cronw en w eishlqen kai exhlqen ef hmaV o kurioV ihsouV

21. Convém, pois, que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,

22. arxamenoV apo tou baptismatoV iwannou ewV thV hmeraV hV anelhfqh af hmwn martura thV anastasewV autou genesqai sun hmin ena toutwn

22. a começar do batismo de João até o dia em que de nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha da sua Ressurreição”.

23. kai esthsan duo iwshf ton kaloumenon barsaban oV epeklhqh ioustoV kai matqian

23. Propuseram dois: José, chamado Bar­sabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.

24. kai proseuxamenoi eipon su kurie kardiognwsta pantwn anadeixon ek toutwn twn duo ena on exelexw

24. E oraram nestes termos: “Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste

25. labein ton klhron thV diakoniaV tauthV kai apostolhV ex hV parebh ioudaV poreuqhnai eiV ton topon ton idion

25. para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar”.

26. kai edwkan klhrouV autwn kai epesen o klhroV epi matqian kai sugkateyhfisqh meta twn endeka apostolwn

26. Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.



Leia a Bíblia em um Ano

Junte-se a nossa comunidade e complete a leitura de toda a Bíblia em 365 dias. Um caminho estruturado e inspirador para aprofundar sua fé e conhecimento das Escrituras.