1. καὶ ἀποκριθεὶς Τωβιας εἶπεν αὐτῷ πάτερ ποιήσω πάντα ὅσα ἐντέταλσαί μοι
2. ἀλλὰ πῶς δυνήσομαι λαβεῖν τὸ ἀργύριον καὶ οὐ γινώσκω αὐτόν
3. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὸ χειρόγραφον καὶ εἶπεν αὐτῷ ζήτησον σεαυτῷ ἄνθρωπον ὃς συμπορεύσεταί σοι καὶ δώσω αὐτῷ μισθόν ἕως ζῶ καὶ λαβὲ πορευθεὶς τὸ ἀργύριον
4. καὶ ἐπορεύθη ζητῆσαι ἄνθρωπον καὶ εὗρεν τὸν Ραφαηλ ὃς ἦν ἄγγελος καὶ οὐκ ᾔδει
5. καὶ εἶπεν αὐτῷ εἰ δύναμαι πορευθῆναι μετὰ σοῦ ἐν Ῥάγοις τῆς Μηδίας καὶ εἰ ἔμπειρος εἶ τῶν τόπων
6. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος πορεύσομαι μετὰ σοῦ καὶ τῆς ὁδοῦ ἐμπειρῶ καὶ παρὰ Γαβαηλ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν ηὐλίσθην
7. καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβιας ὑπόμεινόν με καὶ ἐρῶ τῷ πατρί μου
8. καὶ εἶπεν αὐτῷ πορεύου καὶ μὴ χρονίσῃς
9. καὶ εἰσελθὼν εἶπεν τῷ πατρί ἰδοὺ εὕρηκα ὃς συμπορεύσεταί μοι ὁ δὲ εἶπεν φώνησον αὐτὸν πρός με ἵνα ἐπιγνῶ ποίας φυλῆς ἐστιν καὶ εἰ πιστὸς τοῦ πορευθῆναι μετὰ σοῦ
10. καὶ ἐκάλεσεν αὐτόν καὶ εἰσῆλθεν καὶ ἠσπάσαντο ἀλλήλους
11. καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβιτ ἄδελφε ἐκ ποίας φυλῆς καὶ ἐκ ποίας πατρίδος σὺ εἶ ὑπόδειξόν μοι
12. καὶ εἶπεν αὐτῷ φυλὴν καὶ πατριὰν σὺ ζητεῖς ἢ μίσθιον ὃς συμπορεύσεται μετὰ τοῦ υἱοῦ σου καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβιτ βούλομαι ἄδελφε ἐπιγνῶναι τὸ γένος σου καὶ τὸ ὄνομα
13. ὁ δὲ εἶπεν ἐγὼ Αζαριας Ανανιου τοῦ μεγάλου τῶν ἀδελφῶν σου
14. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὑγιαίνων ἔλθοις ἄδελφε καὶ μή μοι ὀργισθῇς ὅτι ἐζήτησα τὴν φυλήν σου καὶ τὴν πατριάν σου ἐπιγνῶναι καὶ σὺ τυγχάνεις ἀδελφός μου ἐκ τῆς καλῆς καὶ ἀγαθῆς γενεᾶς ἐπεγίνωσκον γὰρ ἐγὼ Ανανιαν καὶ Ιαθαν τοὺς υἱοὺς Σεμειου τοῦ μεγάλου ὡς ἐπορευόμεθα κοινῶς εἰς Ιεροσόλυμα προσκυνεῖν ἀναφέροντες τὰ πρωτότοκα καὶ τὰς δεκάτας τῶν γενημάτων καὶ οὐκ ἐπλανήθησαν ἐν τῇ πλάνῃ τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ἐκ ῥίζης καλῆς εἶ ἄδελφε
15. ἀλλ’ εἰπόν μοι τίνα σοι ἔσομαι μισθὸν διδόναι δραχμὴν τῆς ἡμέρας καὶ τὰ δέοντά σοι ὡς καὶ τῷ υἱῷ μου
16. καὶ ἔτι προσθήσω σοι ἐπὶ τὸν μισθόν ἐὰν ὑγιαίνοντες ἐπιστρέψητε
17. καὶ εὐδόκησαν οὕτως καὶ εἶπεν πρὸς Τωβιαν ἕτοιμος γίνου πρὸς τὴν ὁδόν καὶ εὐοδωθείητε καὶ ἡτοίμασεν ὁ υἱὸς αὐτοῦ τὰ πρὸς τὴν ὁδόν καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ πατὴρ αὐτοῦ πορεύου μετὰ τοῦ ἀνθρώπου ὁ δὲ ἐν τῷ οὐρανῷ οἰκῶν θεὸς εὐοδώσει τὴν ὁδὸν ὑμῶν καὶ ὁ ἄγγελος αὐτοῦ συμπορευθήτω ὑμῖν καὶ ἐξῆλθαν ἀμφότεροι ἀπελθεῖν καὶ ὁ κύων τοῦ παιδαρίου μετ’ αὐτῶν
18. ἔκλαυσεν δὲ Αννα ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ εἶπεν πρὸς Τωβιτ τί ἐξαπέστειλας τὸ παιδίον ἡμῶν ἢ οὐχὶ ἡ ῥάβδος τῆς χειρὸς ἡμῶν ἐστιν ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτὸν καὶ ἐκπορεύεσθαι ἐνώπιον ἡμῶν
19. ἀργύριον τῷ ἀργυρίῳ μὴ φθάσαι ἀλλὰ περίψημα τοῦ παιδίου ἡμῶν γένοιτο
20. ὡς γὰρ δέδοται ἡμῖν ζῆν παρὰ τοῦ κυρίου τοῦτο ἱκανὸν ἡμῖν ὑπάρχει
21. καὶ εἶπεν αὐτῇ Τωβιτ μὴ λόγον ἔχε ἀδελφή ὑγιαίνων ἐλεύσεται καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται αὐτόν
22. ἄγγελος γὰρ ἀγαθὸς συμπορεύσεται αὐτῷ καὶ εὐοδωθήσεται ἡ ὁδὸς αὐτοῦ καὶ ὑποστρέψει ὑγιαίνων
23. καὶ ἐπαύσατο κλαίουσα
Przypisy:
5:1-3 - Tobiasz wyrusza na poszukiwanie przewodnika w swojej podróży. Wybór Rafała na towarzysza jest znaczący, symbolizując Bożą Opatrzność, która kieruje sprawiedliwymi w ich decyzjach i ścieżkach. Obecność anioła odzwierciedla Bożą opiekę w trudnych chwilach (zob. także Psalm 91:11-12 i List do Hebrajczyków 1:14).
5:4-8 - Tobiasz pyta o podróż i trudności, z którymi może się zmierzyć. Jego troska o to, co go czeka, świadczy o mądrości i roztropności, cechach cenionych w życiu wiary. Ta postawa zachęca nas do refleksji nad tym, jak radzimy sobie z niepewnością (zob. także Prz 3,5-6 i Jk 1,5).
5:9-11 - Dialog między Tobiaszem a Rafałem ukazuje wagę przewodnictwa i wzajemnego wsparcia w trudnych sytuacjach. Szukanie rady i pomocy jest niezbędne do pokonywania wyzwań i poszukiwania prawdy (zob. także Księgę Koheleta 4:9-10 i Księgę Przysłów 15:22).
5:12-14 - Wzmianka o dziedzictwie i posiadłościach Tobiasza podkreśla wagę spraw rodzinnych i odpowiedzialność za troskę o dziedzictwo. Tradycja i dziedzictwo odgrywają ważną rolę w życiu ludu Bożego (zob. także Pwt 6,6-9 i Ps 78,4).
5:15-16 - Tobiasz i Rafał przybywają do Niniwy, a reakcja ludzi na spotkanie z aniołem jest znacząca. Rozpoznanie obecności posłańca Bożego ilustruje związek między boskością a codziennym życiem wierzących (zob. także 1 P 4,9-10 i Mt 25,40).
Wersety związane z Tobias, 5:
Rozdział 5 Tobiasza rozpoczyna podróż Tobiasza. W jaki sposób Bóg zapewnia nieoczekiwanego przewodnika? Ten poruszający tekst opowiada o spotkaniu Tobiasza z aniołem Rafaelem przebranym za Azariasza. W rozdziale tym poruszane są tematy Bożej opatrzności, zaufania do Boga i znaczenia mądrego towarzystwa. Tobit 5 przygotowuje grunt pod przyszłe przygody i cuda, podkreślając subtelną interwencję Boga w sprawy ludzkie. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do opatrznościowych tematów tego inspirującego rozdziału.
Psalmy 91:11: "Albowiem rozkaże swoim aniołom, aby go chronili na wszystkich jego drogach." - Anielska ochrona, o której mowa w tym psalmie, objawia się w historii Tobiasza poprzez obecność Rafaela.
Hebrajczyków 13:2: "Nie zapomnij o gościnności; Praktykując to, niektórzy, nie wiedząc o tym, powitali aniołów." - Werset ten przypomina doświadczenie Tobiasza, kiedy powitał Rafaela, nie wiedząc, że jest on aniołem.
Rodzaju 24:7: "Pan, Bóg niebios, który mnie wywiódł z domu mojego ojca i z mojej ojczyzny i który przysiągł, że odda tę ziemię mojemu potomstwu, pośle przed wami swego anioła, abyście sprowadzili stamtąd żona dla mojego syna." - Poszukiwanie żony z boską pomocą przypomina podróż Tobiasza z Raphaelem w poszukiwaniu Sary.
Wyjścia 23:20: "Oto Ja posyłam anioła przed tobą, aby cię strzegł w drodze i wprowadził na miejsce, które przygotowałem." - Obietnica Bożej ochrony za pośrednictwem anioła przypomina opiekuńczą obecność Rafaela w podróży Tobiasza.
Łukasza 1:19: "Anioł odpowiedział: „Jestem Gabriel, ten, który zawsze jest w obecności Boga. Zostałem wysłany, aby przekazać wam tę dobrą nowinę." - Tak jak Gabriel został wysłany z boskim przesłaniem, tak Rafael został wysłany, aby prowadzić i pomagać Tobiaszowi.
FAQ:
Co dzieje się w rozdziale 5 Księgi Tobiasza?
W rozdziale 5 Tobiasz zostaje wysłany przez ojca, by znaleźć człowieka, który pomoże mu odzyskać pieniądze na podróż. Spotyka Rafaela, przebranego za zwykłego człowieka, który towarzyszy mu w podróży. (Tobiasz 5:1-4)
Kim jest Rafał w Księdze Tobiasza 5?
Rafał to anioł przebrany za mężczyznę, który towarzyszy Tobiaszowi w jego podróży. Został wysłany przez Boga, aby chronić Tobiasza i prowadzić go w jego misji. (Tobiasz 5:4-6)
Jaka jest misja Tobiasza w rozdziale 5?
Misją Tobiasza jest odzyskanie pieniędzy, które jego ojciec, Tobiasz, zostawił w Medii. Musi udać się do tej odległej krainy, aby odzyskać skarb. (Tobiasz 5:1-3)
Jak Tobias odnalazł Rafaela?
Tobiasz spotyka Rafała, szukając kogoś, kto pomoże mu w podróży. Rafał, w ludzkiej postaci, oferuje mu towarzyszenie i ochronę. (Tobiasz 5:4-8)
Co symbolizuje podróż Tobiasza?
Podróż Tobiasza symbolizuje posłuszeństwo i wiarę w Boga. Ufa Bogu, podążając za wskazówkami Rafała, by wypełnić misję powierzoną mu przez ojca. (Tobiasz 5:1-8)
