1. καὶ τὸ παιδάριον Σαμουηλ ἦν λειτουργῶν τῷ κυρίῳ ἐνώπιον Ηλι τοῦ ἱερέως καὶ ῥῆμα κυρίου ἦν τίμιον ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐκ ἦν ὅρασις διαστέλλουσα
2. καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ Ηλι ἐκάθευδεν ἐν τῷ τόπῳ αὐτοῦ καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἤρξαντο βαρύνεσθαι καὶ οὐκ ἠδύνατο βλέπειν
3. καὶ ὁ λύχνος τοῦ θεοῦ πρὶν ἐπισκευασθῆναι καὶ Σαμουηλ ἐκάθευδεν ἐν τῷ ναῷ οὗ ἡ κιβωτὸς τοῦ θεοῦ
4. καὶ ἐκάλεσεν κύριος Σαμουηλ Σαμουηλ καὶ εἶπεν ἰδοὺ ἐγώ
5. καὶ ἔδραμεν πρὸς Ηλι καὶ εἶπεν ἰδοὺ ἐγώ ὅτι κέκληκάς με καὶ εἶπεν οὐ κέκληκά σε ἀνάστρεφε κάθευδε καὶ ἀνέστρεψεν καὶ ἐκάθευδεν
6. καὶ προσέθετο κύριος καὶ ἐκάλεσεν Σαμουηλ Σαμουηλ καὶ ἐπορεύθη πρὸς Ηλι τὸ δεύτερον καὶ εἶπεν ἰδοὺ ἐγώ ὅτι κέκληκάς με καὶ εἶπεν οὐ κέκληκά σε ἀνάστρεφε κάθευδε
7. καὶ Σαμουηλ πρὶν ἢ γνῶναι θεὸν καὶ ἀποκαλυφθῆναι αὐτῷ ῥῆμα κυρίου
8. καὶ προσέθετο κύριος καλέσαι Σαμουηλ ἐν τρίτῳ καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη πρὸς Ηλι καὶ εἶπεν ἰδοὺ ἐγώ ὅτι κέκληκάς με καὶ ἐσοφίσατο Ηλι ὅτι κύριος κέκληκεν τὸ παιδάριον
9. καὶ εἶπεν ἀνάστρεφε κάθευδε τέκνον καὶ ἔσται ἐὰν καλέσῃ σε καὶ ἐρεῖς λάλει κύριε ὅτι ἀκούει ὁ δοῦλός σου καὶ ἐπορεύθη Σαμουηλ καὶ ἐκοιμήθη ἐν τῷ τόπῳ αὐτοῦ
10. καὶ ἦλθεν κύριος καὶ κατέστη καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν ὡς ἅπαξ καὶ ἅπαξ καὶ εἶπεν Σαμουηλ λάλει ὅτι ἀκούει ὁ δοῦλός σου
11. καὶ εἶπεν κύριος πρὸς Σαμουηλ ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ τὰ ῥήματά μου ἐν Ισραηλ ὥστε παντὸς ἀκούοντος αὐτὰ ἠχήσει ἀμφότερα τὰ ὦτα αὐτοῦ
12. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπεγερῶ ἐπὶ Ηλι πάντα ὅσα ἐλάλησα εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἄρξομαι καὶ ἐπιτελέσω
13. καὶ ἀνήγγελκα αὐτῷ ὅτι ἐκδικῶ ἐγὼ τὸν οἶκον αὐτοῦ ἕως αἰῶνος ἐν ἀδικίαις υἱῶν αὐτοῦ ὅτι κακολογοῦντες θεὸν υἱοὶ αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐνουθέτει αὐτοὺς καὶ οὐδ’ οὕτως
14. ὤμοσα τῷ οἴκῳ Ηλι εἰ ἐξιλασθήσεται ἀδικία οἴκου Ηλι ἐν θυμιάματι καὶ ἐν θυσίαις ἕως αἰῶνος
15. καὶ κοιμᾶται Σαμουηλ ἕως πρωὶ καὶ ὤρθρισεν τὸ πρωὶ καὶ ἤνοιξεν τὰς θύρας οἴκου κυρίου καὶ Σαμουηλ ἐφοβήθη ἀπαγγεῖλαι τὴν ὅρασιν τῷ Ηλι
16. καὶ εἶπεν Ηλι πρὸς Σαμουηλ Σαμουηλ τέκνον καὶ εἶπεν ἰδοὺ ἐγώ
17. καὶ εἶπεν τί τὸ ῥῆμα τὸ λαληθὲν πρὸς σέ μὴ δὴ κρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ τάδε ποιήσαι σοι ὁ θεὸς καὶ τάδε προσθείη ἐὰν κρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ ῥῆμα ἐκ πάντων τῶν λόγων τῶν λαληθέντων σοι ἐν τοῖς ὠσίν σου
18. καὶ ἀπήγγειλεν Σαμουηλ πάντας τοὺς λόγους καὶ οὐκ ἔκρυψεν ἀπ’ αὐτοῦ καὶ εἶπεν Ηλι κύριος αὐτός τὸ ἀγαθὸν ἐνώπιον αὐτοῦ ποιήσει
19. καὶ ἐμεγαλύνθη Σαμουηλ καὶ ἦν κύριος μετ’ αὐτοῦ καὶ οὐκ ἔπεσεν ἀπὸ πάντων τῶν λόγων αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν
20. καὶ ἔγνωσαν πᾶς Ισραηλ ἀπὸ Δαν καὶ ἕως Βηρσαβεε ὅτι πιστὸς Σαμουηλ εἰς προφήτην τῷ κυρίῳ
21. καὶ προσέθετο κύριος δηλωθῆναι ἐν Σηλωμ ὅτι ἀπεκαλύφθη κύριος πρὸς Σαμουηλ καὶ ἐπιστεύθη Σαμουηλ προφήτης γενέσθαι τῷ κυρίῳ εἰς πάντα Ισραηλ ἀπ’ ἄκρων τῆς γῆς καὶ ἕως ἄκρων καὶ Ηλι πρεσβύτης σφόδρα καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ πορευόμενοι ἐπορεύοντο καὶ πονηρὰ ἡ ὁδὸς αὐτῶν ἐνώπιον κυρίου
Przypisy:
3:1-3 - Słowo Boże było w tamtych czasach rzadkością, a wizje rzadkie, co sugeruje okres duchowego upadku. Opis pokazuje, jak boskie objawienie objawia się w chwilach wierności, przygotowując grunt pod powołanie Samuela (zob. także Am 8,11-12 i Ps 74,9).
3:4-10 - Samuel słyszy głos Boga wołający go, ale początkowo go nie rozpoznaje. Eli, zdając sobie sprawę, że to Pan, nakazuje Samuelowi odpowiedzieć. To pokazuje, jak Bóg woła i objawia się swoim sługom, nawet tym najmłodszym (zob. także Izajasz 6:8 i Jan 10:27).
3:11-14 - Bóg objawia Samuelowi sąd nad domem Heliego z powodu grzechów jego synów i bezczynności Heliego. To objawienie wskazuje na Samuela jako proroka i podkreśla powagę Bożego podejścia do grzechu, zwłaszcza wśród przywódców (zob. także 1 Sm 2,27-30 i Hbr 10,30-31).
3:15-18 - Samuel niechętnie relacjonuje Eliemu wszystko, co powiedział Pan. Eli przyjmuje Boży osąd, okazując pewną rezygnację w obliczu proroczego objawienia. Uczciwość Samuela, nawet w trudnej sytuacji, odzwierciedla wierność wymaganą od proroka (zob. także Jeremiasz 1:17-19 i 1 Samuel 2:34).
3:19-21 - Samuel wzrasta jako prorok, a Pan jest z nim. Żadne z jego słów nie pada na ziemię, co wskazuje, że przemawia bezpośrednio od Boga. Sława Samuela jako proroka rozprzestrzenia się, potwierdzając jego rolę w Bożym planie (zob. także Pwt 18,18-19 i Dz 3,24).
Wersety związane z I Samuel, 3:
1 Księga Samuela, rozdział 3, opisuje powołanie Samuela. W jaki sposób Bóg objawia się tym, którzy słuchają Jego głosu? Ten fascynujący tekst opisuje młodego Samuela, który po raz pierwszy usłyszał Boga i otrzymał wiadomość o sądzie przeciwko domowi Heliego. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak rozeznanie duchowe, posłuszeństwo głosowi Bożemu i ustanowienie nowego proroka w Izraelu. 1 Samuela 3 wyznacza znaczącą zmianę w duchowym przywództwie Izraela. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odzwierciedlają podstawowe zasady tego przemieniającego rozdziału.
Jana 10:3-4: "Odźwierny otwiera mu drzwi, a owce słuchają jego głosu. Woła swoje owce po imieniu i wyprowadza je na zewnątrz. Wyprowadziwszy wszystkie swoje owce, idzie przed nimi, a one idą za nim, bo znają jego głos." - Wezwanie Boga do Samuela w 1 Księdze Samuela 3 ilustruje, jak Bóg woła swój lud po imieniu, a oni rozpoznają Jego głos.
Hebrajczyków 1:1-2: "Dawno temu Bóg wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał do naszych przodków przez proroków, ale w ostatnich dniach przemówił do nas przez swojego Syna, którego ustanowił dziedzicem wszystkiego i przez którego stworzył wszechświat." - Powołanie Samuela w 1 Księdze Samuela 3 jest przykładem tego, jak Bóg przemawiał w przeszłości przez proroków.
Dzieje Apostolskie 9:4-5: "Upadł na ziemię i usłyszał głos mówiący do niego: Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz? Saul zapytał: „Kim jesteś, Panie?” A głos odpowiedział: «Ja jestem Jezus, którego wy prześladujecie»." - Powołanie Saula (Pawła) w Dziejach Apostolskich jest analogiczne do powołania Samuela w 1 Samuela 3, przy czym obaj słyszą głos Boga wołającego ich po imieniu.
Jeremiasza 1:5: "Zanim uformowałem go w łonie matki, wybrałem go; Zanim się urodziłeś, poświęciłem cię i ustanowiłem prorokiem dla narodów." - Werset ten odzwierciedla wczesne powołanie Samuela z 1 Samuela 3 i pokazuje, jak Bóg powołuje swoje sługi od najmłodszych lat.
Objawienie 3:20: "Oto stoję u drzwi i kołaczę. Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę i będę z nim wieczerzał, a on ze mną." - Odpowiedź Samuela: „Mów, bo sługa twój słucha” w 1 Księdze Samuela 3 jest przykładem otwierania drzwi, gdy Bóg woła.
FAQ:
Jak Bóg po raz pierwszy powołał Samuela?
Bóg zawołał Samuela trzy razy, gdy ten spał w świątyni, ale Samuel początkowo nie rozpoznał głosu Pana, myśląc, że to Heli. (1 Samuela 3:2-10)
Jaką wiadomość Bóg przekazał Samuelowi o Helim?
Bóg powiedział Samuelowi, że osądzi dom Heliego, ponieważ Heli nie karcił swoich synów, pomimo ich nieprawości, sprowadzając potępienie na swoją rodzinę. (1 Samuela 3:11-14)
Jak Eli zareagował na przesłanie Boga przekazane przez Samuela?
Eli przyjął Boży osąd z rezygnacją, potwierdzając, że Pan uczyni to, co uważa za najlepsze, choć znał powagę zapowiedzi (1 Samuela 3:17-18).
Co oznacza, że „ani słowo Samuela nie upadło na ziemię”?
Oznacza to, że wszystkie proroctwa i słowa wypowiedziane przez Samuela spełniły się, co potwierdza, że był on prawdziwym prorokiem Pana. (1 Samuela 3:19)
W jaki sposób obecność Samuela w Izraelu została utrwalona?
Samuel został uznany przez cały Izrael za proroka Pana, a Bóg nadal objawiał mu się w Szilo, gdzie znajdowała się Arka Przymierza. (1 Samuela 3:20-21)
