1. καὶ ἐξεκκλησίασεν Δαυιδ πάντας τοὺς ἄρχοντας Ισραηλ ἄρχοντας τῶν κριτῶν καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν ἐφημεριῶν τῶν περὶ τὸ σῶμα τοῦ βασιλέως καὶ ἄρχοντας τῶν χιλιάδων καὶ τῶν ἑκατοντάδων καὶ τοὺς γαζοφύλακας καὶ τοὺς ἐπὶ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ καὶ τοὺς δυνάστας καὶ τοὺς μαχητὰς τῆς στρατιᾶς ἐν Ιερουσαλημ
2. καὶ ἔστη Δαυιδ ἐν μέσῳ τῆς ἐκκλησίας καὶ εἶπεν ἀκούσατέ μου ἀδελφοὶ καὶ λαός μου ἐμοὶ ἐγένετο ἐπὶ καρδίαν οἰκοδομῆσαι οἶκον ἀναπαύσεως τῆς κιβωτοῦ διαθήκης κυρίου καὶ στάσιν ποδῶν κυρίου ἡμῶν καὶ ἡτοίμασα τὰ εἰς τὴν κατασκήνωσιν ἐπιτήδεια
3. καὶ ὁ θεὸς εἶπεν οὐκ οἰκοδομήσεις ἐμοὶ οἶκον τοῦ ἐπονομάσαι τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτῷ ὅτι ἄνθρωπος πολεμιστὴς εἶ σὺ καὶ αἵματα ἐξέχεας
4. καὶ ἐξελέξατο κύριος ὁ θεὸς Ισραηλ ἐν ἐμοὶ ἀπὸ παντὸς οἴκου πατρός μου εἶναι βασιλέα ἐπὶ Ισραηλ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ἐν Ιουδα ᾑρέτικεν τὸ βασίλειον καὶ ἐξ οἴκου Ιουδα τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου καὶ ἐν τοῖς υἱοῖς τοῦ πατρός μου ἐν ἐμοὶ ἠθέλησεν τοῦ γενέσθαι με βασιλέα ἐπὶ τῷ παντὶ Ισραηλ
5. καὶ ἀπὸ πάντων τῶν υἱῶν μου ὅτι πολλοὺς υἱοὺς ἔδωκέν μοι κύριος ἐξελέξατο ἐν Σαλωμων τῷ υἱῷ μου καθίσαι αὐτὸν ἐπὶ θρόνου βασιλείας κυρίου ἐπὶ τὸν Ισραηλ
6. καὶ εἶπέν μοι ὁ θεός Σαλωμων ὁ υἱός σου οἰκοδομήσει τὸν οἶκόν μου καὶ τὴν αὐλήν μου ὅτι ᾑρέτικα ἐν αὐτῷ εἶναί μου υἱόν κἀγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα
7. καὶ κατορθώσω τὴν βασιλείαν αὐτοῦ ἕως αἰῶνος ἐὰν ἰσχύσῃ τοῦ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ κρίματά μου ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη
8. καὶ νῦν κατὰ πρόσωπον πάσης ἐκκλησίας κυρίου καὶ ἐν ὠσὶν θεοῦ ἡμῶν φυλάξασθε καὶ ζητήσατε πάσας τὰς ἐντολὰς κυρίου τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἵνα κληρονομήσητε τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν καὶ κατακληρονομήσητε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν μεθ’ ὑμᾶς ἕως αἰῶνος
9. καὶ νῦν Σαλωμων υἱέ μου γνῶθι τὸν θεὸν τῶν πατέρων σου καὶ δούλευε αὐτῷ ἐν καρδίᾳ τελείᾳ καὶ ψυχῇ θελούσῃ ὅτι πάσας καρδίας ἐτάζει κύριος καὶ πᾶν ἐνθύμημα γιγνώσκει ἐὰν ζητήσῃς αὐτόν εὑρεθήσεταί σοι καὶ ἐὰν καταλείψῃς αὐτόν καταλείψει σε εἰς τέλος
10. ἰδὲ τοίνυν ὅτι κύριος ᾑρέτικέν σε οἰκοδομῆσαι αὐτῷ οἶκον εἰς ἁγίασμα ἴσχυε καὶ ποίει
11. καὶ ἔδωκεν Δαυιδ Σαλωμων τῷ υἱῷ αὐτοῦ τὸ παράδειγμα τοῦ ναοῦ καὶ τῶν οἴκων αὐτοῦ καὶ τῶν ζακχω αὐτοῦ καὶ τῶν ὑπερῴων καὶ τῶν ἀποθηκῶν τῶν ἐσωτέρων καὶ τοῦ οἴκου τοῦ ἐξιλασμοῦ
12. καὶ τὸ παράδειγμα ὃ εἶχεν ἐν πνεύματι αὐτοῦ τῶν αὐλῶν οἴκου κυρίου καὶ πάντων τῶν παστοφορίων τῶν κύκλῳ τῶν εἰς τὰς ἀποθήκας οἴκου κυρίου καὶ τῶν ἀποθηκῶν τῶν ἁγίων
13. καὶ τῶν καταλυμάτων τῶν ἐφημεριῶν τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν εἰς πᾶσαν ἐργασίαν λειτουργίας οἴκου κυρίου καὶ τῶν ἀποθηκῶν τῶν λειτουργησίμων σκευῶν τῆς λατρείας οἴκου κυρίου
14. καὶ τὸν σταθμὸν τῆς ὁλκῆς αὐτῶν τῶν τε χρυσῶν καὶ ἀργυρῶν
15. λυχνιῶν τὴν ὁλκὴν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ τῶν λύχνων
16. ἔδωκεν αὐτῷ ὁμοίως τὸν σταθμὸν τῶν τραπεζῶν τῆς προθέσεως ἑκάστης τραπέζης χρυσῆς καὶ ὡσαύτως τῶν ἀργυρῶν
17. καὶ τῶν κρεαγρῶν καὶ σπονδείων καὶ τῶν φιαλῶν τῶν χρυσῶν καὶ τὸν σταθμὸν τῶν χρυσῶν καὶ τῶν ἀργυρῶν κεφφουρε ἑκάστου σταθμοῦ
18. καὶ τὸν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν θυμιαμάτων ἐκ χρυσίου δοκίμου σταθμὸν ὑπέδειξεν αὐτῷ καὶ τὸ παράδειγμα τοῦ ἅρματος τῶν χερουβιν τῶν διαπεπετασμένων ταῖς πτέρυξιν καὶ σκιαζόντων ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ διαθήκης κυρίου
19. πάντα ἐν γραφῇ χειρὸς κυρίου ἔδωκεν Δαυιδ Σαλωμων κατὰ τὴν περιγενηθεῖσαν αὐτῷ σύνεσιν τῆς κατεργασίας τοῦ παραδείγματος
20. καὶ εἶπεν Δαυιδ Σαλωμων τῷ υἱῷ αὐτοῦ ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου καὶ ποίει μὴ φοβοῦ μηδὲ πτοηθῇς ὅτι κύριος ὁ θεός μου μετὰ σοῦ οὐκ ἀνήσει σε καὶ οὐ μή σε ἐγκαταλίπῃ ἕως τοῦ συντελέσαι σε πᾶσαν ἐργασίαν λειτουργίας οἴκου κυρίου
21. καὶ ἰδοὺ αἱ ἐφημερίαι τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν εἰς πᾶσαν λειτουργίαν οἴκου τοῦ θεοῦ καὶ μετὰ σοῦ ἐν πάσῃ πραγματείᾳ καὶ πᾶς πρόθυμος ἐν σοφίᾳ κατὰ πᾶσαν τέχνην καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ πᾶς ὁ λαὸς εἰς πάντας τοὺς λόγους σου
Przypisy:
28:1-2 - Dawid zwołuje przywódców Izraela, aby ogłosić, że ich pragnienie zbudowania Świątyni dla Boga nie zostanie zrealizowane przez niego, lecz przez jego syna Salomona. Decyzja ta odzwierciedla suwerenność Boga nad ludzkimi planami i Jego wybór, kto wykona Jego dzieło (zob. także 2 Sm 7,12-13 i Dz 13,22-23).
28:3-4 - Bóg wyjaśnia Dawidowi, że nie może zbudować Świątyni, ponieważ był wojownikiem i przelał krew. Mimo to Dawid zostaje wybrany na przywódcę Izraela i ojca linii mesjańskiej. Podkreśla to wagę Bożego celu w życiu każdego człowieka (zob. także 1 Samuela 16:7 i Izajasza 55:8-9).
28:5-7 - Bóg wybiera Salomona, syna Dawida, na budowniczego Świątyni i króla Izraela. Wybór ten odzwierciedla Bożą obietnicę ustanowienia wiecznego królestwa, wskazując na linię rodową Chrystusa (zob. także 2 Sm 7,13-16 i Mt 1,1-2).
28:9-10 - Dawid nakazuje Salomonowi służyć Bogu z uczciwością i wiernym sercem, podkreślając wagę szczerego oddania i nieustannego szukania Boga. Osobista relacja z Bogiem jest kluczem do duchowego i materialnego sukcesu (zob. także Księgę Przysłów 3:5-6 i Księgę Jeremiasza 29:13).
28:11-19 - Dawid przekazuje Salomonowi szczegółowe plany Świątyni, które otrzymał w boskim objawieniu. Dowodzi to, że budowa Świątyni nie była jedynie ludzkim pragnieniem, lecz wypełnieniem Bożego planu dla Izraela (zob. także Wj 25,9 i Hbr 8,5).
Wersety związane z I Crônicas, 28:
28 rozdział 1 Kronik zawiera końcowe instrukcje Dawida. Jak lider przekazuje pałeczkę? Ten kluczowy tekst przytacza przemowę Dawida do przywódców Izraela, kładącą nacisk na budowę Świątyni i sukcesję Salomona. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak dziedzictwo duchowe, posłuszeństwo Bogu i znaczenie podążania za boskim planem. Dawid zachęca Salomona i przedstawia szczegółowe plany świątyni. 1 Kronik 28 ukazuje serce Dawida dotyczące przyszłości Izraela. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do podstawowych tematów tego rozdziału przejściowego.
Hebrajczyków 8:5: "Służą w świątyni, która jest kopią i cieniem tej, która jest w niebie, zgodnie z przestrogą Mojżesza, gdy miał budować przybytek: «Baczcie, aby wszystko czynić według wzoru, który wam ukazano na góra'." - Ten fragment odzwierciedla wagę Bożych wskazówek dla świątyni, takich jak te, które Dawid dał Salomonowi w 1 Kronik 28.
1 Królów 8:17-18: "Mój ojciec Dawid miał w sercu pragnienie zbudowania świątyni dla imienia Pana, Boga Izraela. Ale Pan powiedział do mojego ojca, Dawida: «Dobrze zrobiłeś, że w swoim sercu postanowiłeś zbudować świątynię dla mojego imienia»." - Ten fragment Księgi Salomona przypomina pragnienie Dawida dotyczące budowy świątyni, o którym mowa w 1 Kron. 28.
Przysłów 22:6: "Pouczaj swoje dziecko zgodnie z celami, jakie dla niego wyznaczyłeś, a nawet z biegiem lat nie odstąpi od nich." - Przysłowie to odzwierciedla radę Dawida udzieloną Salomonowi w 1 Kronik 28, przygotowującą go do objęcia władzy królewskiej i budowy świątyni.
2 Tymoteusza 3:16-17: "Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauczania, do upominania, do poprawiania i wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był wyposażony i w pełni przygotowany do wszelkiego dobrego dzieła." - Ten fragment odzwierciedla wagę boskich wskazówek, których Dawid udziela Salomonowi w 1 Kronik 28.
Jozuego 1:7: "Po prostu bądź silny i bardzo odważny! Pilnie przestrzegajcie całego Prawa, które wam nakazał mój sługa Mojżesz; nie odwracajcie się od niego ani na prawo, ani na lewo, aby wam się powiodło, dokądkolwiek się udacie." - Słowa zachęty, które Bóg skierował do Jozuego, są podobne do słów Dawida skierowanych do Salomona w 1 Kron. 28.
FAQ:
Co Dawid powiedział Salomonowi o budowie świątyni?
Dawid polecił Salomonowi, aby zbudował świątynię zgodnie z planem, jaki otrzymał od Boga, i aby był silny i odważny w swoim dziele (1 Kronik 28:9-10).
W jaki sposób Dawid przygotował środki na budowę świątyni?
Dawid przygotował ogromną ilość cennych materiałów i środków finansowych, aby zapewnić budowę świątyni, pozostawiając po sobie dziedzictwo wiary i oddania. (1 Kronik 28:11-19)
Jak ważne było przymierze Boga z Dawidem dotyczące świątyni?
Przymierze Boga z Dawidem gwarantowało, że jego linia zostanie zachowana, a świątynia zostanie zbudowana przez jego syna Salomona, co umocniło obietnicę Boga daną rodzinie królewskiej (1 Kronik 28:6-7).
Co Dawid powiedział w swojej przemowie na temat wierności Bogu?
Dawid podkreślał, jak ważna jest wierność Bogu i posłuszeństwo Jego przykazaniom dla sukcesu i dobrobytu królestwa Izraela. (1 Kronik 28:9-10)
Czego możemy nauczyć się o przywództwie i wierze z przykładu Dawida?
Przykład Dawida uczy nas, że prawdziwe przywództwo opiera się na zaufaniu do Boga, starannym przygotowaniu i przekazywaniu odpowiedzialności przyszłym pokoleniom (1 Kronik 28:9-10).
