1. ὅλως ἀκούεται ἐν ὑμῖν πορνεία, καὶ τοιαύτη πορνεία ἥτις οὐδὲ ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὥστε γυναῖκά τινα τοῦ πατρὸς ἔχειν.
2. καὶ ὑμεῖς πεφυσιωμένοι ἐστέ, καὶ οὐχὶ μᾶλλον ἐπενθήσατε, ἵνα ἀρθῇ ἐκ μέσου ὑμῶν ὁ τὸ ἔργον τοῦτο πράξας;
3. ἐγὼ μὲν γάρ, ἀπὼν τῶ σώματι παρὼν δὲ τῶ πνεύματι, ἤδη κέκρικα ὡς παρὼν τὸν οὕτως τοῦτο κατεργασάμενον
4. ἐν τῶ ὀνόματι τοῦ κυρίου [ἡμῶν] ἰησοῦ, συναχθέντων ὑμῶν καὶ τοῦ ἐμοῦ πνεύματος σὺν τῇ δυνάμει τοῦ κυρίου ἡμῶν ἰησοῦ,
5. παραδοῦναι τὸν τοιοῦτον τῶ σατανᾷ εἰς ὄλεθρον τῆς σαρκός, ἵνα τὸ πνεῦμα σωθῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ κυρίου.
6. οὐ καλὸν τὸ καύχημα ὑμῶν. οὐκ οἴδατε ὅτι μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ;
7. ἐκκαθάρατε τὴν παλαιὰν ζύμην, ἵνα ἦτε νέον φύραμα, καθώς ἐστε ἄζυμοι. καὶ γὰρ τὸ πάσχα ἡμῶν ἐτύθη χριστός·
8. ὥστε ἑορτάζωμεν, μὴ ἐν ζύμῃ παλαιᾷ μηδὲ ἐν ζύμῃ κακίας καὶ πονηρίας, ἀλλ᾽ ἐν ἀζύμοις εἰλικρινείας καὶ ἀληθείας.
9. ἔγραψα ὑμῖν ἐν τῇ ἐπιστολῇ μὴ συναναμίγνυσθαι πόρνοις,
10. οὐ πάντως τοῖς πόρνοις τοῦ κόσμου τούτου ἢ τοῖς πλεονέκταις καὶ ἅρπαξιν ἢ εἰδωλολάτραις, ἐπεὶ ὠφείλετε ἄρα ἐκ τοῦ κόσμου ἐξελθεῖν.
11. νῦν δὲ ἔγραψα ὑμῖν μὴ συναναμίγνυσθαι ἐάν τις ἀδελφὸς ὀνομαζόμενος ᾖ πόρνος ἢ πλεονέκτης ἢ εἰδωλολάτρης ἢ λοίδορος ἢ μέθυσος ἢ ἅρπαξ, τῶ τοιούτῳ μηδὲ συνεσθίειν.
12. τί γάρ μοι τοὺς ἔξω κρίνειν; οὐχὶ τοὺς ἔσω ὑμεῖς κρίνετε;
13. τοὺς δὲ ἔξω ὁ θεὸς κρινεῖ. ἐξάρατε τὸν πονηρὸν ἐξ ὑμῶν αὐτῶν.
Przypisy:
5:1-2 - Paweł potępia przypadek niemoralności w kościele w Koryncie, gdzie pewien mężczyzna mieszkał z żoną swojego ojca. Tolerancja grzechu w kościele jest niedopuszczalna, a napomnienie jest konieczne dla zachowania czystości wspólnoty (zob. także Kpł 18,8 i Ew. Mateusza 18,15-17).
5:3-5 - Paweł nakazuje ekskomunikę grzesznika, oddając go szatanowi na zatracenie ciała, aby duch mógł zostać zbawiony w Dniu Pańskim. Podkreśla to powagę grzechu i potrzebę dyscypliny kościelnej (zob. także 1 Tm 1,20 i Mt 7,5).
5:6-8 - Paweł ostrzega, że odrobina zakwasu zakwasza całe ciasto, symbolizując, jak grzech może się rozprzestrzeniać i deprawować wspólnotę. Nawołuje chrześcijan, aby żyli jak przaśny chleb, zachowując swoją świętość (zob. także Gal. 5:9 i 1 P. 1:13-16).
5:9-13 - Paweł wyjaśnia, że ekskomunika powinna dotyczyć niemoralnych członków Kościoła, ale nie tych spoza wiary, ponieważ Kościół ponosi odpowiedzialność za swoich członków. Sąd Boży nad tymi, którzy są poza Kościołem, jest rzeczywistością (zob. także Mt 7,1-2 i Łk 6,37).
Wersety związane z I Coríntios, 5:
1 List do Koryntian, rozdział 5, dotyczy dyscypliny kościelnej. Jak sobie poradzić z rażącym grzechem we wspólnocie chrześcijańskiej? Paweł odnosi się do przypadku niemoralności seksualnej, ganiąc Kościół za tolerancję. Nakazuje wykluczenie sprawcy, tłumacząc potrzebę „oczyszczenia starych drożdży”. Tekst podkreśla znaczenie świętości zbiorowej i ustanawia zasady wewnętrznego osądu Kościoła. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na podstawowe pojęcia zawarte w tym wpływowym rozdziale.
2 Koryntian 2:5-8: "Jeśli ktoś spowodował smutek, to nie tylko mnie, ale po części, żeby nie było zbyt surowo, wam wszystkim. Kara nałożona na niego przez większość jest wystarczająca. Teraz wręcz przeciwnie, musisz mu przebaczyć i pocieszyć [...]" - Zapewnia dodatkowy kontekst dla sytuacji omówionej w 1 Koryntian 5, dotyczącej dyscypliny kościelnej.
Mateusza 18:15-17: "Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, idź i sam z nim pokaż mu jego błąd. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swojego brata. Ale jeśli cię nie usłucha, zabierz ze sobą jeszcze jednego lub dwóch [...] Jeśli cię nie usłucha, powiedz kościołowi; a jeśli i Kościoła nie usłucha, traktujcie go jak poganina lub celnika." - Uzupełnia instrukcje Pawła zawarte w 1 Liście do Koryntian 5, dotyczące tego, jak postępować z grzechem w kościele.
Galacjan 5:9: "Trochę drożdży zakwasza całe ciasto." - Cytat z 1 Koryntian 5:6, ilustrujący, jak grzech może rozprzestrzeniać się we wspólnocie.
2 Tesaloniczan 3:14-15: "Jeśli ktoś nie zastosuje się do naszych poleceń zawartych w tym liście, naznacz go i nie zadawaj się z nim, aby się zawstydził. Nie uważaj go jednak za wroga, ale ostrzegaj go jak brata." - Odnosi się to do 1 Koryntian 5:9-13, w jaki sposób traktować nieposłusznych członków kościoła.
Tytusa 3:10-11: "A tego, który powoduje podziały, ostrzegaj go raz po raz. Następnie odrzuć to. Wiecie, że taki człowiek uległ zboczeniu i grzeszy; Samo w sobie jest potępione." - Uzupełnia instrukcje Pawła zawarte w 1 Liście do Koryntian 5, dotyczące tego, jak postępować z ludźmi stwarzającymi problemy w kościele.
FAQ:
Co Paweł mówi na temat niemoralności seksualnej w Kościele?
Paweł surowo potępia niemoralność seksualną w kościele i nakazuje, aby osoby dopuszczające się takich grzechów zostały wykluczone ze wspólnoty dla zachowania świętości. (1 Koryntian 5:1-5)
Dlaczego Paweł zalecał ekskomunikę człowieka niemoralnego?
Naucza, że ekskomunika ma na celu nawrócenie grzesznika poprzez usunięcie zła z Kościoła i zachowanie jego czystości i świętości. (1 Koryntian 5:6-13)
Co Paweł ma na myśli pisząc „oczyszczenie starego ciała”?
Paweł używa metafory ciasta, aby zilustrować, w jaki sposób Kościół musi oczyścić się z grzechu, usuwając zakwas niemoralności, aby stać się podobnym do Chrystusa (1 Koryntian 5:6-8).
Czego Paweł naucza o sądzie w Kościele?
Paweł wyjaśnia, że osądzanie grzechów wewnętrznych jest odpowiedzialnością Kościoła, ale nie powinien on osądzać grzechów osób spoza wspólnoty, gdyż jest to odpowiedzialność Boga (1 Koryntian 5:12-13).
Jaki jest cel dyscypliny kościelnej, według Pawła?
Dyscyplina ma na celu przywrócenie grzesznika i zachowanie czystości Kościoła, przy ciągłym dążeniu do pokuty i pojednania. (1 Koryntian 5:5)
