1. πᾶς γὰρ ἀρχιερεὺς ἐξ ἀνθρώπων λαμβανόμενος ὑπὲρ ἀνθρώπων καθίσταται τὰ πρὸς τὸν θεόν, ἵνα προσφέρῃ δῶρά τε καὶ θυσίας ὑπὲρ ἁμαρτιῶν,
2. μετριοπαθεῖν δυνάμενος τοῖς ἀγνοοῦσιν καὶ πλανωμένοις, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς περίκειται ἀσθένειαν,
3. καὶ δι᾽ αὐτὴν ὀφείλει καθὼς περὶ τοῦ λαοῦ οὕτως καὶ περὶ αὐτοῦ προσφέρειν περὶ ἁμαρτιῶν.
4. καὶ οὐχ ἑαυτῶ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ θεοῦ, καθώσπερ καὶ ἀαρών.
5. οὕτως καὶ ὁ χριστὸς οὐχ ἑαυτὸν ἐδόξασεν γενηθῆναι ἀρχιερέα, ἀλλ᾽ ὁ λαλήσας πρὸς αὐτόν, υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε·
6. καθὼς καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει, σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν μελχισέδεκ.
7. ὃς ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, δεήσεις τε καὶ ἱκετηρίας πρὸς τὸν δυνάμενον σῴζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων προσενέγκας καὶ εἰσακουσθεὶς ἀπὸ τῆς εὐλαβείας,
8. καίπερ ὢν υἱὸς ἔμαθεν ἀφ᾽ ὧν ἔπαθεν τὴν ὑπακοήν·
9. καὶ τελειωθεὶς ἐγένετο πᾶσιν τοῖς ὑπακούουσιν αὐτῶ αἴτιος σωτηρίας αἰωνίου,
10. προσαγορευθεὶς ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἀρχιερεὺς κατὰ τὴν τάξιν μελχισέδεκ.
11. περὶ οὖ πολὺς ἡμῖν ὁ λόγος καὶ δυσερμήνευτος λέγειν, ἐπεὶ νωθροὶ γεγόνατε ταῖς ἀκοαῖς.
12. καὶ γὰρ ὀφείλοντες εἶναι διδάσκαλοι διὰ τὸν χρόνον, πάλιν χρείαν ἔχετε τοῦ διδάσκειν ὑμᾶς τινὰ τὰ στοιχεῖα τῆς ἀρχῆς τῶν λογίων τοῦ θεοῦ, καὶ γεγόνατε χρείαν ἔχοντες γάλακτος, [καὶ] οὐ στερεᾶς τροφῆς.
13. πᾶς γὰρ ὁ μετέχων γάλακτος ἄπειρος λόγου δικαιοσύνης, νήπιος γάρ ἐστιν·
14. τελείων δέ ἐστιν ἡ στερεὰ τροφή, τῶν διὰ τὴν ἕξιν τὰ αἰσθητήρια γεγυμνασμένα ἐχόντων πρὸς διάκρισιν καλοῦ τε καὶ κακοῦ.
Przypisy:
5:1-4 - Autor opisuje rolę arcykapłana, który jest wybierany spośród mężczyzn, aby wstawiać się za nimi przed Bogiem. Jest to odzwierciedlenie Bożego miłosierdzia i współczucia (zob. także Kpł 16,6 i 1 Tm 2,5).
5:5-6 - Jezus przedstawiony jest jako wieczny Arcykapłan według porządku Melchizedeka, co podkreśla Jego boską władzę i rolę pośrednika (zobacz również Psalm 110:4 i Rodzaju 14:18-20).
5:7-10 - Cierpienie Jezusa, który nauczył się posłuszeństwa przez swoje cierpienia, jest lekcją pokory i zależności od Boga. On jest doskonały jako nasz Zbawiciel dzięki swojemu całkowitemu poddaniu (zob. także Łk 22,42 i Flp 2,8).
5:11-14 - Autor gani chrześcijan za brak duchowej dojrzałości, porównując ich do dzieci, które wciąż potrzebują prostego pożywienia. Wzrost w Chrystusie wymaga rozeznania i praktyki (zob. także 1 Koryntian 3:1-2 i 1 Piotra 2:2).
Wersety związane z Hebreus, 5:
Rozdział 5 Listu do Hebrajczyków omawia najwyższe kapłaństwo Chrystusa. W jaki sposób Jezus spełnia i pokonuje tę rolę? Ten bogaty tekst porównuje kapłaństwo Chrystusa z kapłaństwem Aarona, podkreślając boskie pochodzenie Jego powołania i Jego doskonałego posłuszeństwa poprzez cierpienie. Rozdział wprowadza Melchizedeka i porusza takie tematy, jak współczucie Chrystusa, Jego wieczne zbawienie i potrzeba duchowej dojrzałości wśród wierzących. Autor wyraża także zaniepokojenie niedojrzałością swoich czytelników. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na głębokie koncepcje tego odkrywczego rozdziału.
Psalmy 2:7: "Ogłoszę wyrok Pana: Powiedział do mnie: Jesteś moim synem; Zrodziłem cię dzisiaj." - Werset ten jest cytowany w Liście do Hebrajczyków 5:5, aby pokazać Boskie powołanie Chrystusa na arcykapłana.
Rodzaju 14:18-20: "Wtedy Melchizedek, król Salem i kapłan Boga Najwyższego, przyniósł chleb i wino i pobłogosławił Abrama, mówiąc: „Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, Stworzyciela nieba i ziemi. I niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, który wydał w twoje ręce twoich wrogów. I Abram dał mu dziesięcinę ze wszystkiego." - Do tego fragmentu przywołuje się List do Hebrajczyków 5:6,10, aby ustanowić kapłaństwo Chrystusa na wzór Melchizedeka.
Jana 17:1-5: "Powiedziawszy to, Jezus spojrzał w niebo i modlił się: „Ojcze, nadszedł czas”. Uwielbij swego Syna, aby Twój Syn uwielbił Ciebie. […] Otoczyłem Cię chwałą na ziemi, dokonując dzieła, które Mi zleciłeś." - Ta modlitwa Jezusa odzwierciedla koncepcję zawartą w Liście do Hebrajczyków 5:7-8, według której Chrystus zanosił modlitwy i błagania z wielkim płaczem i łzami.
Filipian 2:8: "A znaleziony w ludzkiej postaci, uniżył samego siebie i stał się posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej!" - Werset ten nawiązuje do tematu z Listu do Hebrajczyków 5:8 o tym, jak Chrystus uczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał.
1 Koryntian 3:1-2: "Bracia, nie mogłem mówić do was jak do ludzi duchowych, ale jak do ludzi cielesnych, jak do dzieci w Chrystusie. Dałem wam mleko, a nie stały pokarm, bo nie mogliście go otrzymać." - Paweł używa tej samej metafory „mleka” i „stałego pokarmu”, która pojawia się w Liście do Hebrajczyków 5:12-14, odnosząc się do duchowej dojrzałości.
FAQ:
Co oznacza, że Jezus jest „arcykapłanem na wzór Melchizedeka”?
Jezus jest wiecznym arcykapłanem, podobnie jak Melchizedek, kapłanem bez początku i końca, co symbolizuje wyższość Jego wstawiennictwa przed Bogiem. (Hebrajczyków 5:6)
Jaka jest rola arcykapłana opisana w Liście do Hebrajczyków 5?
Arcykapłan ma obowiązek wstawiać się za ludźmi przed Bogiem, składając ofiary za grzechy, a Jezus wypełnia tę rolę doskonale. (Hebrajczyków 5:1-3)
Dlaczego autor Listu do Hebrajczyków nawołuje chrześcijan do dojrzewania w wierze?
Autor ostrzega przed koniecznością wzrastania w wierze, aby wierzący mogli lepiej zrozumieć głębokie sprawy Boże, zamiast trwać w stanie duchowej niedojrzałości (Hebrajczyków 5:12-14).
Jak Jezus nauczył się posłuszeństwa?
Jezus nauczył się posłuszeństwa przez cierpienie, doskonalił się dzięki doświadczeniom i wypełniał misję zbawienia ludzkości. (Hebrajczyków 5:8-9)
Jaka jest najważniejsza lekcja, jaką możemy wyciągnąć z postawy Jezusa jako arcykapłana?
Możemy się dowiedzieć, że dzięki swojej doskonałości i ofierze Jezus jest jedynym pośrednikiem między Bogiem a ludzkością, oferującym całkowite i wieczne zbawienie. (Hebrajczyków 5:9)
