1. ὅτι σὺν πᾶν τοῦτο ἔδωκα εἰς καρδίαν μου καὶ καρδία μου σὺν πᾶν εἶδεν τοῦτο ὡς οἱ δίκαιοι καὶ οἱ σοφοὶ καὶ ἐργασίαι αὐτῶν ἐν χειρὶ τοῦ θεοῦ καί γε ἀγάπην καί γε μῖσος οὐκ ἔστιν εἰδὼς ὁ ἄνθρωπος τὰ πάντα πρὸ προσώπου αὐτῶν
2. ματαιότης ἐν τοῖς πᾶσιν συνάντημα ἓν τῷ δικαίῳ καὶ τῷ ἀσεβεῖ τῷ ἀγαθῷ καὶ τῷ κακῷ καὶ τῷ καθαρῷ καὶ τῷ ἀκαθάρτῳ καὶ τῷ θυσιάζοντι καὶ τῷ μὴ θυσιάζοντι ὡς ὁ ἀγαθός ὧς ὁ ἁμαρτάνων ὧς ὁ ὀμνύων καθὼς ὁ τὸν ὅρκον φοβούμενος
3. τοῦτο πονηρὸν ἐν παντὶ πεποιημένῳ ὑπὸ τὸν ἥλιον ὅτι συνάντημα ἓν τοῖς πᾶσιν καί γε καρδία υἱῶν τοῦ ἀνθρώπου ἐπληρώθη πονηροῦ καὶ περιφέρεια ἐν καρδίᾳ αὐτῶν ἐν ζωῇ αὐτῶν καὶ ὀπίσω αὐτῶν πρὸς τοὺς νεκρούς
4. ὅτι τίς ὃς κοινωνεῖ πρὸς πάντας τοὺς ζῶντας ἔστιν ἐλπίς ὅτι ὁ κύων ὁ ζῶν αὐτὸς ἀγαθὸς ὑπὲρ τὸν λέοντα τὸν νεκρόν
5. ὅτι οἱ ζῶντες γνώσονται ὅτι ἀποθανοῦνται καὶ οἱ νεκροὶ οὔκ εἰσιν γινώσκοντες οὐδέν καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς ἔτι μισθός ὅτι ἐπελήσθη ἡ μνήμη αὐτῶν
6. καί γε ἀγάπη αὐτῶν καί γε μῖσος αὐτῶν καί γε ζῆλος αὐτῶν ἤδη ἀπώλετο καὶ μερὶς οὐκ ἔστιν αὐτοῖς ἔτι εἰς αἰῶνα ἐν παντὶ τῷ πεποιημένῳ ὑπὸ τὸν ἥλιον
7. δεῦρο φάγε ἐν εὐφροσύνῃ ἄρτον σου καὶ πίε ἐν καρδίᾳ ἀγαθῇ οἶνόν σου ὅτι ἤδη εὐδόκησεν ὁ θεὸς τὰ ποιήματά σου
8. ἐν παντὶ καιρῷ ἔστωσαν ἱμάτιά σου λευκά καὶ ἔλαιον ἐπὶ κεφαλήν σου μὴ ὑστερησάτω
9. ἰδὲ ζωὴν μετὰ γυναικός ἧς ἠγάπησας πάσας ἡμέρας ζωῆς ματαιότητός σου τὰς δοθείσας σοι ὑπὸ τὸν ἥλιον πάσας ἡμέρας ματαιότητός σου ὅτι αὐτὸ μερίς σου ἐν τῇ ζωῇ σου καὶ ἐν τῷ μόχθῳ σου ᾧ σὺ μοχθεῖς ὑπὸ τὸν ἥλιον
10. πάντα ὅσα ἂν εὕρῃ ἡ χείρ σου τοῦ ποιῆσαι ὡς ἡ δύναμίς σου ποίησον ὅτι οὐκ ἔστιν ποίημα καὶ λογισμὸς καὶ γνῶσις καὶ σοφία ἐν ᾅδῃ ὅπου σὺ πορεύῃ ἐκεῖ
11. ἐπέστρεψα καὶ εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον ὅτι οὐ τοῖς κούφοις ὁ δρόμος καὶ οὐ τοῖς δυνατοῖς ὁ πόλεμος καί γε οὐ τοῖς σοφοῖς ἄρτος καί γε οὐ τοῖς συνετοῖς πλοῦτος καί γε οὐ τοῖς γινώσκουσιν χάρις ὅτι καιρὸς καὶ ἀπάντημα συναντήσεται τοῖς πᾶσιν αὐτοῖς
12. ὅτι καί γε οὐκ ἔγνω ὁ ἄνθρωπος τὸν καιρὸν αὐτοῦ ὡς οἱ ἰχθύες οἱ θηρευόμενοι ἐν ἀμφιβλήστρῳ κακῷ καὶ ὡς ὄρνεα τὰ θηρευόμενα ἐν παγίδι ὡς αὐτὰ παγιδεύονται οἱ υἱοὶ τοῦ ἀνθρώπου εἰς καιρὸν πονηρόν ὅταν ἐπιπέσῃ ἐπ’ αὐτοὺς ἄφνω
13. καί γε τοῦτο εἶδον σοφίαν ὑπὸ τὸν ἥλιον καὶ μεγάλη ἐστὶν πρός με
14. πόλις μικρὰ καὶ ἄνδρες ἐν αὐτῇ ὀλίγοι καὶ ἔλθῃ ἐπ’ αὐτὴν βασιλεὺς μέγας καὶ κυκλώσῃ αὐτὴν καὶ οἰκοδομήσῃ ἐπ’ αὐτὴν χάρακας μεγάλους
15. καὶ εὕρῃ ἐν αὐτῇ ἄνδρα πένητα σοφόν καὶ διασώσει αὐτὸς τὴν πόλιν ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ καὶ ἄνθρωπος οὐκ ἐμνήσθη σὺν τοῦ ἀνδρὸς τοῦ πένητος ἐκείνου
16. καὶ εἶπα ἐγώ ἀγαθὴ σοφία ὑπὲρ δύναμιν καὶ σοφία τοῦ πένητος ἐξουδενωμένη καὶ λόγοι αὐτοῦ οὔκ εἰσιν ἀκουόμενοι
17. λόγοι σοφῶν ἐν ἀναπαύσει ἀκούονται ὑπὲρ κραυγὴν ἐξουσιαζόντων ἐν ἀφροσύναις
18. ἀγαθὴ σοφία ὑπὲρ σκεύη πολέμου καὶ ἁμαρτάνων εἷς ἀπολέσει ἀγαθωσύνην πολλήν
Przypisy:
9:1-2 - Autor rozważa suwerenność Boga nad życiem i śmiercią, podkreślając, że wszyscy, zarówno sprawiedliwi, jak i niegodziwi, podzielają ten sam los. Przypomina nam to o nieuchronności śmierci i potrzebie mądrego życia (zob. także Psalm 73:17 i List do Rzymian 14:10-12).
9:3-6 - Uświadomienie sobie, że ludzkie serce jest przepełnione złem i głupotą, uwydatnia kruchość życia. Śmierć, jako powszechne przeznaczenie, sprawia, że przyjemności życia stają się cenniejsze, skłaniając do refleksji nad tym, jak spędzamy nasze dni (zob. także Jk 4,14 i 1 P 1,24).
9:7-10 - Wezwanie do cieszenia się życiem i korzystania z Bożych błogosławieństw, takich jak jedzenie i radość, podkreśla wagę życia w pełni, nawet w obliczu niepewności. Wdzięczność powinna być odpowiedzią na Bożą hojność (zob. także Psalm 118:24 i 1 Tesaloniczan 5:16-18).
9:11-12 - Bieg życia nie zawsze sprzyja szybkim, a wojna silnym. To pokazuje, że okoliczności mogą być nieoczekiwane, a mądrość jest cenniejsza niż siła, bo życie jest pełne niespodzianek (zob. także Księgę Przysłów 21:30 i 1 List do Koryntian 1:25).
9:13-18 - Historia miasta uratowanego dzięki mądrości jednego człowieka pokazuje, że nawet mędrcy mogą zostać zignorowani. Mądrość, choć cenna, nie zawsze zostaje doceniona, co uwydatnia ulotność ludzkiego uznania (zob. także Mt 5,14-16 i Łk 16,15).
Wersety związane z Eclesiastes, 9:
Rozdział 9 Księgi Kaznodziei rozmyśla o śmierci i radości życia. Jak żyć w pełni w obliczu nieuchronności śmierci? Ten prowokacyjny tekst podkreśla równość wszystkich w obliczu śmierci i wagę wykorzystywania szans, jakie niesie życie. W rozdziale poruszono takie tematy, jak przypadek, krótkotrwałość życia oraz wartość pracy i relacji. Rozdział Kaznodziei 9 zachęca nas, abyśmy pomimo niepewności żyli z celem i radością. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które przemawiają do stymulujących refleksji tego trudnego rozdziału.
Hebrajczyków 9:27: "Podobnie, jak przeznaczeniem człowieka jest raz umrzeć, a potem stanąć przed sądem," - Werset ten potwierdza nieuchronność śmierci wspomnianą w Księdze Kaznodziei 9:2-3.
Kolosan 3:23: "Cokolwiek czynicie, róbcie to całym sercem, pracując dla Pana, a nie dla ludzi," - To wezwanie Pawła odzwierciedla radę zawartą w Kaznodziei 9:10, abyśmy pracowali ze wszystkich sił.
1 Koryntian 9:24: "Czy nie wiecie, że ze wszystkich, którzy biegną na stadionie, tylko jeden zdobywa nagrodę? Biegnij tak, aby dotrzeć do nagrody." - Ta analogia zaprezentowana przez Pawła przypomina obserwację z Kaznodziei 9:11 dotyczącą niepewności powodzenia.
Przysłów 21:22: "Mędrzec zdobywa miasto potężnych i burzy twierdzę, w której pokładają ufność." - Przysłowie to ilustruje moc mądrości wspomnianą w Księdze Kaznodziei 9:16-18.
Jakuba 3:5: "Podobnie język jest małym organem ciała, ale może się pochwalić wielkimi rzeczami. Zobacz, jak duży las zostaje podpalony przez zwykłą iskrę." - Ten fragment odzwierciedla temat z Kaznodziei 9:17-18 dotyczący mocy słów mędrca.
FAQ:
Jaki jest pogląd na śmierć w Księdze Koheleta 9?
Z rozdziału tego dowiadujemy się, że śmierć dotyka każdego, zarówno sprawiedliwych, jak i niegodziwych, dlatego powinniśmy cieszyć się życiem, póki je mamy. (Kaznodziei Salomona 9:2-6)
W jaki sposób Księga Koheleta 9 zachęca do radości w chwili obecnej?
Kaznodzieja naucza, że powinniśmy żyć z wdzięcznością, ciesząc się błogosławieństwami Boga, ponieważ życie jest krótkie i niepewne. (Kaznodziei Salomona 9:7-9)
Co oznacza powiedzenie, że „nie wystartowali szybcy ani nie wygrali walki silni”?
Oznacza to, że sukces zależy nie tylko od ludzkiego wysiłku, ale także od okoliczności i woli Boga. (Kaznodziei Salomona 9:11)
Dlaczego według Księgi Koheleta 9 mądrość jest lepsza od siły?
Mądrość może uratować miasto i przynieść rozwiązania, których nie zdoła dokonać brutalna siła. Mimo to często jest lekceważona. (Kaznodziei Salomona 9:16-18)
Czego uczy nas Księga Koheleta 9 na temat niepewności życia?
Życie jest nieprzewidywalne i nikt nie wie, co wydarzy się jutro. To skłania nas do polegania na Bogu i czerpania jak najwięcej z każdego dnia. (Kaznodziei Salomona 9:12)
