1. τίς οἶδεν σοφούς καὶ τίς οἶδεν λύσιν ῥήματος σοφία ἀνθρώπου φωτιεῖ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἀναιδὴς προσώπῳ αὐτοῦ μισηθήσεται
2. στόμα βασιλέως φύλαξον καὶ περὶ λόγου ὅρκου θεοῦ μὴ σπουδάσῃς
3. ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ πορεύσῃ μὴ στῇς ἐν λόγῳ πονηρῷ ὅτι πᾶν ὃ ἐὰν θελήσῃ ποιήσει
4. καθὼς λαλεῖ βασιλεὺς ἐξουσιάζων καὶ τίς ἐρεῖ αὐτῷ τί ποιήσεις
5. ὁ φυλάσσων ἐντολὴν οὐ γνώσεται ῥῆμα πονηρόν καὶ καιρὸν κρίσεως γινώσκει καρδία σοφοῦ
6. ὅτι παντὶ πράγματι ἔστιν καιρὸς καὶ κρίσις ὅτι γνῶσις τοῦ ἀνθρώπου πολλὴ ἐπ’ αὐτόν
7. ὅτι οὐκ ἔστιν γινώσκων τί τὸ ἐσόμενον ὅτι καθὼς ἔσται τίς ἀναγγελεῖ αὐτῷ
8. οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος ἐξουσιάζων ἐν πνεύματι τοῦ κωλῦσαι σὺν τὸ πνεῦμα καὶ οὐκ ἔστιν ἐξουσία ἐν ἡμέρᾳ τοῦ θανάτου καὶ οὐκ ἔστιν ἀποστολὴ ἐν τῷ πολέμῳ καὶ οὐ διασώσει ἀσέβεια τὸν παρ’ αὐτῆς
9. καὶ σὺν πᾶν τοῦτο εἶδον καὶ ἔδωκα τὴν καρδίαν μου εἰς πᾶν ποίημα ὃ πεποίηται ὑπὸ τὸν ἥλιον τὰ ὅσα ἐξουσιάσατο ὁ ἄνθρωπος ἐν ἀνθρώπῳ τοῦ κακῶσαι αὐτόν
10. καὶ τότε εἶδον ἀσεβεῖς εἰς τάφους εἰσαχθέντας καὶ ἐκ τόπου ἁγίου ἐπορεύθησαν καὶ ἐπῃνέθησαν ἐν τῇ πόλει ὅτι οὕτως ἐποίησαν καί γε τοῦτο ματαιότης
11. ὅτι οὐκ ἔστιν γινομένη ἀντίρρησις ἀπὸ τῶν ποιούντων τὸ πονηρὸν ταχύ διὰ τοῦτο ἐπληροφορήθη καρδία υἱῶν τοῦ ἀνθρώπου ἐν αὐτοῖς τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρόν
12. ὃς ἥμαρτεν ἐποίησεν τὸ πονηρὸν ἀπὸ τότε καὶ ἀπὸ μακρότητος αὐτῷ ὅτι καί γε γινώσκω ἐγὼ ὅτι ἔσται ἀγαθὸν τοῖς φοβουμένοις τὸν θεόν ὅπως φοβῶνται ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ
13. καὶ ἀγαθὸν οὐκ ἔσται τῷ ἀσεβεῖ καὶ οὐ μακρυνεῖ ἡμέρας ἐν σκιᾷ ὃς οὐκ ἔστιν φοβούμενος ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ
14. ἔστιν ματαιότης ἣ πεποίηται ἐπὶ τῆς γῆς ὅτι εἰσὶ δίκαιοι ὅτι φθάνει πρὸς αὐτοὺς ὡς ποίημα τῶν ἀσεβῶν καὶ εἰσὶν ἀσεβεῖς ὅτι φθάνει πρὸς αὐτοὺς ὡς ποίημα τῶν δικαίων εἶπα ὅτι καί γε τοῦτο ματαιότης
15. καὶ ἐπῄνεσα ἐγὼ σὺν τὴν εὐφροσύνην ὅτι οὐκ ἔστιν ἀγαθὸν τῷ ἀνθρώπῳ ὑπὸ τὸν ἥλιον ὅτι εἰ μὴ τοῦ φαγεῖν καὶ τοῦ πιεῖν καὶ τοῦ εὐφρανθῆναι καὶ αὐτὸ συμπροσέσται αὐτῷ ἐν μόχθῳ αὐτοῦ ἡμέρας ζωῆς αὐτοῦ ὅσας ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς ὑπὸ τὸν ἥλιον
16. ἐν οἷς ἔδωκα τὴν καρδίαν μου τοῦ γνῶναι σοφίαν καὶ τοῦ ἰδεῖν τὸν περισπασμὸν τὸν πεποιημένον ἐπὶ τῆς γῆς ὅτι καί γε ἐν ἡμέρᾳ καὶ ἐν νυκτὶ ὕπνον ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ οὐκ ἔστιν βλέπων
17. καὶ εἶδον σὺν πάντα τὰ ποιήματα τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ δυνήσεται ἄνθρωπος τοῦ εὑρεῖν σὺν τὸ ποίημα τὸ πεποιημένον ὑπὸ τὸν ἥλιον ὅσα ἂν μοχθήσῃ ὁ ἄνθρωπος τοῦ ζητῆσαι καὶ οὐχ εὑρήσει καί γε ὅσα ἂν εἴπῃ ὁ σοφὸς τοῦ γνῶναι οὐ δυνήσεται τοῦ εὑρεῖν
Przypisy:
8:1 - Mądrość przemienia twarz człowieka i zmienia jego postawę. Ci, którzy kroczą w mądrości i bojaźni Bożej, odzwierciedlają w swoim życiu boski pokój i światło (zob. także Księgę Przysłów 3:13-18 i Księgę Daniela 12:3).
8:6-7 - Na wszystko jest czas, a człowiek nie zna przyszłości. Niepewność życia powinna prowadzić nas do zaufania Bożemu planowi, a nie naszemu własnemu zrozumieniu (zob. także Księga Koheleta 3:1 i Ewangelia Mateusza 6:34).
08:11 - Gdy kara nie następuje natychmiast, ludzie są kuszeni do czynienia zła. Odzwierciedla to wagę sprawiedliwości i boskiej dyscypliny jako środków powstrzymujących niegodziwość (zob. także Rzymian 2:4-5 i Galacjan 6:7-8).
8:12-13 - Choć niegodziwym wydaje się dobrze prosperować, autor twierdzi, że najlepiej bać się Boga, gdyż ostateczny los sprawiedliwych jest ich prawdziwą nagrodą. Boska sprawiedliwość, choć często opóźniana, jest pewna (zob. także Psalm 37:1-2 i Malachiasza 3:16-18).
8:16-17 - Autor konkluduje, że dzieło Boże jest niepojęte dla ludzkiego oka. Nawet przy wszelkich naszych wysiłkach nigdy w pełni nie zrozumiemy dróg Boga, które wzywają nas do pokory i zaufania (zob. także Izajasz 55,8-9 i Rzymian 11,33-34).
Wersety związane z Eclesiastes, 8:
Rozdział 8 Księgi Kaznodziei zawiera rozważania na temat władzy, sprawiedliwości i tajemnic życia. Jak powinniśmy się zachować w obliczu władzy i niepewności? Ten wnikliwy tekst bada relacje z władzami, widoczne opóźnienia w wymierzaniu sprawiedliwości i granice ludzkiego zrozumienia Bożych dróg. Rozdział porusza takie tematy, jak posłuszeństwo, kara i nieprzewidywalność życia. 8 rozdział Kaznodziei rzuca nam wyzwanie, abyśmy zaufali Bogu pomimo pozornych sprzeczności istnienia. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które pokrywają się z głębokimi spostrzeżeniami zawartymi w tym dającym do myślenia rozdziale.
Rzymian 13:1: "Każdy musi podporządkować się władzom państwowym, gdyż nie ma władzy, która nie pochodzi od Boga; istniejące władze zostały przez niego ustanowione." - Ten fragment Pawła odzwierciedla radę zawartą w Kaznodziei 8:2-5 dotyczącą posłuszeństwa królowi.
Psalmy 73:16-17: "Kiedy próbowałem to wszystko zrozumieć, było to dla mnie bardzo trudne, dopóki nie wszedłem do świątyni Bożej i wtedy nie zrozumiałem losu niegodziwych." - Psalm ten nawiązuje do tematu z Kaznodziei 8:16-17, mówiącego o trudnościach w zrozumieniu dróg Bożych.
2 Piotra 3:9: "Pan nie zwleka z wypełnieniem swojej obietnicy, jak sądzą niektórzy. Wręcz przeciwnie, okazuje wam cierpliwość, nie chcąc, aby ktokolwiek zginął, ale aby wszyscy przyszli do pokuty." - Werset ten oferuje perspektywę na widoczne opóźnienie Bożej sprawiedliwości, o którym mowa w Kaznodziei 8:11.
Przysłów 10:27: "Bojaźń Pańska przedłuża życie, lecz życie bezbożnych skraca." - Przysłowie to kontrastuje z obserwacją z Kaznodziei 8:12-13 dotyczącą pozornego dobrobytu niegodziwych.
Izajasza 55:8-9: "Bo myśli moje nie są myślami waszymi i wasze drogi moimi drogami – wyrocznia Pana. „Jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi są wyższe niż wasze drogi i moje myśli niż wasze myśli”." - Ten fragment odzwierciedla temat z Kaznodziei 8:17 dotyczący niezrozumiałości dzieł Bożych.
FAQ:
Czego uczy nas Księga Koheleta 8 na temat posłuszeństwa wobec króla?
Uczy, że musimy być posłuszni władzom, ponieważ zostały ustanowione przez Boga, a bunt może mieć negatywne konsekwencje. (Kaznodziei Salomona 8:2-5)
W jaki sposób Księga Koheleta 8 opisuje pozorną bezkarność niegodziwych?
Choć pozornie niegodziwym wiedzie się dobrze, Kaznodzieja zapewnia nas, że Bóg osądzi każdego w swoim czasie. (Kaznodziei Salomona 8:11-13)
Co oznacza stwierdzenie, że „serca synów ludzkich są pełne zła”?
Oznacza to, że ludzka natura jest skłonna do grzechu, ponieważ bez bojaźni Bożej serce napełnia się złem i buntem. (Kaznodziei Salomona 8:11)
Jaki jest wniosek płynący z Księgi Koheleta 8 na temat tajemnic Boga?
Człowiek nigdy w pełni nie zrozumie dzieł Boga, choćby nie wiem jak się starał. Jego plan wykracza poza ludzkie pojmowanie. (Kaznodziei Salomona 8:16-17)
Czego uczy nas Księga Koheleta 8 na temat cieszenia się życiem?
Kaznodzieja zachęca do radości w teraźniejszości, ponieważ nie ma gwarancji na przyszłość. Radość z Bożych błogosławieństw jest mądra (Kaznodziei Salomona 8:15).
