1. μὴ σπεῦδε ἐπὶ στόματί σου καὶ καρδία σου μὴ ταχυνάτω τοῦ ἐξενέγκαι λόγον πρὸ προσώπου τοῦ θεοῦ ὅτι ὁ θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ σὺ ἐπὶ τῆς γῆς ἐπὶ τούτῳ ἔστωσαν οἱ λόγοι σου ὀλίγοι
2. ὅτι παραγίνεται ἐνύπνιον ἐν πλήθει περισπασμοῦ καὶ φωνὴ ἄφρονος ἐν πλήθει λόγων
3. καθὼς ἂν εὔξῃ εὐχὴν τῷ θεῷ μὴ χρονίσῃς τοῦ ἀποδοῦναι αὐτήν ὅτι οὐκ ἔστιν θέλημα ἐν ἄφροσιν σὺν ὅσα ἐὰν εὔξῃ ἀπόδος
4. ἀγαθὸν τὸ μὴ εὔξασθαί σε ἢ τὸ εὔξασθαί σε καὶ μὴ ἀποδοῦναι
5. μὴ δῷς τὸ στόμα σου τοῦ ἐξαμαρτῆσαι τὴν σάρκα σου καὶ μὴ εἴπῃς πρὸ προσώπου τοῦ θεοῦ ὅτι ἄγνοιά ἐστιν ἵνα μὴ ὀργισθῇ ὁ θεὸς ἐπὶ φωνῇ σου καὶ διαφθείρῃ τὰ ποιήματα χειρῶν σου
6. ὅτι ἐν πλήθει ἐνυπνίων καὶ ματαιότητες καὶ λόγοι πολλοί ὅτι σὺν τὸν θεὸν φοβοῦ
7. ἐὰν συκοφαντίαν πένητος καὶ ἁρπαγὴν κρίματος καὶ δικαιοσύνης ἴδῃς ἐν χώρᾳ μὴ θαυμάσῃς ἐπὶ τῷ πράγματι ὅτι ὑψηλὸς ἐπάνω ὑψηλοῦ φυλάξαι καὶ ὑψηλοὶ ἐπ’ αὐτούς
8. καὶ περισσεία γῆς ἐν παντί ἐστι βασιλεὺς τοῦ ἀγροῦ εἰργασμένου
9. ἀγαπῶν ἀργύριον οὐ πλησθήσεται ἀργυρίου καὶ τίς ἠγάπησεν ἐν πλήθει αὐτῶν γένημα καί γε τοῦτο ματαιότης
10. ἐν πλήθει τῆς ἀγαθωσύνης ἐπληθύνθησαν ἔσθοντες αὐτήν καὶ τί ἀνδρεία τῷ παρ’ αὐτῆς ὅτι ἀλλ’ ἢ τοῦ ὁρᾶν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ
11. γλυκὺς ὕπνος τοῦ δούλου εἰ ὀλίγον καὶ εἰ πολὺ φάγεται καὶ τῷ ἐμπλησθέντι τοῦ πλουτῆσαι οὐκ ἔστιν ἀφίων αὐτὸν τοῦ ὑπνῶσαι
12. ἔστιν ἀρρωστία ἣν εἶδον ὑπὸ τὸν ἥλιον πλοῦτον φυλασσόμενον τῷ παρ’ αὐτοῦ εἰς κακίαν αὐτοῦ
13. καὶ ἀπολεῖται ὁ πλοῦτος ἐκεῖνος ἐν περισπασμῷ πονηρῷ καὶ ἐγέννησεν υἱόν καὶ οὐκ ἔστιν ἐν χειρὶ αὐτοῦ οὐδέν
14. καθὼς ἐξῆλθεν ἀπὸ γαστρὸς μητρὸς αὐτοῦ γυμνός ἐπιστρέψει τοῦ πορευθῆναι ὡς ἥκει καὶ οὐδὲν οὐ λήμψεται ἐν μόχθῳ αὐτοῦ ἵνα πορευθῇ ἐν χειρὶ αὐτοῦ
15. καί γε τοῦτο πονηρὰ ἀρρωστία ὥσπερ γὰρ παρεγένετο οὕτως καὶ ἀπελεύσεται καὶ τίς περισσεία αὐτῷ ᾗ μοχθεῖ εἰς ἄνεμον
16. καί γε πᾶσαι αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ἐν σκότει καὶ πένθει καὶ θυμῷ πολλῷ καὶ ἀρρωστίᾳ καὶ χόλῳ
17. ἰδοὺ ὃ εἶδον ἐγὼ ἀγαθόν ὅ ἐστιν καλόν τοῦ φαγεῖν καὶ τοῦ πιεῖν καὶ τοῦ ἰδεῖν ἀγαθωσύνην ἐν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ ᾧ ἐὰν μοχθῇ ὑπὸ τὸν ἥλιον ἀριθμὸν ἡμερῶν ζωῆς αὐτοῦ ὧν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεός ὅτι αὐτὸ μερὶς αὐτοῦ
18. καί γε πᾶς ὁ ἄνθρωπος ᾧ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς πλοῦτον καὶ ὑπάρχοντα καὶ ἐξουσίασεν αὐτὸν τοῦ φαγεῖν ἀπ’ αὐτοῦ καὶ τοῦ λαβεῖν τὸ μέρος αὐτοῦ καὶ τοῦ εὐφρανθῆναι ἐν μόχθῳ αὐτοῦ τοῦτο δόμα θεοῦ ἐστιν
19. ὅτι οὐ πολλὰ μνησθήσεται τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ ὅτι ὁ θεὸς περισπᾷ αὐτὸν ἐν εὐφροσύνῃ καρδίας αὐτοῦ
Przypisy:
5:1-2 - Autor zaleca ostrożność w mówieniu i składaniu obietnic przed Bogiem. Słowa mają moc, a szacunek w obecności Boga jest niezbędny. Bóg ceni szczerość w uwielbieniu i modlitwie (zob. także Mt 6,7-8 i Jk 1,19).
5:4-5 - Dotrzymywanie ślubów złożonych Bogu jest kluczową zasadą. Złamanie obietnic może mieć konsekwencje duchowe, pokazując, że lepiej nie obiecywać, niż obiecać i nie spełnić obietnicy (zob. także Pwt 23,21 i Mt 5,33-37).
05:10 - Nieustanne dążenie do bogactwa nigdy nie przynosi pełnego zaspokojenia. Miłość do pieniędzy może prowadzić do nienasyconego cyklu pożądania, kontrastującego z prawdziwą radością pochodzącą od Boga (zob. także 1 Tm 6,9-10 i Łk 12,15).
05:12 - Uczciwa praca przynosi pokój, podczas gdy zgromadzone bogactwo często przynosi niepokój i zmartwienia. To podkreśla wagę zadowolenia z tego, co daje Bóg (zob. również Księga Przysłów 3:24 i List do Filipian 4:11-12).
5:18-20 - Autorka dowodzi, że prawdziwe błogosławieństwo tkwi w czerpaniu radości z pracy i błogosławieństw, które zapewnia Bóg. Zadowolenie z Boga jest kluczem do pełnego i sensownego życia (zob. także 1 Tymoteusza 6:6-8 i Psalm 128:2).
Wersety związane z Eclesiastes, 5:
Rozdział 5 Księgi Kaznodziei ostrzega przed oddawaniem czci Bogu i korzystaniem z bogactwa. Jak powinniśmy się zachować w obliczu tego, co boskie i materialne? Ten mądry tekst zawiera porady dotyczące oddawania czci Bogu, ślubów i zarządzania majątkiem. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak uczciwość w obietnicach, niebezpieczeństwa związane z chciwością i satysfakcją z tego, co się ma. Rozdział Kaznodziei 5 przypomina nam, jak ważne jest zrównoważone i bogobojne życie. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które pogłębiają istotne lekcje zawarte w tym pouczającym rozdziale.
Mateusza 6:7: "A kiedy się modlicie, nie powtarzajcie ciągle tego samego, jak to robią poganie. Myślą, że niezależnie od tego, jak dużo będą mówić, zostaną wysłuchani." - Odzwierciedla radę zawartą w Kaznodziei 5:2, aby w rozmowie z Bogiem okazywać szacunek i nie spieszyć się.
Jakuba 5:12: "Przede wszystkim, bracia moi, nie przysięgajcie ani na niebo, ani na ziemię, ani na nic innego. Niech wasze tak będzie tak, a wasze nie będzie nie, abyście nie popadli w potępienie." - Przypomina ostrzeżenie z Kaznodziei 5:4-5 dotyczące wypełniania ślubów złożonych Bogu.
1 Tymoteusza 6:10: "Bo miłość do pieniędzy jest korzeniem wszelkiego zła. Niektórzy ludzie z pożądliwości pieniędzy odeszli od wiary i doświadczyli wielu cierpień." - Potwierdza obserwację Kaznodziei na temat niebezpieczeństw związanych z bogactwem.
Mateusza 6:19-20: "Nie gromadźcie sobie skarbów na ziemi, gdzie mól i rdza niszczą i gdzie złodzieje włamują się i kradną. Gromadźcie sobie jednak skarby w niebie, gdzie mól i rdza nie niszczą i gdzie złodzieje nie włamują się i nie kradną." - Oferuje alternatywną perspektywę dla gromadzenia bogactwa omawianego w Kaznodziei.
Przysłów 30:8-9: "Trzymaj kłamstwo i fałsz przede mną; nie dawaj mi ani ubóstwa, ani bogactwa; daj mi tylko tyle jedzenia, ile potrzebuję. Jeśli nie, być może będę zbyt zadowolony i wyprę się ciebie i zapytam: „Kim jest Pan?” A może stanę się zbyt biedny i będę kraść, hańbiąc w ten sposób imię mojego Boga." - Uzupełnia rozważania Kaznodziei na temat bogactwa i ubóstwa.
FAQ:
Jakiego ostrzeżenia udziela Salomon w kwestii ślubów składanych Bogu?
Uczy, że lepiej nie składać ślubów, niż je składać i nie spełniać, ponieważ Bóg wymaga zaangażowania. (Kaznodziei Salomona 5:4-5)
W jaki sposób Salomon ostrzega przed słowami przed Bogiem?
Uczy nas, abyśmy nie byli pochopni w mówieniu do Boga, ponieważ On jest w niebie, a my na ziemi. (Kaznodziei Salomona 5:2)
Co Księga Koheleta 5 mówi o miłości pieniędzy?
Salomon ostrzega, że ci, którzy kochają pieniądze, nigdy nie są nasyceni, gdyż bogactwo nie daje prawdziwego zadowolenia. (Kaznodziei Salomona 5:10)
W jaki sposób rozdział porusza kwestię suwerenności Boga nad bogactwem?
Bóg daje bogactwo niektórym, lecz nie zawsze pozwala im się nim cieszyć, pokazując, że prawdziwa radość pochodzi od Niego. (Kaznodziei Salomona 5:18-19)
Jakie jest właściwe podejście do pracy i bogactwa?
Salomon naucza, że korzystanie z owoców swojej pracy i zadowolenie z tego, co się posiada, jest darem od Boga. (Kaznodziei Salomona 5:19-20)
