Provérbios, 29
1. κρείσσων ἀνὴρ ἐλέγχων ἀνδρὸς σκληροτραχήλου ἐξαπίνης γὰρ φλεγομένου αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἴασις
1. Viro qui corripientem dura cervice contemnit, repentinus ei superveniet interitus, et eum sanitas non sequetur.
2. ἐγκωμιαζομένων δικαίων εὐφρανθήσονται λαοί ἀρχόντων δὲ ἀσεβῶν στένουσιν ἄνδρες
2. In multiplicatione justorum lætabitur vulgus ; cum impii sumpserint principatum, gemet populus.
3. ἀνδρὸς φιλοῦντος σοφίαν εὐφραίνεται πατὴρ αὐτοῦ ὃς δὲ ποιμαίνει πόρνας ἀπολεῖ πλοῦτον
3. Vir qui amat sapientiam lætificat patrem suum ; qui autem nutrit scorta perdet substantiam.
4. βασιλεὺς δίκαιος ἀνίστησιν χώραν ἀνὴρ δὲ παράνομος κατασκάπτει
4. Rex justus erigit terram ; vir avarus destruet eam.
5. ὃς παρασκευάζεται ἐπὶ πρόσωπον τοῦ ἑαυτοῦ φίλου δίκτυον περιβάλλει αὐτὸ τοῖς ἑαυτοῦ ποσίν
5. Homo qui blandis fictisque sermonibus loquitur amico suo rete expandit gressibus ejus.
6. ἁμαρτάνοντι ἀνδρὶ μεγάλη παγίς δίκαιος δὲ ἐν χαρᾷ καὶ ἐν εὐφροσύνῃ ἔσται
6. Peccantem virum iniquum involvet laqueus, et justus laudabit atque gaudebit.
7. ἐπίσταται δίκαιος κρίνειν πενιχροῖς ὁ δὲ ἀσεβὴς οὐ συνήσει γνῶσιν καὶ πτωχῷ οὐχ ὑπάρχει νοῦς ἐπιγνώμων
7. Novit justus causam pauperum ; impius ignorat scientiam.
8. ἄνδρες λοιμοὶ ἐξέκαυσαν πόλιν σοφοὶ δὲ ἀπέστρεψαν ὀργήν
8. Homines pestilentes dissipant civitatem ; sapientes vero avertunt furorem.
9. ἀνὴρ σοφὸς κρίνει ἔθνη ἀνὴρ δὲ φαῦλος ὀργιζόμενος καταγελᾶται καὶ οὐ καταπτήσσει
9. Vir sapiens si cum stulto contenderit, sive irascatur, sive rideat, non inveniet requiem.
10. ἄνδρες αἱμάτων μέτοχοι μισήσουσιν ὅσιον οἱ δὲ εὐθεῖς ἐκζητήσουσιν ψυχὴν αὐτοῦ
10. Viri sanguinum oderunt simplicem ; justi autem quærunt animam ejus.
11. ὅλον τὸν θυμὸν αὐτοῦ ἐκφέρει ἄφρων σοφὸς δὲ ταμιεύεται κατὰ μέρος
11. Totum spiritum suum profert stultus ; sapiens differt, et reservat in posterum.
12. βασιλέως ὑπακούοντος λόγον ἄδικον πάντες οἱ ὑπ’ αὐτὸν παράνομοι
12. Princeps qui libenter audit verba mendacii, omnes ministros habet impios.
13. δανιστοῦ καὶ χρεοφειλέτου ἀλλήλοις συνελθόντων ἐπισκοπὴν ποιεῖται ἀμφοτέρων ὁ κύριος
13. Pauper et creditor obviaverunt sibi: utriusque illuminator est Dominus.
14. βασιλέως ἐν ἀληθείᾳ κρίνοντος πτωχοὺς ὁ θρόνος αὐτοῦ εἰς μαρτύριον κατασταθήσεται
14. Rex qui judicat in veritate pauperes, thronus ejus in æternum firmabitur.
15. πληγαὶ καὶ ἔλεγχοι διδόασιν σοφίαν παῖς δὲ πλανώμενος αἰσχύνει γονεῖς αὐτοῦ
15. Virga atque correptio tribuit sapientiam ; puer autem qui dimittitur voluntati suæ confundit matrem suam.
16. πολλῶν ὄντων ἀσεβῶν πολλαὶ γίνονται ἁμαρτίαι οἱ δὲ δίκαιοι ἐκείνων πιπτόντων κατάφοβοι γίνονται
16. In multiplicatione impiorum multiplicabuntur scelera, et justi ruinas eorum videbunt.
17. παίδευε υἱόν σου καὶ ἀναπαύσει σε καὶ δώσει κόσμον τῇ ψυχῇ σου
17. Erudi filium tuum, et refrigerabit te, et dabit delicias animæ tuæ.
18. οὐ μὴ ὑπάρξῃ ἐξηγητὴς ἔθνει παρανόμῳ ὁ δὲ φυλάσσων τὸν νόμον μακαριστός
18. Cum prophetia defecerit, dissipabitur populus ; qui vero custodit legem beatus est.
19. λόγοις οὐ παιδευθήσεται οἰκέτης σκληρός ἐὰν γὰρ καὶ νοήσῃ ἀλλ’ οὐχ ὑπακούσεται
19. Servus verbis non potest erudiri, quia quod dicis intelligit, et respondere contemnit.
20. ἐὰν ἴδῃς ἄνδρα ταχὺν ἐν λόγοις γίνωσκε ὅτι ἐλπίδα ἔχει μᾶλλον ἄφρων αὐτοῦ
20. Vidisti hominem velocem ad loquendum? stultitia magis speranda est quam illius correptio.
21. ὃς κατασπαταλᾷ ἐκ παιδός οἰκέτης ἔσται ἔσχατον δὲ ὀδυνηθήσεται ἐφ’ ἑαυτῷ
21. Qui delicate a pueritia nutrit servum suum postea sentiet eum contumacem.
22. ἀνὴρ θυμώδης ὀρύσσει νεῖκος ἀνὴρ δὲ ὀργίλος ἐξώρυξεν ἁμαρτίας
22. Vir iracundus provocat rixas, et qui ad indignandum facilis est erit ad peccandum proclivior.
23. ὕβρις ἄνδρα ταπεινοῖ τοὺς δὲ ταπεινόφρονας ἐρείδει δόξῃ κύριος
23. Superbum sequitur humilitas, et humilem spiritu suscipiet gloria.
24. ὃς μερίζεται κλέπτῃ μισεῖ τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν ἐὰν δὲ ὅρκου προτεθέντος ἀκούσαντες μὴ ἀναγγείλωσιν
24. Qui cum fure participat odit animam suam ; adjurantem audit, et non indicat.
25. φοβηθέντες καὶ αἰσχυνθέντες ἀνθρώπους ὑπεσκελίσθησαν ὁ δὲ πεποιθὼς ἐπὶ κύριον εὐφρανθήσεται ἀσέβεια ἀνδρὶ δίδωσιν σφάλμα ὃς δὲ πέποιθεν ἐπὶ τῷ δεσπότῃ σωθήσεται
25. Qui timet hominem cito corruet ; qui sperat in Domino sublevabitur.
26. πολλοὶ θεραπεύουσιν πρόσωπα ἡγουμένων παρὰ δὲ κυρίου γίνεται τὸ δίκαιον ἀνδρί
26. Multi requirunt faciem principis, et judicium a Domino egreditur singulorum.
27. βδέλυγμα δικαίοις ἀνὴρ ἄδικος βδέλυγμα δὲ ἀνόμῳ κατευθύνουσα ὁδός LXX Relocates Proverbs 31:10–31 After Proverbs 29:27
27. Abominantur justi virum impium, et abominantur impii eos qui in recta sunt via. Verbum custodiens filius extra perditionem erit.
