Jó, 36
1. προσθεὶς δὲ Ελιους ἔτι λέγει
1. Addens quoque Eliu, hæc locutus est:
2. μεῖνόν με μικρὸν ἔτι ἵνα διδάξω σε ἔτι γὰρ ἐν ἐμοί ἐστιν λέξις
2. Sustine me paululum, et indicabo tibi: adhuc enim habeo quod pro Deo loquar.
3. ἀναλαβὼν τὴν ἐπιστήμην μου μακρὰν ἔργοις δέ μου δίκαια ἐρῶ
3. Repetam scientiam meam a principio, et operatorem meum probabo justum.
4. ἐπ’ ἀληθείας καὶ οὐκ ἄδικα ῥήματα ἀδίκως συνίεις
4. Vere enim absque mendacio sermones mei, et perfecta scientia probabitur tibi.
5. γίγνωσκε δὲ ὅτι ὁ κύριος οὐ μὴ ἀποποιήσηται τὸν ἄκακον δυνατὸς ἰσχύι καρδίας
5. Deus potentes non abjicit, cum et ipse sit potens:
6. ἀσεβῆ οὐ μὴ ζωοποιήσει καὶ κρίμα πτωχῶν δώσει
6. sed non salvat impios, et judicium pauperibus tribuit.
7. οὐκ ἀφελεῖ ἀπὸ δικαίου ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ μετὰ βασιλέων εἰς θρόνον καὶ καθιεῖ αὐτοὺς εἰς νεῖκος καὶ ὑψωθήσονται
7. Non auferet a justo oculos suos: et reges in solio collocat in perpetuum, et illi eriguntur.
8. καὶ εἰ πεπεδημένοι ἐν χειροπέδαις συσχεθήσονται ἐν σχοινίοις πενίας
8. Et si fuerint in catenis, et vinciantur funibus paupertatis,
9. καὶ ἀναγγελεῖ αὐτοῖς τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ τὰ παραπτώματα αὐτῶν ὅτι ἰσχύσουσιν
9. indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerunt.
10. ἀλλὰ τοῦ δικαίου εἰσακούσεται καὶ εἶπεν ὅτι ἐπιστραφήσονται ἐξ ἀδικίας
10. Revelabit quoque aurem eorum, ut corripiat: et loquetur, ut revertantur ab iniquitate.
11. ἐὰν ἀκούσωσιν καὶ δουλεύσωσιν συντελέσουσιν τὰς ἡμέρας αὐτῶν ἐν ἀγαθοῖς καὶ τὰ ἔτη αὐτῶν ἐν εὐπρεπείαις
11. Si audierint et observaverint, complebunt dies suos in bono, et annos suos in gloria:
12. ἀσεβεῖς δὲ οὐ διασῴζει παρὰ τὸ μὴ βούλεσθαι εἰδέναι αὐτοὺς τὸν κύριον καὶ διότι νουθετούμενοι ἀνήκοοι ἦσαν
12. si autem non audierint, transibunt per gladium, et consumentur in stultitia.
13. καὶ ὑποκριταὶ καρδίᾳ τάξουσιν θυμόν οὐ βοήσονται ὅτι ἔδησεν αὐτούς
13. Simulatores et callidi provocant iram Dei, neque clamabunt cum vincti fuerint.
14. ἀποθάνοι τοίνυν ἐν νεότητι ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἡ δὲ ζωὴ αὐτῶν τιτρωσκομένη ὑπὸ ἀγγέλων
14. Morietur in tempestate anima eorum, et vita eorum inter effeminatos.
15. ἀνθ’ ὧν ἔθλιψαν ἀσθενῆ καὶ ἀδύνατον κρίμα δὲ πραέων ἐκθήσει
15. Eripiet de angustia sua pauperem, et revelabit in tribulatione aurem ejus.
16. καὶ προσέτι ἠπάτησέν σε ἐκ στόματος ἐχθροῦ ἄβυσσος κατάχυσις ὑποκάτω αὐτῆς καὶ κατέβη τράπεζά σου πλήρης πιότητος
16. Igitur salvabit te de ore angusto latissime, et non habente fundamentum subter se: requies autem mensæ tuæ erit plena pinguedine.
17. οὐχ ὑστερήσει δὲ ἀπὸ δικαίων κρίμα
17. Causa tua quasi impii judicata est: causam judiciumque recipies.
18. θυμὸς δὲ ἐπ’ ἀσεβεῖς ἔσται δι’ ἀσέβειαν δώρων ὧν ἐδέχοντο ἐπ’ ἀδικίαις
18. Non te ergo superet ira ut aliquem opprimas: nec multitudo donorum inclinet te.
19. μή σε ἐκκλινάτω ἑκὼν ὁ νοῦς δεήσεως ἐν ἀνάγκῃ ὄντων ἀδυνάτων καὶ πάντας τοὺς κραταιοῦντας ἰσχύν
19. Depone magnitudinem tuam absque tribulatione, et omnes robustos fortitudine.
20. μὴ ἐξελκύσῃς τὴν νύκτα τοῦ ἀναβῆναι λαοὺς ἀντ’ αὐτῶν
20. Ne protrahas noctem, ut ascendant populi pro eis.
21. ἀλλὰ φύλαξαι μὴ πράξῃς ἄτοπα ἐπὶ τοῦτον γὰρ ἐξείλω ἀπὸ πτωχείας
21. Cave ne declines ad iniquitatem: hanc enim cœpisti sequi post miseriam.
22. ἰδοὺ ὁ ἰσχυρὸς κραταιώσει ἐν ἰσχύι αὐτοῦ τίς γάρ ἐστιν κατ’ αὐτὸν δυνάστης
22. Ecce Deus excelsus in fortitudine sua, et nullus ei similis in legislatoribus.
23. τίς δέ ἐστιν ὁ ἐτάζων αὐτοῦ τὰ ἔργα ἢ τίς ὁ εἴπας ἔπραξεν ἄδικα
23. Quis poterit scrutari vias ejus? aut quis potest ei dicere: Operatus es iniquitatem?
24. μνήσθητι ὅτι μεγάλα ἐστὶν αὐτοῦ τὰ ἔργα ὧν ἦρξαν ἄνδρες
24. Memento quod ignores opus ejus, de quo cecinerunt viri.
25. πᾶς ἄνθρωπος εἶδεν ἐν ἑαυτῷ ὅσοι τιτρωσκόμενοί εἰσιν βροτοί
25. Omnes homines vident eum: unusquisque intuetur procul.
26. ἰδοὺ ὁ ἰσχυρὸς πολύς καὶ οὐ γνωσόμεθα ἀριθμὸς ἐτῶν αὐτοῦ καὶ ἀπέραντος
26. Ecce Deus magnus vincens scientiam nostram: numerus annorum ejus inæstimabilis.
27. ἀριθμηταὶ δὲ αὐτῷ σταγόνες ὑετοῦ καὶ ἐπιχυθήσονται ὑετῷ εἰς νεφέλην
27. Qui aufert stillas pluviæ, et effundit imbres ad instar gurgitum,
28. ῥυήσονται παλαιώματα ἐσκίασεν δὲ νέφη ἐπὶ ἀμυθήτων βροτῶν (28a) ὥραν ἔθετο κτήνεσιν οἴδασιν δὲ κοίτης τάξιν (28b) ἐπὶ τούτοις πᾶσιν οὐκ ἐξίσταταί σου ἡ διάνοια οὐδὲ διαλλάσσεταί σου ἡ καρδία ἀπὸ σώματος
28. qui de nubibus fluunt quæ prætexunt cuncta desuper.
29. καὶ ἐὰν συνῇ ἀπεκτάσεις νεφέλης ἰσότητα σκηνῆς αὐτοῦ
29. Si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum,
30. ἰδοὺ ἐκτείνει ἐπ’ αὐτὸν ηδω καὶ ῥιζώματα τῆς θαλάσσης ἐκάλυψεν
30. et fulgurare lumine suo desuper, cardines quoque maris operiet.
31. ἐν γὰρ αὐτοῖς κρινεῖ λαούς δώσει τροφὴν τῷ ἰσχύοντι
31. Per hæc enim judicat populos, et dat escas multis mortalibus.
32. ἐπὶ χειρῶν ἐκάλυψεν φῶς καὶ ἐνετείλατο περὶ αὐτῆς ἐν ἀπαντῶντι
32. In manibus abscondit lucem, et præcepit ei ut rursus adveniat.
33. ἀναγγελεῖ περὶ αὐτοῦ φίλον αὐτοῦ κτῆσις καὶ περὶ ἀδικίας
33. Annuntiat de ea amico suo, quod possessio ejus sit, et ad eam possit ascendere.
