1. The prayer of David. Hear, O Lord, my justice: attend to my supplication. Give ear unto my prayer, which proceedeth not from deceitful lips.
2. Let my judgment come forth from thy countenance: let thy eyes behold the things that are equitable.
3. Thou hast proved my heart, and visited it by night, thou hast tried me by fire: and iniquity hath not been found in me.
4. That my mouth may not speak the works of men: for the sake of the words of thy lips, I have kept hard ways.
5. Perfect thou my goings in thy paths: that my footsteps be not moved.
6. I have cried to thee, for thou, O God, hast heard me: O incline thy ear unto me, and hear my words.
7. Shew forth thy wonderful mercies; thou who savest them that trust in thee.
8. From them that resist thy right hand keep me, as the apple of thy eye. Protect me under the shadow of thy wings.
9. From the face of the wicked who have afflicted me. My enemies have surrounded my soul:
10. they have shut up their fat: their mouth hath spoken proudly.
11. They have cast me forth and now they have surrounded me: they have set their eyes bowing down to the earth.
12. They have taken me, as a lion prepared for the prey; and as a young lion dwelling in secret places.
13. Arise, O Lord, disappoint him and supplant him; deliver my soul from the wicked one: thy sword
14. from the enemies of thy hand. O Lord, divide them from the few of the earth in their life: their belly is filled from thy hidden stores. They are full of children: and they have left to their little ones the rest of their substance.
15. But as for me, I will appear before thy sight in justice: I shall be satisfied when thy glory shall appear.
Przypisy:
16:1-2 - Psalmista woła o ochronę i uznaje Boga za swoje bezpieczeństwo i dobro. To wyznanie ukazuje zależność od Boga jako źródła wszelkiego życia i szczęścia, niezbędnego dla duchowości chrześcijańskiej (zob. także Psalm 31,1-2 i List do Filipian 4,19).
16:3 - Psalmista wspomina świętych na ziemi jako swoją rozkosz, podkreślając wagę wspólnoty między wiernymi. Relacje z innymi wierzącymi są istotnym aspektem życia duchowego (zob. także Psalm 133:1 i List do Hebrajczyków 10:24-25).
16:4 - Ostrzeżenie przed bałwochwalstwem ukazuje psalmistę oddanego Bogu i jego świadomość konsekwencji niewierności. Wybór podążania za Bogiem jest kluczowy dla spełnionego życia (zob. także 1 Kor 10,14 i Wj 20,3-5).
16:5-6 - Deklaracja psalmisty o Bogu jako o swoim udziale i dziedzictwie podkreśla satysfakcję, jaką znajdujemy w Bogu ponad wszystko. Życie chrześcijańskie jest wzbogacone przez osobistą relację z Bogiem (zob. także Psalm 73:25-26 i List do Filipian 3:7-8).
16:9-11 - Wyrażona jest pewność zmartwychwstania i radość z obecności Boga. Werset ten zapowiada chrześcijańską nadzieję na życie wieczne i radość z obecności Boga (zob. także Dz 2,25-28 i J 14,2-3).
Wersety związane z Psalms, 16:
Psalm 16, pieśń ufności Dawida, wyraża radość w obecności Boga. Gdzie znaleźć trwałą satysfakcję? Ten mesjański psalm celebruje duchowe dziedzictwo wierzącego i antycypuje zmartwychwstanie. Tekst porusza takie tematy, jak odrzucenie bałwochwalstwa, zadowolenie w Bogu i nadzieja poza śmiercią. Dawid kończy wizją wiecznej radości w Bożej obecności. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na głębokie prawdy tego inspirującego psalmu.
Dzieje Apostolskie 2:25-28: "Dawid powiedział o nim: „Zawsze widziałem przed sobą Pana. Ponieważ jest po mojej prawicy, nie zachwieję się. Dlatego raduje się moje serce i raduje się mój język; moje ciało także spocznie w nadziei, bo nie wydasz mnie do królestwa umarłych i nie pozwolisz, aby Twój Święty cierpiał zepsucie. Dałeś mi poznać ścieżki życia i napełnisz mnie radością w Twojej obecności." - Piotr w swoim kazaniu o Pięćdziesiątnicy cytuje Psalm 16,8-11, interpretując go jako proroctwo o zmartwychwstaniu Jezusa.
Dzieje Apostolskie 13:35-37: "Dlatego też w innym miejscu jest powiedziane: „Nie pozwolisz, aby Twój Święty cierpiał zepsucie”. Kiedy Dawid spełnił Boży cel w swoim pokoleniu, zasnął, został pochowany wraz ze swoimi przodkami, a jego ciało uległo rozkładowi. Ale Ten, którego Bóg wskrzesił z martwych, nie doświadczył zepsucia." - Paweł cytuje także Psalm 16:10, odnosząc go do zmartwychwstania Jezusa i przeciwstawiając go śmierci Dawida.
1 Piotra 1:3-4: "Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa! Według swego wielkiego miłosierdzia odrodził nas do żywej nadziei przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa z martwych do dziedzictwa, które nigdy nie może zginąć, zostać skalane ani utracić wartości." - Werset ten nawiązuje do tematu nadziei i wiecznego dziedzictwa zawartego w Psalmie 16:5-6.
Mateusza 7:13-14: "Wejdź przez wąską bramę, bo szeroka jest brama i przestronna droga, która prowadzi do zagłady, a wielu jest takich, którzy przez nią wchodzą. Jak wąska jest brama i wąska ścieżka, która prowadzi do życia! Niewiele osób to znajduje." - Jezus mówi o drodze życia, temat ten pojawia się w Psalmie 16:11.
Filipian 3:8: "Co więcej, wszystko uznaję za stratę w porównaniu z niezrównaną wielkością poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego, dla którego wszystko straciłem. Uważam ich za gnój, aby pozyskać Chrystusa." - Paweł wyraża podobne zdanie co psalmista w Psalmie 16:2, stwierdzając, że poza Bogiem nie ma żadnego dobra.
FAQ:
Co Dawid deklaruje na temat swojego zaufania do Boga w Psalmie 16?
Dawid wyraża zaufanie do Boga jako schronienia i bezpieczeństwa, stwierdzając, że bez Niego nie zaznałby dobra. Raduje się w Jego obecności i czuje się chroniony. (Psalm 16:1-2)
Co oznacza wyrażenie „Ty pokazujesz mi ścieżkę życia”?
Wyrażenie to odnosi się do boskiego przewodnictwa, w którym Bóg objawia wierzącemu prawdziwe życie i bezpieczeństwo. Jest On źródłem wiecznej radości i pełnej rozkoszy (Psalm 16:11).
Jaką nadzieję pokłada Dawid w śmierci?
Dawid ufa, że po śmierci będzie chroniony przez Boga, który nie pozwoli, by sprawiedliwi pozostali w grobie. Jest to postrzegane jako nawiązanie do zmartwychwstania (Psalm 16:10).
Dlaczego Dawid nazywa Pana „częścią” i „kielichem”?
Dawid uznaje, że Bóg jest jego dziedzictwem i największym bogactwem, symbolizującym pełnię, jaką ofiarowuje On wiernym, przewyższającą wszelkie dobra materialne. (Psalm 16:5-6)
W jaki sposób Dawid wyraża swoją radość w Bogu w Psalmie 16?
Dawid opisuje ogromną radość w Bogu, który jest jego bezpieczeństwem, i dzieli się swoją wdzięcznością za Bożą wierność i ochronę. (Psalm 16:9)
