1. [Für den Chormeister. Nach der Weise «Stumme Taube der Ferne». Ein Lied Davids. Aus der Zeit, als die Philister ihn in Gat ergriffen.]
2. Sei mir gnädig, Gott, denn Menschen stellen mir nach; / meine Feinde bedrängen mich Tag für Tag.
3. Täglich stellen meine Gegner mir nach; / ja, es sind viele, die mich voll Hochmut bekämpfen.
4. An dem Tag, da ich mich fürchten muss, / setze ich auf dich mein Vertrauen.
5. Ich preise Gottes Wort. / Ich vertraue auf Gott und fürchte mich nicht. / Was können Menschen mir antun?
6. Sie verdrehen meine Worte den ganzen Tag; / auf mein Verderben geht ihr ganzes Sinnen.
7. Sie lauern und spähen und beobachten genau meine Schritte; / denn sie trachten mir nach dem Leben.
8. Sie haben gefrevelt; es gibt für sie kein Entrinnen. / In deinem Zorn, o Gott, wirf die Völker zu Boden!
9. Mein Elend ist aufgezeichnet bei dir. / Sammle meine Tränen in einem Krug, / zeichne sie auf in deinem Buch!
10. Dann weichen die Feinde zurück an dem Tag, da ich rufe. / Ich habe erkannt: Mir steht Gott zur Seite.
11. Ich preise Gottes Wort, / ich preise das Wort des Herrn.
12. Ich vertraue auf Gott und fürchte mich nicht. / Was können Menschen mir antun?
13. Ich schulde dir die Erfüllung meiner Gelübde, o Gott; / ich will dir Dankopfer weihen.
14. Denn du hast mein Leben dem Tod entrissen, / meine Füße bewahrt vor dem Fall. So gehe ich vor Gott meinen Weg / im Licht der Lebenden.
Przypisy:
56:1 - Psalmista woła do Boga w chwilach strachu, pokazując, że wrażliwość jest częścią ludzkiego doświadczenia. Podkreśla to potrzebę zaufania Bogu w obliczu wyzwań (zob. także Psalm 34:4 i Izajasz 41:10).
56:3-4 - Twierdzenie psalmisty, że ufa Bogu nawet w obliczu strachu, podkreśla siłę wiary. To zaufanie jest kluczowe dla przezwyciężenia lęku i rozpaczy (zob. także Flp 4,13 i 2 Tm 1,7).
56:5-6 - Psalmista opisuje, jak wrogowie go atakują i gromadzą się przeciwko niemu. Odzwierciedla to rzeczywistość sprzeciwu, z jakim mierzą się wierzący, oraz potrzebę trwania w wierze (zob. także Psalm 27:2 i List do Rzymian 8:31).
56:8 - Prośba Boga o zapisanie łez psalmisty ukazuje intymność jego relacji z Bogiem. Każda łza jest liczona, co dowodzi Bożej troski i współczucia dla nas (zob. także Psalm 126:5 i Objawienie 21:4).
56:12-13 - Psalmista wyraża swoje zobowiązanie do dziękczynienia Bogu za Jego zbawienie. Podkreśla to wagę wdzięczności i uwielbienia w odpowiedzi na Bożą miłość (zob. także Psalm 100:4 i 1 Tesaloniczan 5:18).
Wersety związane z Die Psalmen, 56:
Psalm 56 Dawida to pieśń zaufania pośród strachu. Jak pokonać lęki ufając Bogu? Psalm ten, napisany, gdy Dawid został pojmany przez Filistynów, zawiera na przemian wyrazy strachu i wyznania wiary. Refren „W Bogu, którego słowo wysławiam” zakotwicza psalmistę w Bożej prawdzie. Tekst porusza tematy prześladowań, Bożej ochrony i mocy słowa Bożego. Psalm 56 zachęca do zaufania Bogu nawet w obliczu ogromnej presji. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które wzmacniają niezachwianą pewność wyrażoną w tym inspirującym psalmie.
1 Samuela 21:10-15: "Tego samego dnia Dawid uciekł przed Saulem i udał się do miasta Gat, gdzie mieszkał król Achisz. […] Dawid wyrył te słowa w swoim sercu i bardzo bał się Akisza, króla Gat. Dlatego udawał w ich oczach szaleńca; a kiedy go złapali, zaczął bazgrać na framugach drzwi i ślinił się na brodę." - Ten fragment przedstawia kontekst historyczny Psalmu 56, który przypisuje się Dawidowi, gdy Filistyni aresztowali go w Gat.
Rzymian 8:31: "Co zatem powiemy w obliczu tych rzeczy? Jeśli Bóg jest za nami, któż może być przeciwko nam?" - Werset ten nawiązuje do tematu zaufania Bogu w obliczu przeciwności losu, obecnego w Psalmie 56.
Hebrajczyków 13:6: "Dlatego możemy śmiało powiedzieć: «Pan jest moim wspomożycielem, nie będę się lękał. Co może mi zrobić człowiek?" - Ten fragment bezpośrednio cytuje Psalm 56:11, potwierdzając zaufanie do Boga w obliczu ludzkiego strachu.
2 Koryntian 1:20: "Tak wiele obietnic, jak Bóg daje, tak wielu ma swoje „tak” w Chrystusie. Dlatego przez Niego wypowiadamy „Amen” na chwałę Bożą." - Werset ten odzwierciedla temat Psalmu 56:12 dotyczący wypełniania ślubów złożonych Bogu, podkreślając wierność Bożym obietnicom.
Objawienie 21:4: "On otrze z Twoich oczu każdą łzę. Nie będzie już śmierci, ani smutku, ani płaczu, ani bólu, bo stary porządek przeminął." - Ten fragment nawiązuje do tematu Psalmu 56:8, gdzie Bóg strzeże łez psalmisty, obiecując ostateczne pocieszenie.
FAQ:
Czego uczy nas Psalm 56 o zaufaniu do Boga?
Psalm 56 uczy nas ufać Bogu nawet w chwilach strachu i prześladowań. Psalmista wyraża pewność, że Bóg jest z nim i go chroni. (Psalm 56:3-4)
W jaki sposób Dawid prosi Boga o pomoc w Psalmie 56?
Dawid woła do Boga o pomoc, prosząc o uwolnienie od udręk i ochronę przed wrogami. Ufa, że Bóg wysłucha jego modlitw. (Psalm 56:9-11)
Jak ważna jest wierność Boga w Psalmie 56?
Dawid uznaje wierność Boga w spełnianiu Jego obietnic, potwierdzając, że Bóg chroni i zbawia swoich (Psalm 56:12-13).
W jaki sposób Dawid wyraża swoją wiarę w obliczu wroga?
Dawid wyznaje, że ufa Bogu, wierząc, że nawet gdy wrogowie powstają przeciwko niemu, Bóg jest po jego stronie. (Psalm 56:9)
Czego uczy nas Psalm 56 o modlitwie w trudnych chwilach?
Psalm 56 uczy nas, jak szczerze modlić się do Boga w chwilach udręki, szukając Jego pomocy i zachowując wiarę w Jego ochronę. (Psalm 56:8-9)
