1. Das war der Anteil, der den Nachkommen Josefs durch das Los zufiel: (Seine Grenze verläuft) vom Jordan bei Jericho zu den Quellen von Jericho im Osten, dann von Jericho aus in die Wüste aufsteigend und ins Gebirge von Bet-El.
2. Von Bet-El geht sie nach Lus hinaus und hinüber zum Gebiet der Arkiter nach Atarot.
3. Dann führt sie westwärts hinab zum Gebiet der Jafletiter bis zum Gebiet von Unter-Bet-Horon und Geser und läuft am Meer aus.
4. Erbbesitz erhielten auch die Söhne Josefs, Manasse und Efraim.
5. Dies war das Gebiet der Efraimiter, entsprechend ihren Sippen: Die Grenze ihres Erbbesitzes [im Osten] verläuft von Atarot-Adar bis Ober-Bet-Horon
6. und läuft zum Meer. Von Michmetat im Norden wendet sich die Grenze ostwärts nach Taanat-Schilo und geht ostwärts daran vorbei nach Janoach.
7. Von Janoach führt sie hinab nach Atarot und Naara, berührt Jericho und läuft am Jordan aus.
8. Von Tappuach geht die Grenze westwärts zum Bach Kana und läuft am Meer aus. Das ist der Erbbesitz des Stammes der Efraimiter, entsprechend ihren Sippen;
9. ferner (gehören) den Efraimitern vereinzelte Städte mitten im Erbbesitz der Manassiter, und zwar die Städte samt den dazugehörenden Gehöften.
10. Die Efraimiter konnten aber die Kanaaniter, die in Geser wohnten, nicht vertreiben. So wohnen die Kanaaniter bis zum heutigen Tag mitten in Efraim; sie wurden aber zu Fronknechten gemacht.
Przypisy:
16:1-4 - Dziedzictwo plemienia Józefa jest szczegółowo opisane, obejmując Efraima i Manassesa. Nacisk na jedność plemion i ich dziedzictwo podkreśla wagę jedności wśród ludu Bożego (zob. także Psalm 133:1 i List do Efezjan 4:3).
16:5-10 - Opisane są miasta i granice Efraima, odzwierciedlając geograficzne i kulturowe zróżnicowanie plemion Izraela. Podział ziemi według rodzin podkreśla Bożą opatrzność w rozdzielaniu błogosławieństw (zob. także Psalm 16:6 i Księgę Przysłów 16:9).
16:9-10 - Tekst wspomina o niezdolności Efraima do wygnania Kananejczyków, ilustrując wyzwania, przed którymi stanął lud Boży. Podkreśla to nieustanną walkę między posłuszeństwem Bogu a wpływem kultur pogańskich (zob. także Lb 33,55 i 1 Kor 15,33).
16:8 - Wzmianka o Jerozolimie, która miała się stać miastem świętym, wskazuje na centralne miejsce kultu i przyszłą wagę miasta w historii ludu Bożego (zobacz również Psalm 48:1-2 i List do Hebrajczyków 12:22-24).
16:10 - Uznanie ciągłej obecności Kananejczyków w Efraimie podkreśla znaczenie czystości duchowej i potrzebę przeciwstawiania się złym wpływom, wskazując, że zwycięstwo jest ciągłą walką (zobacz także 2 Koryntian 6:14 i Jakuba 4:7).
Wersety związane z Das Buch Josua, 16:
Rozdział 16 Jozuego opisuje dziedzictwo pokoleń Efraima i Manassesa. W jaki sposób objawia się błogosławieństwo Józefa? Ten zwięzły tekst opisuje terytoria przydzielone potomkom Józefa. Rozdział porusza tematy dziedzictwa, Bożego błogosławieństwa i złożoności niepełnego podboju. Księga Jozuego 16 ujawnia także niepowodzenia Izraela w całkowitym wypędzeniu Kananejczyków. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które nawiązują do prowokacyjnych tematów tego otwierającego oczy rozdziału.
Rodzaju 48:5: "Teraz więc twoi dwaj synowie, którzy urodzili ci się w ziemi egipskiej, zanim przybyłem do ciebie do Egiptu, będą moimi; Efraim i Manasses będą moi, jak Ruben i Symeon." - Ten fragment wyjaśnia, dlaczego Efraim i Manasses, wspomniani w Jozuego 16, otrzymali części ziemi jako odrębne plemiona.
1 Kronik 7:28-29: "Ich posiadłości i osady obejmowały Betel i okoliczne wioski, [...] Sychem i okoliczne wioski, aż do Ai i jej wiosek." - Werset ten szczegółowo opisuje niektóre miasta pokolenia Efraima, uzupełniając informacje zawarte w rozdziale Jozuego 16.
Sędziów 1:29: "Efraim również nie wypędził Kananejczyków mieszkających w Gezer, lecz Kananejczycy nadal mieszkali wśród nich." - Fragment ten odnosi się bezpośrednio do Jozuego 16:10, ukazując historyczną ciągłość obecności Kananejczyków w Gezer.
Psalmy 78:67: "Co więcej, odrzucił namiot Józefa, nie wybrał pokolenia Efraima;" - Werset ten odnosi się do pokolenia Efraima, którego dziedzictwo opisane jest w rozdziale Jozuego 16, w kontekście historii Izraela.
Ezechiela 48:5: "Wzdłuż granicy Manassesa, od strony wschodniej aż do strony zachodniej, Efraim będzie miał dział;" - Ta prorocza wizja Ezechiela nawiązuje do podziału ziemi opisanego w rozdziale Jozuego 16, potwierdzając ciągłe znaczenie dziedzictwa plemiennego.
FAQ:
Co zostało przydzielone plemieniu Efraima w Księdze Jozuego 16?
Plemię Efraima otrzymało znaczny obszar ziemi z wyraźnie określonymi granicami i kilkoma ważnymi miastami, co odzwierciedlało jego znaczenie i liczebność. (Jozuego 16:1-4)
Jakie były główne miasta w krainie Efraima?
Głównymi miastami w krainie Efraima były Sychem i Betel, które odgrywały ważną rolę w życiu religijnym i społecznym plemienia (Jozuego 16:6-8).
Co powiedziano o podboju kraju Efraima?
Chociaż plemię Efraima otrzymało znaczną część, istniały jeszcze miasta kananejskie, które nie zostały całkowicie podbite, co prowadziło do ciągłych konfliktów. (Jozuego 16:10)
Z jakim wyzwaniem zetknął się Efraim w związku ze swoim dziedzictwem?
Wyzwaniem, przed którym stanął Efraim, była obecność Kananejczyków w przydzielonych mu miastach, co utrudniało pełne zajęcie i kontrolę nad krajem. (Jozuego 16:10)
W jaki sposób podział ziemi między Efraima potwierdza obietnicę Boga?
Podzielenie ziemi przez Efraima wzmacnia obietnicę Boga, że da Izraelitom dziedzictwo w Ziemi Obiecanej, zgodnie z przymierzem zawartym z Abrahamem (Jozuego 16:4).
