1. Više puta i na više naèina Bog nekoæ govoraše ocima po prorocima;
2. konaèno, u ove dane, progovori nama u Sinu. Njega postavi baštinikom svega; Njega po kome sazda svjetove.
3. On, koji je odsjaj Slave i otisak Biæa njegova te sve nosi snagom rijeèi svoje, pošto oèisti grijehe, sjede zdesna Velièanstvu u visinama;
4. postade toliko moæniji od anðela koliko je uzvišenije nego oni baštinio ime.
5. Ta kome od anðela ikad reèe: Ti si sin moj, danas te rodih; ili pak: Ja æu njemu biti otac, a on æe meni biti sin.
6. A opet, kad uvodi Prvoroðenca u svijet, govori: Nek pred njim nice padnu svi anðeli Božji.
7. Za anðele veli: Anðele èini vjetrovima, sluge svoje plamenom ognjenim,
8. ali za Sina: Prijestolje je tvoje, Bože, u vijeke vjekova, i pravedno žezlo - žezlo je tvog kraljevstva.
9. Ti ljubiš pravednost, a mrziš bezakonje, stoga Bog, Bog tvoj, tebe pomaza uljem radosti kao nikog od tvojih drugova.
10. I: Ti u poèetku, Gospodine, utemelji zemlju i nebo je djelo ruku tvojih.
11. Propast æe, ti æeš ostati, sve æe ostarjeti kao odjeæa.
12. Mijenjaš ih poput haljine, kao odjeæu, i nestaju. A ti si uvijek isti - godinama tvojim nema kraja.
13. Za koga pak od anðela ikad reèe: Sjedi mi zdesna dok ne položim neprijatelje tvoje za podnožje nogama tvojim!
14. Svi ti zar nisu služnièki duhovi što se šalju služiti za one koji imaju baštiniti spasenje?
Przypisy:
1:1-2 - Autor Listu do Hebrajczyków rozpoczyna od podkreślenia, że Bóg przemówił ostatecznie przez swojego Syna, Jezusa Chrystusa, co stanowi ostateczne objawienie, przewyższające objawienie proroków. To wzmacnia wyższość Chrystusa nad wszystkimi (zob. także J 1,1-3 i Mt 17,5).
1:3 - Jezus jest opisany jako dokładny wyraz istoty Boga, podtrzymujący wszechświat swoim słowem. Jest doskonałym obrazem Boga, w wyjątkowy sposób podkreślając boskość Chrystusa (zob. także Kolosan 1:15 i Jana 14:9).
1:4-5 - Autor ukazuje wyższość Chrystusa nad aniołami, wspominając, że odziedziczył On imię wspanialsze od nich. Ta nauka odzwierciedla władzę Jezusa nad wszystkimi stworzeniami niebiańskimi (zob. także List do Filipian 2:9-11 i List do Kolosan 2:10).
1:8-9 - Tron Boży opisany jest jako wieczny, a Syn wywyższony za swoją sprawiedliwość i miłość. Jezus przedstawiony jest jako wieczny i sprawiedliwy Król, co stanowi fundamentalny temat Listu do Hebrajczyków (zob. także Psalm 45:6-7 i Ewangelię Mateusza 28:18).
1:13-14 - Aniołowie są opisani jako słudzy Boga, posłani, by troszczyć się o tych, którzy odziedziczą zbawienie. Ich misja jest podporządkowana zwierzchnictwu Chrystusa (zob. także Psalm 104:4 i Ewangelię Mateusza 4:11).
Wersety związane z Poslanica Hebrejima, 1:
Pierwszy rozdział Listu do Hebrajczyków głosi supremację Chrystusa. W jaki sposób Jezus przezwycięża wcześniejsze objawienia Boże? Ten majestatyczny tekst przedstawia Chrystusa jako szczyt Bożego objawienia, wyższego od aniołów i dziedzica wszystkich rzeczy. W tym rozdziale podkreślono boskość Jezusa, Jego rolę w stworzeniu i utrzymaniu wszechświata oraz Jego odkupieńcze dzieło. Dla ustalenia autorytetu Chrystusa autor wykorzystuje cytaty ze Starego Testamentu. Zagłęb się z nami w pięć fragmentów biblijnych, które rozwijają chwalebne tematy tego podstawowego rozdziału.
Kolosan 1:15-16: "On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wszelkiego stworzenia, gdyż w Nim zostało stworzone wszystko na niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, czy to trony, czy zwierzchności, moce i władze; wszystko zostało stworzone przez Niego i dla Niego." - Ten fragment przypomina opis Chrystusa z Listu do Hebrajczyków 1 jako stwórcy i podtrzymującego wszystkie rzeczy.
Jana 1:1-3: "Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. On był na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało; Bez tego nic, co istnieje, nie zostałoby zrobione." - Podobnie jak List do Hebrajczyków 1, ten fragment podkreśla boskość Chrystusa i jego rolę w stworzeniu.
Filipian 2:9-11: "Dlatego Bóg wywyższył go na najwyższe stanowisko i dał mu imię ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panie, ku chwale Boga Ojca." - Fragment ten odzwierciedla wywyższenie Chrystusa opisane w Liście do Hebrajczyków 1, podkreślając Jego wyższość nad wszystkim.
Psalmy 2:7: "Ogłoszę wyrok Pana: Powiedział do mnie: Jesteś moim synem; Zrodziłem cię dzisiaj." - Psalm ten jest cytowany w Liście do Hebrajczyków 1:5, aby wykazać wyższość Chrystusa nad aniołami.
Izajasza 9:6: "Dziecię bowiem narodziło się nam, syn został nam dany, a władza spoczęła na jego ramionach. I będą go zwać Cudownym Doradcą, Bogiem Mocnym, Ojcem Przedwiecznym, Księciem Pokoju." - To mesjańskie proroctwo współbrzmi z opisem Chrystusa z pierwszego rozdziału Listu do Hebrajczyków jako Syna Bożego i dziedzica wszystkich rzeczy.
FAQ:
Co oznacza stwierdzenie, że „Bóg przemawiał do ojców przez proroków”?
Bóg objawiał swoją wolę przez proroków w Starym Testamencie, ale teraz przemawia przez swego Syna, Jezusa Chrystusa, który jest wyższy od wszystkich proroków (Hebrajczyków 1:1-2).
Dlaczego Jezusa nazwano „obrazem niewidzialnego Boga”?
Jezus jest całkowitym objawieniem Boga, objawiającym ludzkości Jego naturę i istotę w sposób widoczny i wyraźny. (Hebrajczyków 1:3)
Jakie znaczenie ma fakt, że Jezus siedzi po prawicy Boga?
Pozycja Jezusa po prawicy Boga symbolizuje Jego autorytet, moc i triumf nad wszystkimi siłami, łącznie z grzechem i śmiercią (Hebrajczyków 1:3).
W jaki sposób autor Listu do Hebrajczyków opisuje wyższość Jezusa nad aniołami?
Jezus jest wyższy od aniołów, ponieważ jest Synem Bożym, a aniołowie są tylko sługami. Jest również godzien czci, której aniołowie nie mogą otrzymać. (Hebrajczyków 1:4-6)
Co oznacza, że Jezus „miał imię wspanialsze od aniołów”?
Jezus przewyższa aniołów ze względu na swoją wyjątkową rolę Syna Bożego, której żaden anioł nigdy nie był nazywany. Jest godzien większej czci i chwały. (Hebrajczyków 1:4-5)
