Pieśń nad pieśniami, 7
1. Obróć się, obróć, Szulamitko, obróć się, obróć się, niech się twym widokiem nacieszymy! Cóż się wam podoba w Szulamitce, w tańcu obozów?
1. quid videbis in Sulamiten nisi choros castrorum quam pulchri sunt gressus tui in calciamentis filia principis junctura feminum tuorum sicut monilia quæ fabricata sunt manu artificis
2. Jak piękne są twe stopy w sandałach, księżniczko! Linia twych bioder jak kolia, dzieło rąk mistrza.
2. umbilicus tuus crater tornatilis numquam indigens poculis venter tuus sicut acervus tritici vallatus liliis
3. Łono twe, czasza okrągła: niechaj nie zbraknie w niej wina korzennego! Brzuch twój jak stos pszenicznego ziarna okolony wiankiem lilii.
3. duo ubera tua sicut duo hinuli gemelli capreæ
4. Piersi twe jak dwoje koźląt, bliźniąt gazeli.
4. collum tuum sicut turris eburnea oculi tui sicut piscinæ in Esebon quæ sunt in porta filiæ multitudinis nasus tuus sicut turris Libani quæ respicit contra Damascum
5. Szyja twa jak wieża ze słoniowej kości. Oczy twe jak sadzawki w Cheszbonie, u bramy Bat-Rabbim. Nos twój jak baszta Libanu, spoglądająca ku Damaszkowi.
5. caput tuum ut Carmelus et comæ capitis tui sicut purpura regis vincta canalibus
6. Głowa twa [wznosi się] nad tobą jak Karmel, włosy głowy twej jak królewska purpura, splecione w warkocze.
6. quam pulchra es et quam decora carissima in deliciis
7. O jak piękna jesteś, jakże wdzięczna, umiłowana, pełna rozkoszy!
7. statura tua adsimilata est palmæ et ubera tua botris
8. Postać twoja wysmukła jak palma, a piersi twe jak grona winne.
8. dixi ascendam in palmam adprehendam fructus ejus et erunt ubera tua sicut botri vineæ et odor oris tui sicut malorum
9. Rzekłem: wespnę się na palmę, pochwycę gałązki jej owocem brzemienne. Tak! Piersi twe niech [mi] będą jako grona winne, a tchnienie twe jak zapach jabłek.
9. guttur tuum sicut vinum optimum dignum dilecto meo ad potandum labiisque et dentibus illius ruminandum
10. Usta twoje jak wino wyborne, które spływa mi po podniebieniu, zwilżając wargi i zęby.
10. ego dilecto meo et ad me conversio ejus
11. Jam miłego mego i ku mnie zwraca się jego pożądanie.
11. veni dilecte mi egrediamur in agrum commoremur in villis
12. Pójdź, mój miły, powędrujemy w pola, nocujmy po wioskach!
12. mane surgamus ad vineas videamus si floruit vinea si flores fructus parturiunt si floruerunt mala punica ibi dabo tibi ubera mea
13. O świcie pospieszmy do winnic, zobaczyć, czy kwitnie winorośl, czy pączki otwarły się, czy w kwieciu są już granaty: tam ci dam miłość moją.
13. mandragoræ dederunt odorem in portis nostris omnia poma nova et vetera dilecte mi servavi tibi
14. Mandragory sieją woń, nad drzwiami naszymi wszelki owoc wyborny, świeży i zeszłoroczny dla ciebie, miły mój, chowałam.
14.
