Pieśń nad pieśniami, 2
1. Jam narcyz Saronu, lilia dolin.
1. ego flos campi et lilium convallium
2. Jak lilia pośród cierni, tak przyjaciółka ma pośród dziewcząt.
2. sicut lilium inter spinas sic amica mea inter filias
3. Jak jabłoń wśród drzew leśnych, tak ukochany mój wśród młodzieńców. W upragnionym jego cieniu usiadłam, a owoc jego słodki memu podniebieniu.
3. sicut malum inter ligna silvarum sic dilectus meus inter filios sub umbra illius quam desideraveram sedi et fructus ejus dulcis gutturi meo
4. Wprowadził mnie do domu wina, i sztandarem jego nade mną jest miłość.
4. introduxit me in cellam vinariam ordinavit in me caritatem
5. Posilcie mnie plackami z rodzynek, wzmocnijcie mnie jabłkami, bo chora jestem z miłości.
5. fulcite me floribus stipate me malis quia amore langueo
6. Lewa jego ręka pod głową moją, a prawica jego obejmuje mnie.
6. leva ejus sub capite meo et dextera illius amplexabitur me
7. Zaklinam was, córki jerozolimskie, na gazele, na łanie pól: Nie budźcie ze snu, nie rozbudzajcie ukochanej, póki nie zechce sama.
7. adiuro vos filiæ Hierusalem per capreas cervosque camporum ne suscitetis neque evigilare faciatis dilectam quoadusque ipsa velit
8. Cicho! Ukochany mój! Oto on! Oto nadchodzi! Biegnie przez góry, skacze po pagórkach.
8. vox dilecti mei ecce iste venit saliens in montibus transiliens colles
9. Umiłowany mój podobny do gazeli, do młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okno, zagląda przez kraty.
9. similis est dilectus meus capreæ hinuloque cervorum en ipse stat post parietem nostrum despiciens per fenestras prospiciens per cancellos
10. Miły mój odzywa się i mówi do mnie: Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź!
10. et dilectus meus loquitur mihi surge propera amica mea formonsa mea et veni
11. Bo oto minęła już zima, deszcz ustał i przeszedł.
11. jam enim hiemps transiit imber abiit et recessit
12. Na ziemi widać już kwiaty, nadszedł czas przycinania winnic, i głos synogarlicy już słychać w naszej krainie.
12. flores apparuerunt in terra tempus putationis advenit vox turturis audita est in terra nostra
13. Drzewo figowe wydało zawiązki owoców i winne krzewy kwitnące już pachną. Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź!
13. ficus protulit grossos suos vineæ florent dederunt odorem surge amica mea speciosa mea et veni
14. Gołąbko ma, [ukryta] w zagłębieniach skały, w szczelinach przepaści, ukaż mi swą twarz, daj mi usłyszeć swój głos! Bo słodki jest głos twój i twarz pełna wdzięku.
14. columba mea in foraminibus petræ in caverna maceriæ ostende mihi faciem tuam sonet vox tua in auribus meis vox enim tua dulcis et facies tua decora
15. Schwytajcie nam lisy, małe lisy, co pustoszą winnice, bo w kwieciu są winnice nasze.
15. capite nobis vulpes vulpes parvulas quæ demoliuntur vineas nam vinea nostra floruit
16. Mój miły jest mój, a ja jestem jego, on stada swe pasie wśród lilii.
16. dilectus meus mihi et ego illi qui pascitur inter lilia
17. Nim wiatr wieczorny powieje i znikną cienie, wróć, bądź podobny, mój miły, do gazeli, do młodego jelenia na górach Beter!
17. donec adspiret dies et inclinentur umbræ revertere similis esto dilecte mi capreæ aut hinulo cervorum super montes Bether
