Mądrość Syracha, 20

1. Bywa upomnienie, ale nie w porę, niejeden milczy, a jednak jest mądry.

1. quam bonum est arguere quam irasci et confitentem in oratione non prohibere

2. O ileż lepiej jest upomnieć, niż trwać w gniewie.

2. concupiscentia spadonis devirginavit juvenem

3. Kto uznaje swój błąd, ustrzeże się szkody.

3. sic qui facit per vim judicium inique

4. Czym jest pożądanie eunucha, by dziewczynę pozbawić dziewictwa, tym jest przeprowadzanie sprawiedliwości przemocą.

4. quam bonum est correptum manifestare pænitentiam sic enim effugies voluntarium peccatum est tacens qui invenitur sapiens

5. Niejeden milczący został uznany za mądrego, a innego skutkiem wielomówstwa znienawidzono.

5. et est odibilis qui procax est ad loquendum

6. Jeden milczy, bo nie wie, co odpowiedzieć, a drugi milczy, gdyż umie czekać na stosowną chwilę.

6. est autem tacens non habens sensum loquellæ et est tacens sciens tempus apti temporis

7. Człowiek mądry milczeć będzie do chwili odpowiedniej, a chełpliwy i głupi ją lekceważy.

7. homo sapiens tacebit usque ad tempus lascivus autem et inprudens non servabunt tempus

8. Kto w mówieniu miarę przebiera, odrazę budzić będzie, a ten, co na wszystko sobie pozwala, popadnie w nienawiść.

8. qui multis utitur verbis lædit animam suam et qui potestatem sibi adsumit iniuste odietur

9. Czasem powodzenie przynosi człowiekowi nieszczęście, a niespodziewany zysk wychodzi na szkodę.

9. est processio in malis viro indisciplinato et est inventio in detrimentum

10. Bywa podarunek, który ci nie daje pożytku, i bywa też taki, który podwójną przyniesie ci korzyść.

10. est datus qui non sit utilis et est datus cujus retributio duplex

11. Zdarza się poniżenie z powodu chwały, a znajdzie się taki, który po uniżeniu podniesie głowę.

11. est propter gloriam minoratio et est qui ab humilitate levavit caput

12. Czasem ktoś kupuje wiele za małe pieniądze, a płaci za to siedem razy więcej.

12. est qui multa redimat modico pretio et restituens ea septuplum

13. Mędrzec słowami zdobywa sobie miłość, a uprzejmości głupich będą wzgardzone.

13. sapiens in verbis se ipsum amabilem facit gratiæ autem fatuorum effundentur

14. Podarunek nierozumnego nie przyniesie ci pożytku, ma on bowiem wiele oczu, zamiast jednego;

14. datus insipientis non erit utilis tibi oculi enim illius septimplices sunt

15. mało on daje, a wymawia wiele, otwiera swe usta jak herold, dzisiaj pożycza, a jutro żądać będzie zwrotu: obrzydły jest taki człowiek!

15. exigua dabit et multa inproperabit et apertio oris illius inflammatio est

16. Głupiec powiada: Nie mam przyjaciela i nie ma wdzięczności za moje dobrodziejstwa,

16. hodie fenerat quis et cras expetit et odibilis homo hujusmodi

17. ci, którzy jedzą mój chleb, mają złośliwy język. Ileż razy i jakże wielu śmiać się z niego będzie!

17. fatuo non erit amicus et non erit gratia bonis illius

18. Lepiej się potknąć na gruncie pod nogami niż o wybryk języka; tak więc na złych upadek przyjdzie prędko.

18. qui enim edunt panem illius falsi linguæ sunt quotiens et quanti inridebunt eum

19. Jak człowiek niemiły, tak opowiadanie w niestosownym czasie, będzie ono stale na ustach ludzi bez wychowania.

19. neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit similiter et quod non erat habendum

20. Przysłowie usłyszane z ust głupiego będzie odrzucone, nie wypowie go bowiem w chwili stosownej.

20. lapsus falsæ linguæ quasi qui pavimento cadens nam et sic casus malorum festinanter venient

21. Niejednego niedostatek powstrzymuje od grzeszenia i nie ma on wyrzutów sumienia w czasie swego odpoczynku.

21. homo acharis quasi fabula vana in ore indisciplinatorum adsidua erit

22. Niejeden z powodu wstydu gubi swoją duszę i zatraca ją przez wzgląd na głupiego.

22. ex ore fatui reprobabitur parabola non enim dicit illam in tempore suo

23. Niejeden też z powodu wstydu zrobił obietnicę przyjacielowi i niepotrzebnie uczynił go sobie wrogiem.

23. est qui vetatur peccare ab inopia et in requie sua stimulabitur

24. Kłamstwo jest złym nawykiem człowieka i jest ono stale na ustach ludzi źle wychowanych.

24. est qui perdit animam suam præ confusione et ab inprudenti persona perdet eam personæ autem acceptione perdet se

25. Lepszy złodziej niż ten, co stale kłamstwem się posługuje, obydwaj zaś zgubę odziedziczą w spadku.

25. est qui præ confusione promittit amico et lucratus est eum inimicum gratis

26. Wzgarda zazwyczaj towarzyszy kłamcy, a hańba stale ciąży na nim.

26. obprobrium nequa in homine mendacium et in ore indisciplinatorum adsidue erit

27. Mędrzec wsławia się swoją mową, a człowiek rozumny podoba się władcom.

27. potius furem quam adsiduitas viri mendacis perditionem autem ambo hereditabunt

28. Kto uprawia ziemię, podwyższy swe sterty, a kto się podoba władcom, zmaże przestępstwa.

28. mores hominum mendacium sine honore et confusio illius cum ipso sine intermissione

29. Upominki i dary zaślepiają oczy mądrych i jak kaganiec na ustach tłumią nagany.

29. verbum parabolarum sapiens in verbis producet se ipsum et homo prudens placebit magnatis

30. Mądrość ukryta i skarb niewidoczny, jakiż pożytek z obojga?

30. qui operatur terram suam inaltabit acervum fructuum et qui operatur justitiam ipse exaltabitur qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem

31. Lepiej postępuje człowiek, co ukrywa swoją głupotę, niż ten, co tai swą mądrość.

31. xenia et dona excæcant oculos judicum et quasi mutus in ore avertit correptiones eorum

32.

32. sapientia absconsa et thesaurus invisus quæ utilitas in utrisque

33.

33. melius in hominibus qui abscondent insipientiam suam quam qui abscondunt sapientiam suam