Księga Hioba, 21
1. Hiob na to odpowiedział, i rzekł:
1. respondens autem Job dixit
2. Słuchajcie, słuchajcie mej mowy, może mnie tym pocieszycie.
2. audite quæso sermones meos et agetis pænitentiam
3. Dopuśćcie i mnie też do słowa, potem pozwalam wam szydzić.
3. sustinete me ut et ego loquar et post mea si videbitur verba ridete
4. A czyż ja do ludzi mam żal? Czy niesłusznie duch mój jest wzburzony?
4. numquid contra hominem disputatio mea est ut merito non debeam contristari
5. Spójrzcie na mnie, zdziwieni, i ręką przymknijcie swe usta!
5. adtendite me et obstupescite et superponite digitum ori vestro
6. Jest myśl, co mnie tak przeraża, że drżę na całym ciele:
6. et ego quando recordatus fuero pertimesco et concutit carnem meam tremor
7. Czemuż to żyją grzesznicy? Wiekowi są i potężni.
7. quare ergo impii vivunt sublevati sunt confortatique divitiis
8. Trwałe jest u nich potomstwo i dano oglądać im wnuki.
8. semen eorum permanet coram eis propinquorum turba et nepotum in conspectu eorum
9. Ich domy są bezpieczne, bez strachu, gdyż nie sięga ich Boża rózga.
9. domus eorum securæ sunt et pacatæ et non est virga Dei super illos
10. Ich buhaj jest zawsze płodny, krowa im rodzi, nie roni.
10. bos eorum concepit et non abortit vacca peperit et non est privata fetu suo
11. Swych chłopców puszczają jak owce: niech dzieci biegają radośnie,
11. egrediuntur quasi greges parvuli eorum et infantes eorum exultant lusibus
12. chwytają za miecz i harfę i tańczą do wtóru piszczałki.
12. tenent tympanum et citharam et gaudent ad sonitum organi
13. Pędzą swe dni w dobrobycie, w spokoju zstępują do Szeolu.
13. ducunt in bonis dies suos et in puncto ad inferna descendunt
14. Oddal się - mówili do Boga - nie chcemy znać Twoich dróg.
14. qui dixerunt Deo recede a nobis et scientiam viarum tuarum nolumus
15. Po cóż służyć Wszechmogącemu? Co da nam modlitwa do Niego?
15. quid est Omnipotens ut serviamus ei et quid nobis prodest si oraverimus illum
16. Czyż w ich rękach nie ma szczęścia, choć ich myśli od Niego daleko?
16. verumtamen quia non sunt in manu eorum bona sua consilium impiorum longe sit a me
17. Czy często gaśnie lampa niewiernych, czy na nich klęska spada? Gniew Boży rujnuje nieprawych?
17. quotiens lucerna impiorum extinguetur et superveniet eis inundatio et dolores dividet furoris sui
18. Czyż są podobni do słomy na wietrze lub do plew pędzonych przez wicher?
18. erunt sicut paleæ ante faciem venti et sicut favilla quam turbo dispergit
19. Bóg chowa cierpienia dla synów. Trzeba je zadać samemu, niech pozna,
19. Deus servabit filiis illius dolorem patris et cum reddiderit tunc sciet
20. niech ujrzy oczami swą klęskę, niech gniew Wszechmocnego wypije!
20. videbunt oculi ejus interfectionem suam et de furore Omnipotentis bibet
21. Czy mu po śmierci zależy na domu, gdy liczba miesięcy skończona?
21. quid enim ad eum pertinet de domo sua post se et si numerus mensuum ejus dimidietur
22. Czy Boga chcesz uczyć mądrości, Tego, co sądzi mocarzy?
22. numquid Deum quispiam docebit scientiam qui excelsos judicat
23. Jeden umiera szczęśliwy, ze wszech miar bezpieczny, beztroski.
23. iste moritur robustus et sanus dives et felix
24. Naczynia ma pełne mleka, szpik jego kości jest świeży.
24. viscera ejus plena sunt adipe et medullis ossa illius inrigantur
25. Drugi zaś kończy w boleści i szczęścia nigdy nie zaznał.
25. alius vero moritur in amaritudine animæ absque ullis opibus
26. A w ziemi leżą razem, obydwu pokrywa robactwo.
26. et tamen simul in pulverem dormient et vermes operient eos
27. Wasze myśli są mi już znane i plany, jak chcecie mnie dręczyć.
27. certe novi cogitationes vestras et sententias contra me iniquas
28. Mówicie: A gdzie dom bogacza lub namiot mieszkalny złoczyńców?
28. dicitis enim ubi est domus principis et ubi tabernacula impiorum
29. Czy nie pytacie podróżnych? Co mówią - nie wiecie dokładnie?
29. interrogate quemlibet de viatoribus et hæc eadem eum intellegere cognoscetis
30. Grzesznik ocalał w dni grozy i w czasie, gdy nadciąga kara.
30. quia in diem perditionis servabitur malus et ad diem furoris ducitur
31. Więc kto mu wypomni złe życie i któż zapłaci za czyny?
31. quis arguet coram eo viam ejus et quæ fecit quis reddet illi
32. Takiego grzebią uroczyście i straże stawiają przy grobie.
32. ipse ad sepulchra ducetur et in congerie mortuorum vigilabit
33. Toteż przyjemne są mu grudy ziemi, bo tłum ludzi jest za nim, jak i przed nim bez liku.
33. dulcis fuit glareis Cocyti et post se omnem hominem trahet et ante se innumerabiles
34. Więc czemu mnie próżno cieszycie, gdy prawdzie odpowiedź zaprzecza?
34. quomodo igitur consolamini me frustra cum responsio vestra repugnare ostensa sit veritati
