Księga Hioba, 10
1. Życie obrzydło mojej duszy, przedstawię Jemu swą sprawę, odezwę się w bólu mej duszy!
1. tædet animam meam vitæ meæ dimittam adversum me eloquium meum loquar in amaritudine animæ meæ
2. Nie potępiaj mnie, powiem do Boga. Dlaczego dokuczasz mi, powiedz!
2. dicam Deo noli me condemnare indica mihi cur me ita judices
3. Przyjemnie ci mnie uciskać, odrzucać dzieło swoich rąk i sprzyjać radzie występnych?
3. numquid bonum tibi videtur si calumnieris et opprimas me opus manuum tuarum et consilium impiorum adiuves
4. Czy oczy Twoje cielesne lub patrzysz na sposób ludzki?
4. numquid oculi carnei tibi sunt aut sicut videt homo et tu videbis
5. Czy dni Twoje są jak dni człowieka, jak wiek mężczyzny Twe lata,
5. numquid sicut dies hominis dies tui et anni tui sicut humana sunt tempora
6. że szukasz u mnie przestępstwa i grzechu mego dochodzisz?
6. ut quæras iniquitatem meam et peccatum meum scruteris
7. Choć wiesz, żem przecież nie zgrzeszył, nikt mnie z Twej ręki nie wyrwie.
7. et scias quia nihil impium fecerim cum sit nemo qui de manu tua possit eruere
8. Twe ręce ukształtowały mnie, uczyniły: opuszczonego dokoła chcesz zniszczyć?
8. manus tuæ plasmaverunt me et fecerunt me totum in circuitu et sic repente præcipitas me
9. Wspomnij, żeś ulepił mnie z gliny: i chcesz obrócić mnie w proch?
9. memento quæso quod sicut lutum feceris me et in pulverem reduces me
10. Czy mnie nie zlałeś jak mleko, czyż zsiąść się nie dałeś jak serowi?
10. nonne sicut lac mulsisti me et sicut caseum me coagulasti
11. Odziałeś mnie skórą i ciałem i spiąłeś żyłami i kośćmi,
11. pelle et carnibus vestisti me et ossibus et nervis conpegisti me
12. darzyłeś miłością, bogactwem, troskliwość Twa strzegła mi ducha -
12. vitam et misericordiam tribuisti mihi et visitatio tua custodivit spiritum meum
13. a w sercu to ukrywałeś? Teraz już znam Twe zamiary.
13. licet hæc celes in corde tuo tamen scio quia universorum memineris
14. Tylko czyhałeś na mój grzech, nie chcesz mnie uwolnić od winy.
14. si peccavi et ad horam pepercisti mihi cur ab iniquitate mea mundum me esse non pateris
15. Biada mi, gdybym ja zgrzeszył! Choć sprawiedliwy, nie podniosę głowy, syty pogardy, niedolą pojony.
15. et si impius fuero væ mihi est et si justus non levabo caput saturatus adflictione et miseria
16. Pysznego złowisz jak lwiątko, na nowo użyjesz Twej mocy,
16. et propter superbiam quasi leænam capies me reversusque mirabiliter me crucias
17. postawisz mi świeże dowody, gniew swój umocnisz powtórnie, sprowadzisz nowe zastępy.
17. instauras testes tuos contra me et multiplicas iram tuam adversum me et pœnæ militant in me
18. Czemuż wywiodłeś mnie z łona? Bodajbym zginął i nikt mnie nie widział,
18. quare de vulva eduxisti me qui utinam consumptus essem ne oculus me videret
19. jak ktoś, co nigdy nie istniał, od łona złożony do grobu.
19. fuissem quasi qui non essem de utero translatus ad tumulum
20. Czyż nie krótkie są dni mego życia? Odwróć Twój wzrok, niech trochę rozjaśnię oblicze,
20. numquid non paucitas dierum meorum finietur brevi dimitte ergo me ut plangam paululum dolorem meum
21. nim pójdę, by nigdy nie wrócić, do kraju pełnego ciemności,
21. antequam vadam et non revertar ad terram tenebrosam et opertam mortis caligine
22. do ziemi czarnej jak noc, do cienia chaosu i śmierci, gdzie świecą jedynie mroki!
22. terram miseriæ et tenebrarum ubi umbra mortis et nullus ordo et sempiternus horror inhabitans
