Isaías, 32

1. Eis que um rei reinará segundo a justiça, e os príncipes governarão com equidade.

1. Oto król będzie panował sprawiedliwie i książęta rządzić będą zgodnie z prawem;

2. Cada um deles será como um abrigo contra o vento, um refúgio contra a chuva torrencial; como um fio de água num chão ressecado, e como a sombra de um alto rochedo em terra ressequida.

2. każdy będzie jakby osłoną przed wichrem i schronieniem przed ulewą, jak strumienie wody na suchym stepie, jak cień olbrzymiej skały na spieczonej ziemi.

3. Os olhos dos que veem não mais serão ofuscados, e os ouvidos dos que ouvem estarão atentos.

3. Wówczas nie będą przyćmione oczy patrzących, uszy słuchających staną się uważne.

4. Os espíritos insensatos se disporão a compreender, e a língua dos gagos falará prontamente e com clareza;

4. Serca nierozważnych zrozumieją wiedzę, a język jąkałów przemówi wyraźnie.

5. não mais se qualificará de nobre ao perverso, nem de grande trapaceiro.*

5. Nie będzie już głupi zwany szlachetnym, ani krętacz mieniony wielmożnym.

6. Porque o insensato profere loucuras e seu coração dá-se ao mal; comete impiedades, forma sobre o Senhor conceitos errôneos, deixa o faminto queixar-se de sua miséria, priva da bebida àquele que tem sede.*

6. Bo głupi wygłasza niedorzeczności i jego serce obmyśla nieprawość, żeby się dopuszczać bezbożności i głosić błędy o Panu, żeby żołądek głodnego pozostawić pusty i spragnionego pozbawić napoju.

7. As intrigas do trapaceiro são desleais, ele maquina desígnios criminosos para perder os humildes com mentiras, e o pobre que faz valer seu direito;*

7. Co do krętacza, to złe są jego krętactwa; knuje on podstępne sposoby, by zgubić biednych słowami kłamstwa, chociaż ubogi udowodni swe prawo.

8. o fidalgo, porém, tem pensamentos dignos, e um procedimento nobre.

8. Szlachetny zaś człowiek zamierza rzeczy szlachetne i trwa statecznie w szlachetnym działaniu.

9. Mulheres descuidadas, escutai minha voz. Jovens confiantes demais, ouvi minhas palavras.

9. Kobiety beztroskie, wstańcie, słuchajcie mego głosu! Dziewczęta zbyt pewne siebie, dajcie posłuch mej mowie!

10. Dentro de um ano e alguns dias, tremereis, indolentes, porque a vindima estará perdida e a colheita, frustrada.

10. Za rok i kilka dni zadrżycie, pewne siebie, bo winobranie się skończyło, zbiorów już nie będzie.

11. Fremi, descuidadas, tremei, confiantes. Despi-vos até estardes nuas. Cingi os vossos rins,*

11. Lękajcie się, beztroskie! Zadrżyjcie, pewne siebie! Rozbierzcie się i obnażcie, przepaszcie worem biodra!

12. batei nos vossos peitos, chorando sobre a sorte dos campos férteis e das vinhas fecundas,*

12. Bijcie się w piersi nad losem pól rozkosznych, nad owocodajną winnicą;

13. sobre as terras de meu povo, onde só crescem sarças, sobre todas as casas de prazer da cidade alegre.

13. nad ziemią mojego ludu, gdzie wschodzą ciernie i głogi, nad wszystkimi domami radości, nad wesołym miastem.

14. O palácio está deserto, a cidade barulhenta está abandonada. Ofel e a torre de guarda serão para sempre planaltos desnudos, onde vagueiam os asnos selvagens e pastam os rebanhos.*

14. Bo pałac jest opustoszały, hałaśliwe miasto wyludnione; Ofel i Strażnica stały się jaskiniami na zawsze: uciechą dzikich osłów, pastwiskiem stad.

15. Até que sobre nós se derrame o espírito do alto, então o deserto se mudará em vergel, e o vergel tomará o aspecto de uma floresta;

15. Wreszcie zostanie wylany na nas Duch z wysokości. Wtedy pustynia stanie się sadem, a sad za las uważany będzie.

16. no deserto reinará o direito, e a justiça residirá no vergel.

16. Na pustyni osiądzie prawo, a sprawiedliwość zamieszka w sadzie.

17. A justiça produzirá a paz e o direito assegurará a tranquilidade;

17. Dziełem sprawiedliwości będzie pokój, a owocem prawa - wieczyste bezpieczeństwo.

18. meu povo habitará em mansão serena, em moradas seguras, em abrigos tranquilos.

18. Lud mój mieszkać będzie w stolicy pokoju, w mieszkaniach bezpiecznych, w zacisznych miejscach wypoczynku,

19. A floresta será abatida e a cidade, humilhada.*

19. choćby las został powalony, a miasto było bardzo poniżone.

20. Bem-aventurados sereis por semear à margem de todos os cursos de água, e por deixar o boi e o asno sem peias.

20. Szczęśliwi! Wy siać będziecie nad każdą wodą, puszczając wolno woły i osły.