Isaías, 3

1. Eis que o Senhor, Deus dos exércitos, vai tirar de Jerusalém e de Judá todo sustentáculo, todo recurso: toda a reserva de pão e toda a reserva de água,*

1. Zaiste, oto Pan, Pan Zastępów odejmie Jerozolimie i Judzie wszelką podporę - cały zapas chleba i cały zapas wody -

2. o valente e o guerreiro, o juiz e o profeta, o adivinho e o ancião,

2. mocarza i wojownika, sędziego i proroka, i wieszczka i starszego,

3. o chefe de cinquenta, o grande e o conselheiro, aquele que possui segredos, e se dedica aos sortilégios.*

3. pięćdziesiątnika i magnata, radnego i biegłego w magii, i znającego czary.

4. Por príncipes eu lhes darei meninos, e adolescentes deterão o poder sobre eles.

4. Książętami ustanowię im chłopców, młokosy będą panować nad nimi.

5. Os povos se maltratarão uns aos outros, cada um atormentará seu próximo: o jovem insultará o velho, e o vilão, o nobre.

5. Ludzie gnębić będą jeden drugiego i przyjaciel przyjaciela. Wyrostek sponiewiera starca, i prostak dostojnika.

6. Um homem se aproximará de outro e dirá: “Tu tens um manto na casa de teu pai; é mister que sejas nosso príncipe; toma sob teu poder esta ruína”.*

6. Toteż uchwyci się jeden swego brata w ojcowskim domu: Ty masz płaszcz, bądź naszym wodzem; weźmijże w ręce tę ruinę!

7. O outro, então, protestará: “Eu não posso curar estas chagas; e em minha casa não há nem pão nem manto; não me façais príncipe do povo”.

7. Ten zaś się podniesie owego dnia mówiąc: Nie jestem lekarzem. W mym domu nie ma chleba ni szaty. Nie czyńcie mnie wodzem ludu!

8. Jerusalém, com efeito, ameaça ruína, e Judá se desmorona, porque suas palavras e suas ações se opõem ao Senhor, e desafiam os olhares de sua majestade.

8. Zaiste Jeruzalem upada i Juda się wali, bo przeciw Panu są ich słowa i czyny, by oczy Jego chwały obrażać.

9. Sua parcialidade testemunha contra eles; ostentam seus pecados como Sodoma, em vez de escondê-los. Ai deles, porque causam dano a si mesmos.*

9. Stronniczość ich świadczy przeciw nim, jak Sodoma ogłaszają swój grzech, nie ukrywają [go]. Biada im, bo sami sobie gotują nieszczęście.

10. Feliz o justo, para ele o bem; ele comerá o fruto de suas obras.*

10. Szczęśliwy sprawiedliwy, bo pozyska dobro; zażywać będzie owocu swych czynów.

11. Ai do ímpio, para ele o mal; porque ele será tratado segundo as suas obras.

11. Biada złemu, bo odbierze zło; bo według czynów jego rąk mu odpłacą.

12. O meu povo é oprimido por tiranos caprichosos, e cobradores de impostos o dominam. Povo meu, teus guias te desencaminham, destroem o caminho por onde tu passas.*

12. Ach, mój lud! Młokos go ciemięży i kobiety nim rządzą. Ludu mój! Przywódcy twoi cię zwodzą, i burzą drogę, którą kroczysz,

13. O Senhor se levanta para acusar, e se ergue para julgar seu povo.

13. Pan powstał, by wszcząć rozprawę, stoi, by toczyć spór ze swoim ludem.

14. O Senhor entra em juízo contra os anciãos e os magistrados de seu povo. “Fostes vós que devorastes a vinha, o espólio do pobre está em vossas casas.*

14. Pan wchodzi na rozprawę ze starszymi swego ludu i z jego książętami: To wyście spustoszyli winnicę, coście biednemu zrabowali, jest w waszych domach.

15. Por que razão calcais aos pés o meu povo, e maltratais a face dos pobres?” – declara o Senhor, Deus dos exércitos.

15. Jakim prawem uciskacie mój lud i przygnębiacie oblicza ubogich? Wyrocznia Pana, Boga Zastępów.

16. E o Senhor disse: “Já que são pretensiosas as filhas de Sião, e andam com o pescoço emproado, fazendo acenos com os olhos, e caminham com passo afetado, fazendo retinir as argolas de seus tornozelos,

16. Pan powiedział: Ponieważ się wbiły w pychę córki syjońskie, ponieważ chodzą wyciągając szyję i rzucając oczami, ponieważ chodzą wciąż drepcząc i dzwonią brząkadełkami u swych nóg,

17. o Senhor tornará sua cabeça calva e desnudará sua fronte”.*

17. przeto Pan sprawi, że wyłysieją czaszki córek syjońskich, Pan obnaży ich skronie.

18. Naquele tempo, o Senhor lhes tirará as joias, as argolas, os colares, as lúnulas,

18. W owym dniu usunie Pan ozdobę brząkadeł u trzewików, słoneczka i półksiężyce,

19. os brincos, os braceletes e os véus,

19. kolczyki, bransolety i welony,

20. os diademas, as cadeias, os cintos, os frascos de perfumes e os amuletos,*

20. diademy, łańcuszki u nóg i wstążki, flaszeczki na wonności i amulety,

21. os anéis e os pingentes da fronte,

21. pierścionki i kółka do nosa,

22. os vestidos de festa, os mantos, as gazas e as bolsas,

22. drogie suknie, narzutki i szale, torebki

23. os espelhos, as musselinas, os turbantes e as mantilhas.*

23. i zwierciadełka, cienką bieliznę, zawoje i letnie sukienki.

24. E então, em lugar de perfume, haverá podridão, em lugar de cinto, uma corda, em lugar de cabelos encrespados, uma cabeça raspada, em lugar do largo manto, um cilício, uma cicatriz em lugar da beleza.

24. I będzie: zamiast wonności - zaduch, zamiast paska - powróz, miast uczesanych kędziorów - łysina, miast wykwintnej szaty - ciasny wór, zamiast krasy - wypalone piętno.

25. Teus varões tombarão à espada, e teus bravos, na batalha.

25. Twoi ludzie polegną od miecza i twoi rycerze na wojnie.

26. Suas portas gemerão e se lastimarão; e ela, despojada, se sentará por terra.*

26. Jękną jej bramy i okryją się żałobą; a spustoszona na ziemi usiądzie.