Mosaico decorativo

1. kai elalhsen saoul proV iwnaqan ton uion autou kai proV pantaV touV paidaV autou qanatwsai ton dauid kai iwnaqan uioV saoul hreito ton dauid sfodra

1. Saul falou ao seu filho Jônatas e a todos os servos, ordenando-lhes que matassem Davi. Mas Jônatas, que tinha grande afeição por Davi,

2. kai aphggeilen iwnaqan tw dauid legwn saoul zhtei qanatwsai se fulaxai oun aurion prwi kai krubhqi kai kaqison krubh

2. preveniu-o disso: “Saul, meu pai, procura matar-te. Fica de sobreaviso amanhã cedo; esconde-te.

3. kai egw exeleusomai kai sthsomai ecomenoV tou patroV mou en agrw ou ean hV ekei kai egw lalhsw peri sou proV ton patera mou kai oyomai o ti ean h kai apaggelw soi

3. Sairei em companhia de meu pai, ao campo onde estiveres. Falarei a meu pai, para ver o que ele diz e te avisarei depois”.

4. kai elalhsen iwnaqan peri dauid agaqa proV saoul ton patera autou kai eipen proV auton mh amarthsatw o basileuV eiV ton doulon sou dauid oti ouc hmarthken eiV se kai ta poihmata autou agaqa sfodra

4. Jônatas falou bem de Davi ao seu pai e ajuntou: “Que o rei não faça mal algum ao seu servo Davi, pois que ele nun­ca te fez mal algum. Ao contrário, prestou-te grandes serviços.

5. kai eqeto thn yuchn autou en th ceiri autou kai epataxen ton allofulon kai epoihsen kurioV swthrian megalhn kai paV israhl eidon kai ecarhsan kai ina ti amartaneiV eiV aima aqwon qanatwsai ton dauid dwrean

5. Arriscou a sua vida para matar o filisteu e o Senhor deu uma grande vitória a Israel. Foste testemunha disso e te alegraste. Por que queres pecar contra o sangue inocente, matando Davi sem motivo?”.*

6. kai hkousen saoul thV fwnhV iwnaqan kai wmosen saoul legwn zh kurioV ei apoqaneitai

6. Saul ouviu a voz de Jônatas e fez este juramento: “Pela vida do Senhor, Davi não morrerá!”

7. kai ekalesen iwnaqan ton dauid kai aphggeilen autw panta ta rhmata tauta kai eishgagen iwnaqan ton dauid proV saoul kai hn enwpion autou wsei ecqeV kai trithn hmeran

7. Então Jônatas chamou Davi e contou-lhe tudo isso. Levou-o em seguida a Saul, para que ele retomasse o seu lugar como dantes.

8. kai proseqeto o polemoV genesqai proV saoul kai katiscusen dauid kai epolemhsen touV allofulouV kai epataxen en autoiV plhghn megalhn sfodra kai efugon ek proswpou autou

8. Tendo recomeçado a guerra, marchou Davi contra os filisteus, combatendo-os e infligindo-lhes uma grande derrota e eles fugiram diante dele.

9. kai egeneto pneuma qeou ponhron epi saoul kai autoV en oikw kaqeudwn kai doru en th ceiri autou kai dauid eyallen en taiV cersin autou

9. O mau espírito do Senhor, porém, veio novamente sobre Saul. Estava ele sentado em sua casa, com a lança na mão; Davi tocava a cítara.

10. kai ezhtei saoul pataxai to doru eiV dauid kai apesth dauid ek proswpou saoul kai epataxen to doru eiV ton toicon kai dauid anecwrhsen kai dieswqh

10. Saul, então, arremessou-lhe a lança, procurando cravá-lo na parede; Davi desviou-se e a lança foi cravar-se na parede. Davi esquivou-se e fugiu naquela mesma noite.

11. kai egenhqh en th nukti ekeinh kai apesteilen saoul aggelouV eiV oikon dauid fulaxai auton tou qanatwsai auton prwi kai aphggeilen tw dauid melcol h gunh autou legousa ean mh su swshV thn yuchn sautou thn nukta tauthn aurion qanatwqhsh

11. Ora, mandou o rei emissários à casa de Davi, para terem-no seguro e assassiná-lo pela manhã. Mas Micol, mulher de Davi, disse-lhe: “Se não fugires esta noite, amanhã serás um homem morto”.

12. kai katagei h melcol ton dauid dia thV quridoV kai aphlqen kai efugen kai swzetai

12. Fê-lo, pois, descer pela janela e ele fugiu são e salvo.

13. kai elaben h melcol ta kenotafia kai eqeto epi thn klinhn kai hpar twn aigwn eqeto proV kefalhV autou kai ekaluyen auta imatiw

13. Micol tomou a estátua de um ídolo e a pôs na cama, colocou-lhe em redor da cabeça uma cobertura de pele de cabra e cobriu tudo com um manto.

14. kai apesteilen saoul aggelouV labein ton dauid kai legousin enocleisqai auton

14. Quando chegaram os enviados de Saul para prender Davi, ela lhes disse: “Ele está doente”.

15. kai apostellei epi ton dauid legwn agagete auton epi thV klinhV proV me tou qanatwsai auton

15. Saul mandou-os de novo, com a ordem de vê-lo, dizendo: “Trazei-mo com sua cama e eu o matarei”.

16. kai ercontai oi aggeloi kai idou ta kenotafia epi thV klinhV kai hpar twn aigwn proV kefalhV autou

16. Tendo chegado os mensageiros, só encontraram na cama a estátua com uma cobertura de pele de cabra no lugar da cabeça.

17. kai eipen saoul th melcol ina ti outwV parelogisw me kai exapesteilaV ton ecqron mou kai dieswqh kai eipen melcol tw saoul autoV eipen exaposteilon me ei de mh qanatwsw se

17. Saul disse a Micol: “Por que me enganaste assim, deixando escapar o meu inimigo?”. Micol respondeu: “Porque ele me disse: ‘Deixa-me partir, senão te mato!’.”

18. kai dauid efugen kai dieswqh kai paraginetai proV samouhl eiV armaqaim kai apaggellei autw panta osa epoihsen autw saoul kai eporeuqh dauid kai samouhl kai ekaqisan en nauaq en rama

18. Davi fugiu, pois, e foi ocultar-se junto de Samuel, em Ramá, e contou-lhe tudo o que Saul lhe fizera. E foram ambos morar em Naiot.

19. kai aphggelh tw saoul legonteV idou dauid en nauaq en rama

19. Disseram a Saul: “Davi está em Naiot, perto de Ramá”.

20. kai apesteilen saoul aggelouV labein ton dauid kai eidan thn ekklhsian twn profhtwn kai samouhl eisthkei kaqesthkwV ep' autwn kai egenhqh epi touV aggelouV tou saoul pneuma qeou kai profhteuousin

20. Saul mandou homens para prendê-lo, mas quando viram a comunidade dos profetas em delírio, tendo Samuel à sua frente, o espírito de Deus veio sobre os enviados de Saul que começaram, também eles, a profetizar.*

21. kai aphggelh tw saoul kai apesteilen aggelouV eterouV kai eprofhteusan kai autoi kai proseqeto saoul aposteilai aggelouV tritouV kai eprofhteusan kai autoi

21. Contaram-no a Saul, que enviou outros mensageiros, mas também estes se puseram a cantar como os primeiros. Saul mandou um terceiro grupo, os quais também profetizaram.

22. kai equmwqh orgh saoul kai eporeuqh kai autoV eiV armaqaim kai ercetai ewV tou freatoV tou alw tou en tw sefi kai hrwthsen kai eipen pou samouhl kai dauid kai eipan idou en nauaq en rama

22. Então ele foi pessoalmente a Ramá. Chegando à grande cisterna de Soco, perguntou: “On­de estão Samuel e Davi?”. “Estão em Naiot – responderam-lhe –, perto de Ra­má.”

23. kai eporeuqh ekeiqen eiV nauaq en rama kai egenhqh kai ep' autw pneuma qeou kai eporeueto profhteuwn ewV tou elqein auton eiV nauaq en rama

23. Mas, no caminho para Naiot, assaltou-o também o espírito de Deus e Saul foi tomado de transes por todo o caminho até chegar a Naiot.

24. kai exedusato ta imatia autou kai eprofhteusen enwpion autwn kai epesen gumnoV olhn thn hmeran ekeinhn kai olhn thn nukta dia touto elegon ei kai saoul en profhtaiV

24. Despiu suas vestes, profetizando diante de Samuel e ficou assim despido, prostrado por terra durante todo o dia e toda a noite. Daí o ditado: “Está Saul também entre os profetas?”.



Leggi la Bibbia in un anno

Unisciti alla nostra comunità e completa l'intera Bibbia in 365 giorni. Un percorso strutturato e stimolante per approfondire la tua fede e la tua conoscenza delle Scritture.