Fondare 4262 Risultati per: ív
Baalath etiam et omnes urbes firmissimas quæ fuerunt Salomonis cunctasque urbes quadrigarum et urbes equitum omnia quæ voluit Salomon atque disposuit ædificavit in Hierusalem et in Libano et in universa terra potestatis suæ (Liber II Paralipomenon 8, 6)
filiam vero Pharaonis transtulit de civitate David in domum quam ædificaverat ei dixit enim non habitabit uxor mea in domo David regis Israël eo quod sanctificata sit quia ingressa est eam arca Domini (Liber II Paralipomenon 8, 11)
et constituit juxta dispositionem David patris sui officia sacerdotum in ministeriis suis et Levitas in ordine suo ut laudarent et ministrarent coram sacerdotibus juxta ritum uniuscujusque diei et janitores in divisionibus suis per portam et portam sic enim præceperat David homo Dei (Liber II Paralipomenon 8, 14)
excepta ea summa quam legati diversarum gentium et negotiatores adferre consueverant omnesque reges Arabiæ et satrapæ terrarum qui conportabant aurum et argentum Salomoni (Liber II Paralipomenon 9, 14)
fecit quoque rex solium eburneum grande et vestivit illud auro mundissimo (Liber II Paralipomenon 9, 17)
sed et alios duodecim leunculos stantes super sex gradus ex utraque parte non fuit tale solium in universis regnis (Liber II Paralipomenon 9, 19)
omnia quoque vasa convivii regis erant aurea et vasa domus saltus Libani ex auro purissimo argentum enim in diebus illis pro nihilo reputabatur (Liber II Paralipomenon 9, 20)
magnificatus est igitur Salomon super omnes reges terræ divitiis et gloria (Liber II Paralipomenon 9, 22)
dormivitque cum patribus suis et sepelierunt eum in civitate David regnavitque pro eo Roboam filius ejus (Liber II Paralipomenon 9, 31)
vocaveruntque eum et venit cum universo Israël et locuti sunt ad Roboam dicentes (Liber II Paralipomenon 10, 3)
iniit consilium cum senibus qui steterant coram patre ejus Salomone dum adviveret dicens quid datis consilii ut respondeam populo (Liber II Paralipomenon 10, 6)
venit ergo Hieroboam et universus populus ad Roboam die tertio sicut præceperat eis (Liber II Paralipomenon 10, 12)