Mądrość Syracha, 4

1. Synu, nie odmawiaj biedakowi rzeczy niezbędnych do życia i oczu potrzebującego nie męcz zwlekaniem!

1. fili elemosynam pauperis ne fraudes et oculos tuos ne transvertas a paupere

2. Nie dręcz duszy głodnego i nie pobudzaj do gniewu człowieka w jego niedostatku!

2. animam esurientem ne despexeris et non exasperes pauperem in inopia sua

3. Serca rozgniewanego w większy zamęt nie wprowadzaj i nie zwlekaj z datkiem dla potrzebującego!

3. cor inopis ne adflixeris et non protrahas datum angustianti

4. Nie odpychaj żebrzącego w strapieniu, a od ubogiego nie odwracaj swej twarzy!

4. rogationem contribulati ne abicias et non avertas faciem tuam ab egeno

5. Nie odwracaj oka od proszącego i nie dawaj człowiekowi sposobności, aby cię przeklinał.

5. ab inope ne avertas oculos propter iram et non relinquas quærentibus tibi retro maledicere

6. Gdy bowiem przeklnie cię w gorzkości duszy, Ten, co go stworzył, wysłucha jego życzenia.

6. maledicentis enim te in amaritudine exaudietur precatio illius exaudiet autem eum qui fecit illum

7. Czyń siebie godnym kochania w zgromadzeniu, a przed władcą skłaniaj głowę!

7. congregationi pauperum affabilem te facito et presbytero humilia animam tuam et magnato humilia caput tuum

8. Nakłoń ucha swego biednemu i łagodnie odpowiedz mu spokojnymi słowami!

8. declina pauperi aurem tuam et redde debitum tuum et responde pacifica in mansuetudine

9. Wyrwij krzywdzonego z ręki krzywdzącego, a gdy sądzić będziesz, nie bądź małodusznym!

9. libera eum qui iniuriam patitur de manu superbi et non acide feras in anima tua

10. Bądź ojcem dla sierot, jakby mężem dla ich matki, a staniesz się jakby synem Najwyższego, i miłować cię On będzie bardziej niż twoja matka.

10. in judicando esto pupillis misericors ut pater et pro viro matri illorum

11. Mądrość wywyższa swych synów i ma pieczę o tych, którzy jej szukają.

11. et eris velut filius Altissimi obaudiens et miserebitur tui magis quam mater

12. Kto ją miłuje, miłuje życie, a kto dla niej rano wstaje, będzie napełniony weselem.

12. sapientia filiis suis vitam inspiravit et suscipit exquirentes se et præibit in viam justitiæ

13. Kto ją posiądzie, odziedziczy chwałę, a gdzie ona wejdzie, tam Pan błogosławi.

13. et qui illam diligit diligit vitam et qui vigilaverint ad illam conplectebuntur placorem ejus

14. Którzy jej służą, oddają cześć Świętemu, a miłujących ją Pan będzie miłował.

14. qui tenuerint illam vitam hereditabunt et quo introibit benedicit Deus

15. Kto jej słucha, sądzić będzie narody, a kto do niej się przykłada, mieszkać będzie spokojnie.

15. qui serviunt ei obsequentes erunt Sancto et eos qui diligunt illam diligit Deus

16. Kto jej zaufa, ten ją odziedziczy i posiadać ją będą jego pokolenia.

16. qui audit illam judicat gentes et qui intuetur illam permanebit confidens

17. W początkach powiedzie go trudnymi drogami, bojaźnią i strachem go przejmie, dręczyć go będzie swoją nauką, aż nabierze zaufania do jego duszy i wypróbuje go przez swe nakazy;

17. si crediderit ei hereditabit illam et erunt in confirmatione creaturæ illorum

18. następnie powróci do niego po drodze gładkiej i rozraduje go, i odkryje mu swe tajemnice.

18. quoniam in temptatione ambulat cum eo et in primis eligit eum

19. A jeśliby zszedł na bezdroża, opuści go i odda w moc jego upadku.

19. timorem et metum et adprobationem inducet super illum et cruciabit illum in tribulatione doctrinæ suæ donec temptet illum in cogitationibus illius et credat animæ illius

20. Uważaj na okoliczności i strzeż się złego, a nie będziesz się wstydził samego siebie.

20. et firmabit illum et iterum adducet directum ad illum

21. Jest bowiem wstyd, co grzech sprowadza, i wstyd, który jest chwałą i łaską.

21. et denudat absconsa sua et thesaurizat super illum scientiam et intellectum justitiæ

22. Nie miej względu na osobę ze szkodą dla swej duszy i nie wstydź się aż tak, by to było twoim upadkiem.

22. si autem oberraverit derelinquet eum et tradet illum in manus inimici sui

23. Nie powstrzymuj mowy, gdy jej potrzeba,

23. fili conserva tempus et devita a malo

24. mądrość bowiem poznaje się z mowy, a naukę - ze słów języka.

24. pro anima tua non confundaris dicere verum

25. Nie sprzeciwiaj się prawdzie, ale wstydź się swej nieumiejętności!

25. est enim confusio adducens peccatum et est confusio adducens gloriam et gratiam

26. Nie wstydź się wyznać swych grzechów, a nie zmagaj się z prądem rzeki!

26. ne accipias faciem adversus faciem tuam nec adversus animam tuam mendacium

27. Nie płaszcz się przed człowiekiem głupim i nie kieruj się względem na osobę władcy.

27. non reverearis proximum tuum in casum suum

28. Aż do śmierci stawaj do zapasów o prawdę, a Pan Bóg będzie walczył o ciebie.

28. nec retineas verbum in tempus salutis non abscondas sapientiam tuam in decore ejus

29. Nie bądź odważny w języku, a gnuśny i leniwy w swych czynach.

29. in lingua enim agnoscitur sapientia et sensus et scientia et doctrina in verbis veritatis et firmamentum in operibus justitiæ

30. Nie bądź jak lew we własnym domu: nie podejrzewaj domowników z urojonych przyczyn.

30. non contradicas veritati ullo modo et de mendacio ineruditionis tuæ confundere

31. Nie miej ręki wydłużonej do brania, a do dawania - skróconej.

31. non confundaris confiteri peccata tua et ne subicias te homini pro peccato

32.

32. noli resistere contra faciem potentis nec coneris contra ictum fluvii

33.

33. pro justitia agoniare pro anima tua et usque ad mortem certa pro justitia et Deus expugnabit pro te inimicos tuos

34.

34. noli citatus esse in lingua tua et inutilis et remissus in operibus tuis

35.

35. noli esse sicut leo in domo tua evertens domesticos tuos et opprimens subiectos tibi

36.

36. non sit porrecta manus tua ad accipiendum et ad reddendum collecta