Mądrość Syracha, 14
1. Szczęśliwy mąż, który nie potknął się ustami i nie jest przybity smutkiem grzechów.
1. beatus vir qui non est lapsus verbo ex ore suo et non est stimulatus in tristitia delicti
2. Szczęśliwy, którego własna dusza nie potępia i kto nie stracił swojej nadziei.
2. felix qui non habuit animi sui tristitiam et non excidit ab spe sua
3. Dla człowieka skąpego bogactwa nie są dobrem, a sknerze na co pieniądze?
3. viro cupido et tenaci sine ratione est substantia et homini livido ad quid aurum
4. Ten, który gromadzi od ust sobie odejmując, dla innych gromadzi, a z jego dostatków inni wystawnie żyć będą.
4. qui acervat ex animo suo iniuste aliis congregat et in bonis illius alius luxuriabitur
5. Kto jest zły dla siebie, czyż będzie dobry dla innych? - nie ucieszy się on swoimi pieniędzmi.
5. qui sibi nequa est cui alii bonus erit et non jucundabitur in bonis suis
6. Nie ma gorszego człowieka niż ten, który jest sknerą dla siebie samego, i to jest odpłatą za jego przewrotność:
6. qui sibi invidet nihil est illo nequius et hæc redditio est malitiæ illius
7. jeśli coś dobrego zrobi, przez zapomnienie to uczyni, a na ostatek okaże swą przewrotność.
7. et si bene fecerit ignoranter et non volens facit et in novissimo manifestat malitiam suam
8. Zły jest, kto zazdrosnym okiem patrzy, odwraca oblicze i z góry spogląda na innych.
8. nequa est oculus lividi et avertens faciem et despiciens animam suam
9. Oko chciwca nie zadowoli się tym, co posiada, a niegodziwa przewrotność wysusza duszę.
9. insatiabilis oculus cupidi in parte iniquitatis non satiabitur donec consummet arefaciens animam suam
10. Oko złe zazdrości chleba, i brakuje go na jego stole.
10. oculus malus ad mala et non satiabitur pane et in tristitia erit super mensam suam
11. Synu, stosownie do swej zamożności, staraj się o siebie, a ofiary Panu godnie przynoś!
11. fili si habes benefac tecum et Deo bonas oblationes offer
12. Pamiętaj, że śmierć nie zwleka, a przymierze Szeolu nie zostało ci odkryte.
12. memor esto quoniam mors non tardat et testamentum inferorum quia demonstratum est tibi testamentum enim hujus mundi morte morietur
13. Zanim umrzesz, czyń dobrze przyjacielowi i według swej możności wydobądź coś i daj mu!
13. ante mortem benefac amico tuo et secundum vires tuas exporrigens da pauperi
14. Nie pozbawiaj się dobra dzisiejszego, a przedmiot szlachetnego pożądania niech cię nie mija!
14. non defrauderis a die bono et particula boni doni non te prætereat
15. Czyż zostawisz drugiemu owoc swoich prac i trudy twoje na podział losem?
15. nonne aliis relinques dolores et labores tuos in divisione sortis
16. Dawaj, bierz i staraj się o rozrywki dla siebie, albowiem w Szeolu na próżno szukać przyjemności.
16. da et accipe et justifica animam tuam
17. Wszelkie ciało starzeje się jak odzienie, i to jest odwieczne prawo: Na pewno umrzesz.
17. ante obitum tuum operare justitiam quoniam non est apud inferos invenire cibum
18. Jak gęste liście na bujnym drzewie, jedne spadają, a drugie wyrastają, podobnie pokolenia ciała i krwi, jedno umiera a drugie się rodzi.
18. omnis caro sicut fænum veterescit et sicut folium fructificans in arbore viridi
19. Każde dzieło podlegające zepsuciu przepadnie i razem z nim pójdzie jego wykonawca.
19. alia generat et alia deicit sic generatio carnis et sanguinis alia finitur et alia nascitur
20. Szczęśliwy mąż, który się ćwiczy w mądrości i który się radzi swego rozumu,
20. omne opus corruptibile in fine deficiet et qui illud operatur ibit cum ipso
21. który rozważa drogi jej w swym sercu i zastanawia się nad jej ukrytymi sprawami.
21. et omne opus electum justificabitur et qui operatur illud honorabitur in illo
22. Wyjdź za nią jak tropiciel i na drogach jej przygotuj zasadzkę!
22. beatus vir qui in sapientia sua morietur et qui in justitia sua meditabitur et in sensu cogitabit circumspectionem Dei
23. Kto zaglądać będzie przez jej okna, kto słucha przy jej drzwiach;
23. qui excogitat vias illius in suo corde et in absconsis illius intellegens vadens post illam quasi vestigator et in viis illius consistens
24. kto zamieszka blisko jej domu i wbije kołek w jej ściany;
24. qui respicit per fenestras et in januas illius audiens
25. kto postawi namiot swój przy jej boku - ten zajmie miejsce w szczęśliwym mieszkaniu,
25. qui requiescit juxta domum illius et in parietibus illius figens palum statuet casulam suam ad manus illius et requiescunt in casula ejus bona per ævum
26. postawi swe dzieci pod jej dachem i pod jej gałęziami będzie przebywał.
26. statuet filios suos sub tegimen illius et sub ramis illius morabitur
27. Ona zasłoni go przed żarem i odpoczywać będzie w jej chwale.
27. protegetur in subtegmine illius a fervore et in gloria ejus requiescet
