Liber Genesis, 27
1. senuit autem Isaac et caligaverunt oculi ejus et videre non poterat vocavitque Esau filium suum majorem et dixit ei fili mi qui respondit adsum
1. Senuit autem Isaac, et caligaverunt oculi eius, et videre non poterat. Vocavitque Esau filium suum maiorem et dixit ei: “Fili mi”. Qui respondit: “Adsum”.
2. cui pater vides inquit quod senuerim et ignorem diem mortis meæ
2. Cui pater: “Vides, inquit, quod senuerim et ignorem diem mortis meae;
3. sume arma tua faretram et arcum et egredere foras cumque venatu aliquid adprehenderis
3. sume arma tua, pharetram et arcum, et egredere in agrum. Cumque venatu aliquid apprehenderis,
4. fac mihi inde pulmentum sicut velle me nosti et adfer ut comedam et benedicat tibi anima mea antequam moriar
4. fac mihi inde pulmentum, sicut velle me nosti, et affer, ut comedam; et benedicat tibi anima mea, antequam moriar”.
5. quod cum audisset Rebecca et ille abisset in agrum ut jussionem patris expleret
5. Rebecca autem audierat Isaac loquentem cum Esau filio suo. Esau ergo abiit in agrum, ut venationem caperet et offerret eam.
6. dixit filio suo Jacob audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo et dicentem ei
6. Rebecca autem dixit filio suo Iacob: “Ecce, audivi patrem tuum loquentem cum Esau fratre tuo et dicentem ei:
7. adfer mihi venationem tuam et fac cibos ut comedam et benedicam tibi coram Domino antequam moriar
7. "Affer mihi venationem tuam et fac cibos, ut comedam et benedicam tibi coram Domino, antequam moriar".
8. nunc ergo fili mi adquiesce consiliis meis
8. Nunc ergo, fili mi, audi vocem meam in eo, quod praecipio tibi.
9. et pergens ad gregem adfer mihi duos hedos optimos ut faciam ex eis escas patri tuo quibus libenter vescitur
9. Pergens ad gregem affer mihi duos haedos optimos, ut faciam ex eis escas patri tuo, quibus libenter vescitur.
10. quas cum intuleris et comederit benedicat tibi priusquam moriatur
10. Quas cum intuleris patri tuo, et comederit, benedicat tibi, priusquam moriatur”.
11. cui ille respondit nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit et ego lenis
11. Cui ille respondit: “Nosti quod Esau frater meus homo pilosus sit, et ego lenis.
12. si adtractaverit me pater meus et senserit timeo ne putet sibi voluisse inludere et inducat super me maledictionem pro benedictione
12. Si attrectaverit me pater meus et senserit, timeo, ne putet me sibi voluisse illudere; et inducam super me maledictionem pro benedictione”.
13. ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi tantum audi vocem meam et perge adferque quæ dixi
13. Ad quem mater: “In me sit, ait, ista maledictio, fili mi; tantum audi vocem meam et perge afferque, quae dixi”.
14. abiit et adtulit deditque matri paravit illa cibos sicut noverat velle patrem illius
14. Abiit et attulit deditque matri. Paravit illa cibos, sicut noverat velle patrem illius.
15. et vestibus Esau valde bonis quas apud se habebat domi induit eum
15. Et vestibus Esau valde bonis, quas apud se habebat domi, induit eum
16. pelliculasque hedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit
16. pelliculasque haedorum circumdedit manibus et colli nuda protexit;
17. dedit pulmentum et panes quos coxerat tradidit
17. dedit pulmentum optimum et panes, quos coxerat, in manus filii sui Iacob.
18. quibus inlatis dixit pater mi et ille respondit audio quis tu es fili mi
18. Qui ingressus ad patrem suum dixit: “Pater mi”. At ille respondit: “Audio. Quis es tu, fili mi?”.
19. dixitque Jacob ego sum Esau primogenitus tuus feci sicut præcepisti mihi surge sede et comede de venatione mea ut benedicat mihi anima tua
19. Dixitque Iacob ad patrem suum: “Ego sum Esau primogenitus tuus. Feci sicut praecepisti mihi; surge, sede et comede de venatione mea, ut benedicat mihi anima tua”.
20. rursum Isaac ad filium suum quomodo inquit tam cito invenire potuisti fili mi qui respondit voluntatis Dei fuit ut cito mihi occurreret quod volebam
20. Rursum Isaac ad filium suum: “Quomodo, inquit, tam cito invenire potuisti, fili mi?”. Qui respondit: “Voluntas Domini Dei tui fuit, ut occurreret mihi”.
21. dixitque Isaac accede huc ut tangam te fili mi et probem utrum tu sis filius meus Esau an non
21. Dixitque Isaac ad Iacob: “Accede huc, ut tangam te, fili mi, et probem, utrum tu sis filius meus Esau an non”.
22. accessit ille ad patrem et palpato eo dixit Isaac vox quidem vox Jacob est sed manus manus sunt Esau
22. Accessit ille ad patrem, et, palpato eo, dixit Isaac: “Vox quidem, vox Iacob est, sed manus, manus sunt Esau”.
23. et non cognovit eum quia pilosæ manus similitudinem majoris expresserant benedicens ergo illi
23. Et non cognovit eum, quia pilosae manus similitudinem maioris expresserant. Benedixit ergo illi.
24. ait tu es filius meus Esau respondit ego sum
24. Ait: “Tu es filius meus Esau?”. Respondit: “Ego sum”.
25. at ille offer inquit mihi cibos de venatione tua fili mi ut benedicat tibi anima mea quos cum oblatos comedisset obtulit ei etiam vinum quo hausto
25. At ille: “Affer, inquit, mihi, et comedam de venatione tua, fili mi, ut benedicat tibi anima mea”. Quos cum oblatos comedisset, obtulit ei etiam vinum. Quo hausto,
26. dixit ad eum accede ad me et da mihi osculum fili mi
26. dixit ad eum Isaac pater eius: “Accede ad me et da mihi osculum, fili mi”.
27. accessit et osculatus est eum statimque ut sensit vestimentorum illius flagrantiam benedicens ait ecce odor filii mei sicut odor agri cui benedixit Dominus
27. Accessit et osculatus est eum. Statimque, ut sensit vestimentorum illius fragrantiam, benedicens illi ait: “Ecce odor filii mei sicut odor agri pleni, cui benedixit Dominus.
28. det tibi Deus de rore cæli et de pinguedine terræ abundantiam frumenti et vini
28. Det tibi Deus de rore caeli et de pinguedine terrae et abundantiam frumenti et vini.
29. et serviant tibi populi et adorent te tribus esto dominus fratrum tuorum et incurventur ante te filii matris tuæ qui maledixerit tibi sit maledictus et qui benedixerit benedictionibus repleatur
29. Et serviant tibi populi, et adorent te nationes; esto dominus fratrum tuorum, et incurventur ante te filii matris tuae. Qui maledixerit tibi, sit maledictus; et, qui benedixerit tibi, sit benedictus!”.
30. vix Isaac sermonem impleverat et egresso Jacob foras venit Esau
30. Vix Isaac benedictionem Iacob finierat, et Iacob egressus erat a patre suo Isaac, venit Esau frater eius
31. coctosque de venatione cibos intulit patri dicens surge pater mi et comede de venatione filii tui ut benedicat mihi anima tua
31. coctosque de venatione cibos intulit patri dicens: “Surge, pater mi, et comede de venatione filii tui, ut benedicat mihi anima tua”.
32. dixitque illi Isaac quis enim es tu qui respondit ego sum primogenitus filius tuus Esau
32. Dixitque illi Isaac pater eius: “Quis enim es tu?”. Qui respondit: “Ego sum filius tuus primogenitus Esau”.
33. expavit Isaac stupore vehementi et ultra quam credi potest admirans ait quis igitur ille est qui dudum captam venationem adtulit mihi et comedi ex omnibus priusquam tu venires benedixique ei et erit benedictus
33. Expavit Isaac stupore vehementi ultra modum et ait: “Quis igitur ille est, qui dudum captam venationem attulit mihi, et comedi ex omnibus, priusquam tu venires? Benedixique ei, et erit benedictus!”.
34. auditis Esau sermonibus patris inrugiit clamore magno et consternatus ait benedic etiam mihi pater mi
34. Auditis Esau sermonibus patris, irrugiit clamore magno et amaro ultra modum et ait patri suo: “Benedic etiam mihi, pater mi!”.
35. qui ait venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam
35. Qui ait: “Venit germanus tuus fraudulenter et accepit benedictionem tuam”.
36. at ille subiunxit juste vocatum est nomen ejus Jacob subplantavit enim me en altera vice primogenita mea ante tulit et nunc secundo subripuit benedictionem meam rursumque ad patrem numquid non reservasti ait et mihi benedictionem
36. At ille subiunxit: “Iuste vocatum est nomen eius Iacob; supplantavit enim me en altera vice: primogenita mea ante tulit et nunc secundo surripuit benedictionem meam”. Rursumque ait: “Numquid non reservasti mihi benedictionem?”.
37. respondit Isaac dominum tuum illum constitui et omnes fratres ejus servituti illius subiugavi frumento et vino stabilivi eum tibi post hæc fili mi ultra quid faciam
37. Respondit Isaac: “Ecce, dominum tuum illum constitui et omnes fratres eius servituti illius subiugavi; frumento et vino stabilivi eum. Et tibi post haec, fili mi, ultra quid faciam?”.
38. cui Esau num unam inquit tantum benedictionem habes pater mihi quoque obsecro ut benedicas cumque hejulatu magno fleret
38. Dixitque Esau ad patrem suum: “Num unam tantum benedictionem habes, pater mi? Mihi quoque obsecro, ut benedicas!”. Cumque eiulatu magno fleret,
39. motus Isaac dixit ad eum in pinguedine terræ et in rore cæli desuper
39. motus Isaac dixit ad eum: “Ecce, procul a pinguedine terrae erit habitatio tua et procul a rore caeli desuper.
40. erit benedictio tua vives gladio et fratri tuo servies tempusque veniet cum excutias et solvas jugum ejus de cervicibus tuis
40. De gladio tuo vives et fratri tuo servies. Tempusque veniet, cum excutias et solvas iugum eius de cervicibus tuis”.
41. oderat ergo semper Esau Jacob pro benedictione qua benedixerat ei pater dixitque in corde suo veniant dies luctus patris mei ut occidam Jacob fratrem meum
41. Oderat ergo Esau Iacob pro benedictione, qua benedixerat ei pater, dixitque in corde suo: “Appropinquabunt dies luctus patris mei, et occidam Iacob fratrem meum”.
42. nuntiata sunt hæc Rebeccæ quæ mittens et vocans Jacob filium suum dixit ad eum ecce Esau frater tuus minatur ut occidat te
42. Nuntiata sunt Rebeccae verba Esau filii eius maioris, quae mittens et vocans Iacob filium suum minorem dixit ad eum: “Ecce, Esau frater tuus minatur, ut occidat te.
43. nunc ergo fili audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Haran
43. Nunc ergo, fili mi, audi vocem meam et consurgens fuge ad Laban fratrem meum in Charran;
44. habitabisque cum eo dies paucos donec requiescat furor fratris tui
44. habitabisque cum eo dies paucos, donec requiescat furor fratris tui,
45. et cesset indignatio ejus obliviscaturque eorum quæ fecisti in eum postea mittam et adducam te inde huc cur utroque orbabor filio in una die
45. et cesset indignatio eius, obliviscaturque eorum, quae fecisti in eum. Postea mittam et adducam te inde huc. Cur utroque orbabor filio in uno die?”.
46. dixit quoque Rebecca ad Isaac tædet me vitæ meæ propter filias Heth si acceperit Jacob uxorem de stirpe hujus terræ nolo vivere
46. Dixit quoque Rebecca ad Isaac: “Taedet me vitae meae propter filias Heth; si acceperit Iacob uxorem de filiabus Heth sicut istis de filiabus terrae, nolo vivere”.
